Story cover for Artbook by Polishgirl112
Artbook
  • WpView
    OKUNANLAR 624
  • WpVote
    Oylar 77
  • WpPart
    Bölümler 22
  • WpView
    OKUNANLAR 624
  • WpVote
    Oylar 77
  • WpPart
    Bölümler 22
Devam ediyor, İlk yayınlanma Haz 26, 2020
🚨{ZAMÓWIENIA ZAMKNIĘTE}🚨
Jeżeli będę mieć czas, ta wiadomość zniknie.

Data powstania: 26.06.2020r.

Okładka zrobiona przeze mnie.

Jak nazwa wskazuje, jest to książka z moimi własnoręcznymi rysunkami. Niektóre rysowałam na kartce, niektóre w aplikacji Ibis Paint X przy użyciu rysika.
Większość występujących tu rysunków to szkice, rysowane wyłącznie za pomocą ołówka.
Rysunki mają różne style. Niektóre są zwykłe, niektóre są kawaii a niektóre są komiksami.
Czasami mogą pojawić się obrazki dedykowane innym osobom, niektóre mogą też być rysowane z nudy.

Miłego oglądania! :)
Tüm hakları saklıdır
Eklemek için kaydolun Artbook kütüphanenize ekleyin ve güncellemeleri alın
veya
#1dedykacje
İçerik Rehberi
Ayrıca sevebilecekleriniz
Ayrıca sevebilecekleriniz
Slide 1 of 10
𝐀𝐯𝐚𝐭𝐚𝐫: 𝐀𝐧𝐨𝐭𝐡𝐞𝐫 𝐋𝐢𝐟𝐞 cover
TOUCH. || Hyunlix cover
To tylko przez chwilę...*Yaoi* cover
Wattpadowe polecajki czytelnicze cover
Słowniczek K-popiary || Ciekawostki/Fakty o idolach i k-popie cover
RODZINA MONET - malutka Hailie cover
Cienie Naszych Pragnień || S.Harrington cover
Immunitet cover
𝐓𝐰𝐨 𝐒𝐢𝐝𝐞𝐬 𝐨𝐟 𝐔𝐬 | 𝐁𝐋 cover
Nowy początek? //Anarchia smp 3/4 cover

𝐀𝐯𝐚𝐭𝐚𝐫: 𝐀𝐧𝐨𝐭𝐡𝐞𝐫 𝐋𝐢𝐟𝐞

51 bölüm Devam ediyor

Kiedy ludzie powracają na Pandorę szybciej, brutalniej i bez litości, Jake Sully traci wszystko -partnerkę, dom i złudzenie, że wojna kiedykolwiek się kończy. Z czwórką dzieci u boku, rozdarty między obowiązkiem ojca a instynktem żołnierza, musi uciekać tam, gdzie nikt nigdy nie szukałby go. Na pustyni. W krainie żaru, śpiewającego piasku i nocnej bioluminescencji Jake i jego dzieci trafiają do klanu Atsä'kora - Na'vi, którzy żyją na dzikiej pustyni. Tu Jake musi nauczyć się nowego życia. Tu jego dzieci dorastają szybciej, niż powinny. Tu pamięć o Neytiri nie daje mu spokoju - a jednocześnie prowadzi go dalej. Bo czasem, żeby przetrwać, trzeba pozwolić umrzeć temu, kim się było. I nauczyć się słuchać pustki.