NARKOZ

Bana olan duygularının gerçek olabileceği düşüncesi bile o kadar imkansız gelirken şuan karşımda beni sevdiğini söylüyordu. Nasıl olurdu bu , onca olan şeylerden sonra dediği hangi cümleye inanmam gerekiyordu, bilmiyordum. Cevap bile vermeden arkamı döndüm ama ayaklarım gitmemek için direniyor beynim adeta ona inanmak istiyormuş gibi kötüsünü düşünmek istemiyordu. Bir an önce kendime gelip arkama bile bakmamalıydım. Gitmek için adım atmıştım ki kolumdan tuttu. Hiçbir şey yapmıyor öylece duruyordu. Tek bir kelime etse gitme dese oradan bir ömür ayrılmayacak gibiydim. Kalamazdım , gitmeliydim tekrar aynı çukura düşmemeliydim. Tuttuğu kolumu çektim ve bir daha arkama bakmamaya yemin ederek oradan uzaklaştım .