MECRUH

Karşımda biri vardı. Gözlerini üzerime dikmiş sanki bana değil de ruhuma bakıyordu. Ona asla bakmadım çünkü bana en son annem ve babam böyle bakmıştı
Anlar gibi...
Onların gördüğü son yüz benim yüzüm olmuştu. O bana böyle bakarken, nasıl bakardım onun gözlerine
Ya o da ölürse...
Gittim ama mecburdum
Biliyorum eğer bir gün yakalarsa beni yakıp kül edecekdi o bana Anka derdi
Küllerimden yeniden doğma vaktim gelmemiş miydi?
GÜZ SARAÇ

Onu ilk kez okulda gördüm. Korkak ve ürkek bir şekilde bakıyordu etrafına
Büyüdük o okulda...
Yine baktı etrafına yine ve yeniden görmedi
Ona bakan gözlerimi, ruhumu ve hislerimi sonra
GİTTİ...
Arkasındaki enkazı umursamadan
YEMİNİM OLSUN Kİ
Baktığı her yerde beni görecek sadece beni hissedecek
Bu depremi o başlattı
Enkazın altında tek başıma kalmayacağım...

AREL DEMİR