MEVA

Ah Meva, benim yaralı kızım. Kendin kestiğin saçlarından öpeceğim. Kendine açtığın yaraları saracağım. Babasızlığından seveceğim seni. Umutsuzluğundan yeşereceğim. Yumrukladığın duvarlarda çiçek açtıracağım. Diz çöküp ağladığın yeri bahçeye çevireceğim. Ah benim güzel kızım. Sana kimse sarılmadı mı? Hiç mi çiçek verenin olmadı? Sakın çiçekleri aşağıdan görmek istediğini söyleme. Siyah gördüğün gökyüzüne gökkuşağı olacağım. Artık tek başına savaşmayacaksın. Saçların uzayacak, yaraların kapanacak ve umutların olacak. Seninde renklerin doğacak. Sen yeterki pes etme. Çiçek açman için gömülmene gerek yok. Ellerini uzat bana. Daha fazla kendini yaralama. Bak Meva, yaralarından sarılacağım sana.