Ayaz

Karşıdan karşıya geçiyordum. Kulağımda kulaklık vardı ama bir ses duydum sandım ve çıkardım. Doğruydu, benden 70 metre geri de, bir anne ve biz kız vardı. Karşılarında da eli silahlı bir adam. Adamın sırtı bana dönüktü. Anne adama yapma diye yalvarıyor küçük kız korkudan çığlık atıyordu. O an hiç bir şey düşünmedim. Koştum...var gücümle adamın sırtına atlayıp onu yere devirdim. Etrafımızda bunları gören bir sütü insan olsa daha kimse müdahale etmedi. Babam sağken beni kickboks kulübüne yazdırmıştı. Rahmetli olana kadar da yanı 2 sene devam etmiştim. Bu yüzden adam iri ve güçlü olsada bir şekilde hakkından gelmeye çalıştım. Tek derdim o silahı onun elinden alıp uzaklaştırmaktı. Ne olduğunu anlamadım silah patladı... Uzaktan siren sesleri geliyordu, başım dönüyordu zar zor başımı kaldırıp baktığım da küçük kızı gördüm annesine sarılmış ağlıyordu.
Vurulan ben değilim. Ama hayatı kararan ben oldum. Beni aldılar hemen mahkeme adliye derken şu an bu lanet ceza evine geldim. Mahkeme süreci 5 ay sonraya ertelendi. Avukattım adamın hayatta olduğunu ama kurşun sinirlerine isabet ettiği için felç olduğunu söyledi. Hiç üzülmedim ona beter olsun ama keşke benim elimden olmasaydı. Çocuk ve annesi de iyi mişler. Ikisi de psikolojik destek alıyorlarmış. Beni ziyarete gelmek istiyorlarmış. Kısaca hayatının baharında kara kışı yaşayan biriyim ben. Ayaz'ım ben. Bu da benim hikayem ...