GEÇMİŞDE SAKLI

GEÇMİŞDE SAKLI

  • WpView
    Bacaan 401
  • WpVote
    Undian 87
  • WpPart
    Bahagian 7
WpMetadataReadSedang Ditulis
WpMetadataNoticeTerakhir diterbitkan Sab, Ogo 8, 2020
WpInfo
Bukan fiksyen
Sera Yüksel, bir kaza sonucu hafızasını kaybettiğinde geçmişte yaptığı hatalarının bedelini ödemeye başlar. Geçmişi hakkında en ufak bir bilgisi olmayan Sera'nın başına neler gelecek? Bu olanlar yetmezmiş gibi bir de ondan nefret eden ve nedenini bilmediği bir konu yüzünden intikam almak isteyen bir Uraz Yıldırım varsa karşısında... Sera geçmişini hatırlaya bilecek mi? Uraz Yıldırım eski hayatında onun nesidir sizce? ************** Attığı her adımda korkudan kalbim göğüs kafesimi delecekmiş gibi atmaya başlarken, yapabildiğim tek şey arkamdaki duvara biraz daha sinmek oldu. Gözlerindeki öfke kalbimi yıkıp geçerken tek elini sağ omzumun yanından duvara dayadı. Yüzünü yüzüme yaklaştırıp kulağıma doğru eğildi. "Bu yaptıklarının hesabını çok pis ödeyeceksin." korkudan kalbim teklerken elimle onu göğsünden itmeye çalıştım, yerinden milim kıpırdamazken sağ elini hemen kafamın yanındaki duvara geçirdi...
Hak Cipta Terpelihara
#478
çaresizlik
WpChevronRight
Jom sertai komuniti bercerita terbesarDapatkan rekomendasi cerita yang diperibadikan, simpan cerita kegemaran anda ke dalam Pustaka anda, serta beri komen dan undi untuk mengembangkan komuniti anda.
Illustration

Anda juga mungkin menyukai

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • Sessiz Yemin
  • Karven
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • Halısaha |texting
  • Vatan Uğruna

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

Maklumat lanjut
WpActionLinkGaris Panduan Isi