No sueñes
  • WpView
    LẦN ĐỌC 79
  • WpVote
    Lượt bình chọn 13
  • WpPart
    Chương 7
WpMetadataReadTrưởng thànhĐang sáng tác
WpMetadataNoticeĐăng tải lần cuối Thứ 7, thg 11 4, 2023
Primera regla. Tener siempre un despertador Segunda regla. Dormir una hora cada dos Tercera regla. Si alguien convulsiona termina con su dolor antes de que despierte Esas eran las reglas que regían la supervivencia ser humano en el año dos mil ciento ochenta y nueve, nadie sabe como fue qué pasó...Un virus, una enfermedad, un experimento que se salió de control, un castigo de Dios o una mera casualidad, todo lo que sabíamos era NO SUEÑES...
Bảo Lưu Mọi Quyền
Tham gia cộng đồng sáng tác truyện quy mô nhấtNhận đề xuất truyện được cá nhân hóa, lưu các tác phẩm yêu thích vào thư viện, đồng thời bình luận và bình chọn để phát triển cộng đồng của bạn.
Illustration

Bạn cũng có thể thích

  • El Lugar Que Nunca Viste| #1 Luz
  • EL DÍA QUE DECIDÍ MORIR (COMPLETA)
  • Un Psicópata Enamorado
  • DIEZ DIAS de Cautiverio ..
  • Atrápame
  • Belladona (+18)
  • Addictive delusions - Proxy's
  • Denize - [Trastornos 1] ©
  • Fragmentos de un Corazón roto

Todavía no era tan tarde. El sol seguía ahí, aferrado al cielo, como si supiera que era la última vez que lo vería así... tan quieto. Yo también sonreía. A veces me pregunto cuántas sonrisas usé para que nadie preguntara si algo dolía. Cuántas veces vestí de calma una tormenta que ya no podía sostener. "Hay un lugar al que me voy cuando estoy triste... Es un lugar dentro de mí... que nunca viste." No sé de dónde saqué esa canción. Tal vez la escuché cuando aún creía que alguien me quería. O tal vez me la inventé para convencerme de que era así. Lo cierto es que ese lugar existía. Y era mío. El lugar al que nunca fuiste. El lugar que nunca viste. Ahí me escondí cada vez que el mundo se inclinó por otros. Ahí dejé todo lo que no les servía de mí. Y ahora... ya no duele. No porque haya sanado. Sino porque se volvió parte de mí. Como el aire. Como el silencio. "Donde hay esperanza... está mí casa. Donde hay amor..." No terminé la frase. Porque nunca supe cómo. No hubo casa. No hubo amor. Pero sí hubo decisión. Y esta vez, no fue por ellos. Ni por perdonar. Ni por demostrar nada. Fue por mí. Solo por mí. Por eso, cuando subí al barandal, no lloré. No temblé. No pedí que me detuvieran. Sonreí. Esa clase de sonrisa que uno da cuando entiende que el final, en realidad, es otra forma de empezar. ________________________________________ Rankings importantes: #19 en anhelo 10/2/2022 De 1.04K historias✓ #29 en Drama 17/2/2022 De 252K historias✓ #1 en anhelo 24/04/2022 De 1.08k historias✓ #10 en anhelo 27/01/2023 De 1.2k historias✓ #2 en fantasía 31/1/2023 De 141K historias✓ ©todos lo

Thêm Chi Tiết
WpActionLinkNội dung hướng dẫn