HAYDE BOŞ YAPAQ

HAYDE BOŞ YAPAQ

  • WpView
    Reads 420
  • WpVote
    Votes 37
  • WpPart
    Parts 4
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sun, Jul 12, 2020
#boşişlermüdürlerisavunmaâyini Evet... Kitap kapağı çok boktan biliyorum. Amma velakin... Benene yahu. Susun! Biliyoruz herhalde. Neysem.. Yine canım sıkılıyor ve bu sebepten ötürü sohbet, muhabbet, mal mal konuşmalar, tanışmalar, falanlar filanlar yapacaaz. Ayrıcaaa! Ayrıca benim e-postam doğrulanmamakta ısrarcı. Evet, aynen öyle... Özelden yazılanlara, panoma yazılan sorulara -pek bir şey sorulduğu yok ama çaktırmayın- yanıt veremiyorum. Ehuehuehu.. AMA VERMEK İSTİYORUM AQ. Bu yüzden bu kitap -söylediğim gibi- sohbet edeceğimiz, sorular soracağımız, birbirimize sövebileceğimiz bir kitap olacak :))) Beni sevmeyenlerin de burada yeri var. Çünküsüm... Ben de böyle iyi bir varlığım işte ne yapak. Şaka yaptım mal olduğum için. Şimdi size neler yapacağımızı, bu kitabın neden anketimsi bir şey olduğunu açıklayacağım :D Psickopat sunar: 02.07.2020
All Rights Reserved
#105
soru
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • KROM VE KEMİK
  • KIYAMET TOHUMLARI
  • On Üçüncü Pay
  • YAPAY KALP +21
  • Albay Kızı
  • DUHUL
  • ŞAHMARANLAR ( AŞİRET AİLEM )
  • NEHY-KİMSEDEN SONRA | DİSTOPYA
  • Vortaris
  • Asena deniz (gerçek ailem)

"Yukarıda, bulutların üzerindeki o steril fanusta yaşayanlar için hayat bir oyundu. Aşağıda, çamurun ve pasın içindeki bizler içinse sadece nefes alma savaşı." Adım Yenal. Ama bu lanet şehrin arka sokaklarında, neon ışıklarının altında bedenimi ve yumruklarımı satarken herkes bana Nox der. Kurallarım basitti: Asla güvenme, asla yalvarma ve tek varlığım olan kardeşini hayatta tut. Ta ki o geceye kadar. Pars... Şehri yöneten Konsorsiyumun tek varisi. Damarlarında kan yerine sıvı altın akan, insanlara baktığında sadece fiyat etiketleri gören o kibirli prens. Beni o kulüpte, ayaklarının dibine atılan paraları toplarken izledi. İğrendi. Aşağıladı. Ve sonra, hayatımın iplerini eline aldı. Kardeşimi yaşatmak için, nefret ettiğim o adamın dünyasına girmek zorundayım. O, beni satın aldığını, bana sahip olduğunu ve irademi kırabileceğini sanıyor. Beni evcilleştirebileceğini sanıyor. Ama unuttuğu bir şey var: Sokaklar, saraylara benzemez. Ve biz sokak köpekleri, tasmamız ne kadar sıkı olursa olsun, ısırmaktan vazgeçmeyiz. Biri kromdan bir tanrı, diğeri etten ve kemikten bir isyancı. Biri yok etmeye, diğeri hayatta kalmaya yeminli. Mülkiyet yasaları, kalbin ritmini durdurabilir mi?

More details
WpActionLinkContent Guidelines