Maybe This Time.
- बार पढ़ा गया 31
- वोट 0
- भाग 3
जारी
अंतिम प्रकाशन शनि, मार्च 8, 2025
"Ano kayang mangyayari kung sinubukan natin dati?...
Paano kaya kung nilaban natin?...
Paano kaya kung binalewala natin yung mga sinasabi ng ibang tao?
Paano kaya kung mas naging mature pa tayo nung mga panahon na yun?
Do you think we will gonna work out?" Ramdam ko sa bawat salitang binibitawan ni Jp ang labis na panghihinayang. Dahan-dahan akong lumingon sa kanya at nakita kong nakatingin din pala siya sa'kin kaya naman agad din ako umiwas ng tingin.
"Zeph, what if hindi ako natakot?
Paano kaya kung mas nagpakalalaki ako dati?
What if hindi kita nasaktan nuon? Sa tingin mo, tayo padin hanggang ngayon?"
Napabuntong hininga ako at dahan- napalunok. "No, Jp" nilingon ko siya at mapait akong napangiti. Napaigting siya ng panga at napatango tango bilang pagsang-ayon. "Kasi... Sabi mo dati hindi mo naman talaga ako minahal diba? Sabi mo nuon, what you feel for me was just infatuation." Napatingin ako sa malayo at huminga ng malalim kasabay nito ang pagdampi ng malamig na simoy ng hangin sa balat ko. "Sabi mo pa nun, naging sandalan mo lang ako nung mga panahong hinang-hina ka. Nasaktan ako nung nalaman ko na ginamit lang ako para maghilom yung sugat na dinulot sayo ng ex mo. Pero masaya narin ako kasi yung kapalit nung sakit na yun, ay yung muling pagsaya mo, hindi nga lang sa piling ko." Pagpapatuloy ko.
" I'm sorry... "
Napatingin ako pabalik sa kanya at ngumiti, bago tuluyang umalis.
सभी अधिकार सुरक्षित
#424
bluemaiden
सबसे बड़े कथावाचन समुदाय में शामिल होंवैयक्तिकृत कहानी अनुशंसाएं प्राप्त करें, अपनी पसंदीदा कहानियाँ अपनी लाइब्रेरी में सहेजें, और अपना समुदाय बढ़ाने के लिए टिप्पणी और वोट करें।
आपको शायद ये भी पसंद आएँगे
Breaking Steel (FIlipino)
"Hindi ko kasalanan na minahal kita!" singhal ni Andrew, nanginginig ang boses. "Eh sana hindi mo na lang ako minahal!" Mabilis lumabas ang mga salita, parang kumpisal na hindi niya sinadya. "Hindi mo sana ako minahal kung hindi mo rin naman ako kayang tanggapin-kung hindi mo kayang tiisin kung sino talaga ako, kahit ano pa ang nagawa ko!" Tumigil siya sa pagkilos. At sa katahimikang 'yon, may marupok na bagay na tuluyang nabasag sa pagitan nila. Naputol ang boses ni Caleta sa bigat ng katotohanang dala niya. "Kaya kong mabuhay sa ginawa ko, Andrew... kung ang kapalit nun ay ang protektahan ka. Protektahan 'yung mga bagay na binuo mo. Kaya kong akuin na ako 'yung kontrabida. Akala ko handa na 'ko sa kahit anong parusa na ibato mo sa 'kin, pero ito?" Napuno ng luha ang mga mata niya. "Na ikaw ang susuko sa 'kin? 'Yun ang hindi ko kayang tanggapin." "Kaya kitang samahan," mahina niyang sabi, mas malambot na pero halatang masakit pa rin. "Kaya kong dalhin kahit anong bigat basta kasama ka. Kung pinapasok mo lang sana ako. Pero hindi mo ako pinayagan. Ikaw ang nagdesisyon para sa ating dalawa. Ikaw ang nagsara ng pinto." Bumaba ang boses ni Andrew, pagod na. "Baka nga tama ka... Baka nga hindi ako kasing tibay mo." Muling lumalim ang katahimikan sa pagitan nila...marupok, at unti-unting napupunit. Dalawang taong nagmamahalan, nakatayo sa gitna ng mga guho ng kung anong puwedeng maging kamangha-mangha... kung natutunan lang sana nilang buuin ito nang magkasama. "Pero ang magmahal," sabi ni Andrew sa huli, "hindi dapat ganito kahirap. Hindi dapat parang digmaan, Caleta." Tiningnan siya ni Caleta, ang luha dumadaloy sa pisngi. "Eh bakit parang ikaw palagi ang kalaban ko?" Corporate warfare meets slow-burn romance. If you love strong female leads, emotionally complex men, and high-stakes power plays with a touch of poetry and passion, this story is for you. Will the Steel Lady bend... or will she break?
His Real Identity (First Written Series #1)
First Written Series #1 (COMPLETED) Nakatitig ako ngayon sa lalaking dalawang araw ng walang malay, tila itong isang anghel mayroong maputing balat na tila hindi nasisinagan ng araw, may itim at medyo kahabaang buhok na nagtatakip sa noo nito, may mahabang pilik mata, matangos na ilong at may kulay rosas na labi. Sumimangot ako dahil napakaperpekto ng mukha at may matipunong katawan ang lalaki. Kung hindi lamang sa laki ng katawan nito ay iisip kung ito'y lampa dahil sa ito ay maputi at tila hindi man lang nasisinagan ng araw. Nakaramdam ako ng inggit para sa aking sarili kung ito ay may makinis na mukha ang akin naman ay hindi gaano, hindi din gaanong matangos ang aking ilong at ang aking kulay ay kayumanggi dahil araw-araw na nasisinagan ng araw. Mukha siyang anghel na nahulog sa langit, mas lalo ko pang inilapit ang aking mukha para matitigan ito ng maigi dahan-dahang nagmulat ang mga mata nito at tila naakit ako sa mga mata nito na kulay asul. °°°°° "This is my first time na nakakain nito" "T-talaga ba? ma-masarap diba" "Yeah masarap lalo na't labi mo ang unang gumamit nitong kutsara" °°°°° "I really really like you" "G-gusto mo ako?" "Yeah and I badly want you" "I want to court you" "P-paano kung ayaw k-ko?" "Hindi ako tumatanggap ng hindi" "Simula ngayon manliligaw muna ako and I will make sure that you'll be mine"पूर्ण
Tagu-taguan
"Tara laro tayo!" "Anong laro naman ang gusto mo?" "Tagu-taguan...ikaw ang taya ha?" "Haha sige sige gusto ko 'yan!" "Oh dali! Dali na takpan mo na ang mga mata mo tapos bilang ka hanggang sampu ah?" "Tapos hahanapin kita?" "Oo hahanapin mo 'ko. Kapag nahanap mo ako, ako naman ang taya." Nakakapanibago yata na sa pagkakataong iyon ay pumayag kang maging taya kung matataya kita. "Sige! Isa...dalawa...tatlo..." Nagbilang ako hanggang sampu sa likod ng puno ng ating paboritong palaruan. Noong una akala ko nasa paligid ka lang. Halos isang oras siguro akong naghanap sa 'yo, nakangiti pa ako noon. Mukha nga akong tanga habang naghahanap, pero noong naisip ko ang sinabi mo sa akin dati ay hindi ko na tinuloy ang paghahanap. "Bakit ba kasi tayo hanap ng hanap sa mga bagay na nagtatago? Kaya nga sila nagtatago...kasi ayaw nilang magpahanap," sabi mo. "Oo nga 'no? Kasi kung gusto nila magpahanap, magpapakita sila. Kahit gaano katagal 'di ba?" sagot ko naman. Ewan ko ba. Sa tuwing maaalala ko ang mga panahon na 'yon noong mga bata pa tayo, napapangiti na lang ako. Mga bata pa nga tayo noon, wala pang alam. Pero hindi na tayo bata ngayon. Hindi na siguro natin kailangang magtaguan...ng nararamdaman. Special thanks: Cover by: AFeelingWriterपूर्ण
Hiding My Husband's Triplets
"Leave, Farah." he coldly said to me. "Ha? Why? Did I do something wrong?" naiiyak kong tanong. "Did you thought that I will not know? I knew you were with Drew last month! Magkasama kayo!" "I'm sorry, but I did not expect that we will meet-" Isang malakas na sampal ang binigay nya sa akin. Halos mabingi ako sa lakas noon. "I told you to follow my order, right? Wala kang karapatang makipagkita sa ibang lalaki. I am your f*cking husband, Farah!" "I am sorry, Phoenix. I will do everything that you want-" "Let's just divorce." "What? Anong sabi mo?" "I am planning to get married to Sasha. I need to divorce you para magawa yun." "No. I don't want to. I am... I am..." humawak ako sa sinapupunan ko. "She's pregnant." ani nito nakapagpatigil sakin. "Ha? You... You got her pregnant?" tumango ito. Isa isang tumulo ang luha sa mga mata ko. "No, Phoenix. No!" hinawakan ko sya sa braso pero tinulak nya ako. "Leave, b*tch." he coldly said. Wala na akong nagawa kung hindi umalis sa bahay nya. Looks like I will be the only one who will raise the baby inside me. I bit my lips. Ang sakit sakit. But then, it was his decision. I will leave. I will hide this child- or children inside me and never come back to him. DATE STARTED: March 28, 2024 DATE ENDED:
MY BIG BOSS
"kung dika masasaktan ibig sabihin dika nagmahal...pag nasaktan ka ibig sabihin minahal mo siya ng subra"tanginang kasabihan yan walanh kwenta bat ba ako nadamay jan isa lang naman akong simple.mabait.maalaga.maaruga.masipag at mapag mahal ano bang mali sakin perhaps ano bang mali sa ibang lalaki at diko kayang tignan pag tumingin ako siya lang nakikita ko buhay nga naman ang hirap palang mahulog na mag isa sa isang puno at mag assume na nasana saluin ka niya ok lang sana kong sabay kaso mukang malas ako ako lang mag isa nahulog ehhhh....mahulog sa boss kong masungit.snober.mayabang.pintasero at iba pa higit sa lahat nahulog ako sa big boss ko tangina walang saysay buhay ko pagnawala siya nohh like duhhh.....पूर्ण
My Crush slash Best Enemy
Nasubukan mo na bang ma-inlove..? Teka, rephrase, rephrase. Para mas madali, Na-inlove ka na ba..? Nakaramdam ka na ba nung excitement at tuwa na gustong-gusto mo siya laging makita at makasama? Yung gusto mo, nasa perimeter ka lang ng mata niya? Yung gusto mo, lagi ka niyang napapansin? Yung kulang na lang bulgaran mong sabihin sa kanya kung anong ginagawa mo at gagawin, lahat ng gusto mong gawin at kung nasan ka? Yung heartbeat mo pa, hindi normal kasi ang bilis-bilis tumibok na kulang na lang tanggalin mo na sa loob ng dibdib mo dahil sa gulo nito? Tapos gusto mo, lagi kang updated sa kanya. Alam mo dapat lahat ng bagay tungkol sa kanya. At gusto mo ikaw ang pinaka-unang makaalam. Iyon ay ilan lamang sa mga pwedeng maranasan ng isang normal na tao. Oo, normal as it was stated, kasi normal lang ang ma-inlove. So, naranasan mo na rin, right? Pero kapag na-inlove ka ba sa taong ilang beses ka ng pinaiyak, pinaluha, at pinaglaruan, normal pa rin ba yun? Masasabi mo bang baliw ako, tanga, bobo kung dun pa ako na-inlove sa taong hindi naman ako binibigyan ng attention? I mean, it seems like a one-sided love kasi ako lang ang nagmamahal sa kanya. Masisisi mo ba ang isang taong patuloy pa ring nagdadasal, nangangarap ng gising, at umaasang balang araw mamahalin din siya, katulad ko? Masisisi mo ba ako kung may nakikinita akong kakaiba, yun bang parang may gusto sin siya sa akin based on my instincts? Bakit kasi, kahit ilang beses na niya akong pinapaiyak at sinasaktan, ganun pa rin? Ganun pa rin ang feeling ko, walang pinagbago. Minsan, nag-promise ako, 'this will be my one last cry'. Pero bakit sa mga sumunod na araw, nandun pa rin yung pagmamahal ko sa kanya? Ang hirap 'no? May happy ending kaya ako? Hanggang kelan ako dapat umasa at mag-hintay. Pero ang tanong, dapat pa ba akong umasa at mag-antay kung hindi naman siya nagpapaasa at nagpapa-antay? © All Rights Reservedपूर्ण![My Fooler Boyfriend[WATTY'S CHOICE,COMPLETED]](https://img.wattpad.com/cover/252179290-256-k338329.jpg)
My Fooler Boyfriend[WATTY'S CHOICE,COMPLETED]
"You ask me what I'd like just like the things,movies and I could tell you. You known now that we almost they same and you courted me in a secret mood." Nagkakilala lang naman tayo sa pinagsalihan sa'kin ng medyo nakakainis kong bestfriend at dun tinanong mo ako kung nagkajowa na ako then nung sinabi ko at alam mo na ang lahat-lahat in-add mo ako sa facebook then I accept you tapos dun na tayo nagchatan. Ang sweet ng mga salita mo sakin pero hindi ko na lang yun pinapansin kahit ano pa ang sabihin mo kasi ang akala ko ay biro biro lang yun pala nanliligaw ka na pala na wala akong kaalam-alam. May times na sobrang gulo ng isipan ko at tinanung mo ako kung pwedeng maging tayo dahil hindi makapag-function ng maayos ang utak ko at process ay di ko namalayang napaoo mo na pala ako at dun na pumasok ang "love" kaya naging tayo but how about kapag hindi na ako nakapag-open naisip ko then alalang-alala ko nun na may babae ka na so may babae ka na nga. So the question is what can I do?I forget him or still continued our relationship?पूर्ण
I'ts All Coming Back
Beautiful liar By: Sa panahong nagbago na ang lahat sayo. Sa bagong yugto ng iyong buhay Paano kung muling magtagpo ang inyong mga landas. Ano ang gagawin. Ang dating panget ngayon ay gumanda na Ang dating nilalait ngayon kinagigiliwan na ng ibang tao. Ang dati kong ginugusto, ngayon hindi mo na gusto Ang dating walang paki-alam sayo biglang magkaroon ng pakialam sayo. Ang dating hinahayaan ngayon iiingatan na. Pano kung ikaw at ang lahat sayo ay nagbago kasabay non ay magustuhan ka na ng taong dating hindi ka pinapansin. Ano ang gagawin mo? Pano kung sa muli niyong pagkikita ikaw naman ang kukulitin niya............para lang mapansin mo sya. Muli ka kayang susugal? Muli kayang manunumbalik ang pag ibig?Pano na ang pusong nasaktan? Maniniwala ka ba uli?Pano kung hindi pa rin pala pwede. Pano kung this time ikaw naman ang ipaglaban niya. Maniniwala ka pa kaya. Pano kung mahal ka na niya pero yung puso mo ay nagsasabing hindi mo na sya mahal? Paano kung masaya ka na sa pag-iisa? Masaya ka ng ikaw lang?Papasukin mo ba sya uli sa buhay mo?. Paano mo haharapin ang taong minsan ka ng sinaktan?
Uncontrolled Love❤
"Oo masakit, pero kailangan kong tanggapin" sabi nito habang pinipigilan niyang tumulo ang mga luhang namumuo sakanyang mga mata. "Kailangan kong tanggapin na kahit kailan alam kong wala akong space diyan sa puso mo." "Sinubukan kong pigilan, sinubukan kong ibaling ang atensyon ko sa ibang tao pero wala talaga, ikaw parin talaga ang laman nito." Pahabol na sabi nito. Dahan dahan naman akong lumapit sakanya hanggang sa halos isang daliri nalang ang pagitan namin. Iniangat ko ang mukha niyang kanina pa nakatingin sa baba. Nang magtama ang paningin naming dalawa ay hindi na nito napigilan pang pigilan ang pagpatak ng mga luhang kanina pa gustong pumatak. "Hindi mo na kailangan ng space sa puso ko, dahil sayong sayo na ako. Matagal mo nang nakuha ang puso ko at ang mga labi ko" dahan dahan ko din naman inilapit ang mga labi ko sa labi niya. ~~~~•~~~~•~~~~•~~~~•~~~~•~~~~ Warning! Warning! Warning! "Ang mga mababasa niyo sa mga susunod na pahina ay maaring hindi angkop sa mga edad 18 pababa, ito ay naglalaman ng maseselan, at hindi kanaisnais na lengwahe. Ang istoryang ito ay BXB kaya kung hindi mo trip wag mo basahin." Another Warning: This story is still unedited so read at your own risk. Please Support! Vote! And Comment! Thank you.पूर्ण
Flowers Bloom (Completed)
Kailan ba kita makikita ulet? Pinipilit kong kalimutan ka pero naging bahagi ka pa rin ng buhay ko. Naging malawak ang espasyo mo dito sa puso ko. Isang kang nakaraan na kahit na anong pigil ko ay hindi ka nawawala dito sa isipan ko lalo na sa puso ko. Inaasam ko pa rin na sana balang-araw ay mahagilap ko man lang kahit na ang anino mo. Bata man ako noon pero alam ko na ang salitang pagmamahal. Naramdaman ko yun nung tumibok ang puso ko sa unang pagkakataon sa edad na sampung taon. Nandun ang kilig. Nandun ang sobrang saya. Nandun ang tawanan. Nandun ang kulitan. Nandun ang paglalambing mo pero dahil sa'yo nasaktan din ako't umiyak. Hindi ka na bumalik muli. Hindi mo tinupad ang mga pangako mo sa'kin. Nangako ka sa edad na labing-tatlong taon. Tatlong taon ang pagitan ng edad natin pero ramdam ko ang sinseridad mo dahil umasa ako. Lumaki man ako nun sa bahay-ampunan ay pinunan naman ni mother ang kulang sa'kin. Buo at totoo ang pagmamahal na ipinakita niya sa'kin. Kuya ko magpakita ka na. Nasa'n ka na? Tatlong taon ang lumipas nung hindi ka na nagpakita ay umaasa pa rin ako pero natuto akong buksan ang puso ko para sa iba. Ngayon ay apat na taon na kami, kuya. Malapit na ring maging labing-isang taon na hindi ka na nagpapakita sa'kin. Masakit isipin pero umaasa pa rin ako na makikita kitang muli. Gusto kong sabihin sa'yo na salamat sa mga sayang idinulot mo sa buhay ko. Gusto kitang makita. Magpakita ka na. Hinihintay ko pa rin ang pagbabalik mo. Gusto kitang tanungin ng bakit. Gusto kong pakinggan ang mga dahilan mo. Magpakita ka lang. Tatanggapin kita ... bilang nakaraan ko na lang.पूर्ण
"Hindi ko kasalanan na minahal kita!" singhal ni Andrew, nanginginig ang boses. "Eh sana hindi mo na lang ako minahal!" Mabilis lumabas ang mga salita, parang kumpisal na hindi niya sinadya. "Hindi mo sana ako minahal kung hindi mo rin naman ako kayang tanggapin-kung hindi mo kayang tiisin kung sino talaga ako, kahit ano pa ang nagawa ko!" Tumigil siya sa pagkilos. At sa katahimikang 'yon, may marupok na bagay na tuluyang nabasag sa pagitan nila. Naputol ang boses ni Caleta sa bigat ng katotohanang dala niya. "Kaya kong mabuhay sa ginawa ko, Andrew... kung ang kapalit nun ay ang protektahan ka. Protektahan 'yung mga bagay na binuo mo. Kaya kong akuin na ako 'yung kontrabida. Akala ko handa na 'ko sa kahit anong parusa na ibato mo sa 'kin, pero ito?" Napuno ng luha ang mga mata niya. "Na ikaw ang susuko sa 'kin? 'Yun ang hindi ko kayang tanggapin." "Kaya kitang samahan," mahina niyang sabi, mas malambot na pero halatang masakit pa rin. "Kaya kong dalhin kahit anong bigat basta kasama ka. Kung pinapasok mo lang sana ako. Pero hindi mo ako pinayagan. Ikaw ang nagdesisyon para sa ating dalawa. Ikaw ang nagsara ng pinto." Bumaba ang boses ni Andrew, pagod na. "Baka nga tama ka... Baka nga hindi ako kasing tibay mo." Muling lumalim ang katahimikan sa pagitan nila...marupok, at unti-unting napupunit. Dalawang taong nagmamahalan, nakatayo sa gitna ng mga guho ng kung anong puwedeng maging kamangha-mangha... kung natutunan lang sana nilang buuin ito nang magkasama. "Pero ang magmahal," sabi ni Andrew sa huli, "hindi dapat ganito kahirap. Hindi dapat parang digmaan, Caleta." Tiningnan siya ni Caleta, ang luha dumadaloy sa pisngi. "Eh bakit parang ikaw palagi ang kalaban ko?" Corporate warfare meets slow-burn romance. If you love strong female leads, emotionally complex men, and high-stakes power plays with a touch of poetry and passion, this story is for you. Will the Steel Lady bend... or will she break?
अधिक जानकारीसामग्री दिशानिर्देश