Complete Wed, Nov 4, 2020
WATTY 2021 FİNALİSTİ
Yaklaşın dostlarım size bir hikâye anlatmak istiyorum. Bir varmış bir yokmuş diye başlayıp sonu gelmeden uyuyakaldığınız hikâyelerden çok daha farklı bir hikâye... Büyücü Leavyan ve Sarvalion'un hikâyesi...
Ormanın derinliklerinden gelen buğulu ses Leavyan'ı çağırdığında Andelialı büyücü başına gelecekleri nereden bilebilirdi ki?... Ya büyücü Küre'yi yok edecekti ya da Küre Andelià Krallığı'nı. Işte tam da bu yüzden Leavyan ve büyücü dostları soluksuz okuyacağınız bir maceranın kalbine doğru yelken açtılar. Peki ya sen? Yolculuğun bir parçası olmaya hazır mısın?
Leavyan Küre'yi arayadursun bir diğer krallık Medea'da genç savaşçı Sarvalion Arena'ya çıkmak için gün sayıyordu. Efsanevi toprak canavarlarının karşısına...
Iki farklı hikâye iki farklı macera. Bir yanda Leavyan diğer yanda ise Sarvalion. Yolları bir gün mutlaka kesişecek. O büyülü anı birlikte keşfetmeye ne dersin?
All Rights Reserved
#560
kral
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
21.Kat
Seninle ben, birbirimize çok yakınız... Aramızda sadece bir ''Gökdelen.'' mesafesi var. -Sencer Pars Ulukan.Complete
Milyonlarca Nefret Cümlesi
Genç kız, kendini öldürmek istediğini söylemişti, belki milyonlarca nefret cümlesi kurmuştu ancak kimse ona inanmadı. O güne kadar. Sonrasında ise tek yapabildikleri ölen bedenini süslemek için yanına, tıpkı ruhu gibi solmuş çiçekler çizmek oldu. ~ 14.4.16Complete
Pamir ve Naz
Belediye otobüsünde doğan aşk...Complete
Yoksun Yanımda | Yarı Texting
22.06.2022 Bu dünyadaki en zor şey ne diye sorsalar, sevmek mi yoksa beklemek mi derdin? O, beklemeyi seçti. Hissetmesini beklemek, görmesini beklemek, bir gün gözlerinin ta içine bakmasını beklemek, onu hatırlamasını beklemek... Ve belki de hepsinden zoru, ümit etmek.Unutmak mı daha kolay, yoksa hatırlamak mı? Aşk ne demek? Sözler mi, yoksa gözler mi anlatır insanı daha çok? Bu soruların peşinde, kalbi bekleyişle dolu bir genç kızın hikayesi... Onu anlatırken dahi başka bir ismi anan bir adamın gölgesinde yeşeren umutlar ve kırık hayaller. Gerçekten sevene, bir bakış bazen her şeyi anlatır mı?Aşkın, bekleyişin ve umudun ince çizgilerinde gezinen bu duygu dolu roman, sizi kalbinizin derinliklerine dokunmaya davet ediyor. 🌼 M: bu dünyadaki en zor şey ne diye sorsalar bana. M: sevmek yada beklemek derim. Ama sanırım beklemeyi seçerdim. Toprak: neden? M: hissetmesini beklemek, M: görmesini beklemek, M: bir gün gözlerinin ta içine bakmasını beklemek, M: ama en zoru da ne biliyor musun? M: ümit etmek :) M: bir gün bakar mısın bana? 🌼 "Toprak." "Efendim?" "Sence aşk ne demek?" belki de o gerçekten aşık olmuştu birine. Belki de o duyguyu anlatır bana. "Bilmem, sence ne demek?" Hafif bir şekilde gülümsedim. "Onu gördüğünde korkmak, onu görünce heyecan yapmak, onu kaybetme ihtimalini kaybettiğinde paniğe kapılmak, nefret ettiğin şeyleri sevmeye başlamak, git dediğinde gidememek, hoşçakal derken kal demek." Gözümden yaşlar aktı. Ona baktığımda yüzünü eğmiş ellerine bakıyordu. "Ezgi de yaşadığım şeylerin çoğunu söyledin." Dedi 🌼 M: sözler mi yoksa gözler mi daha çok anlatır insanı? Toprak: bence, sözler anlayabilene, gözler ise bakabilene. M: peki ya gözler, yetmez mi sadece sevene? Toprak: bazen yeter, gerçekten sevene.
ACI KAHVE | TAMAMLANDI
❝Sadece bir kereliğine, benim için kahve içer misin?❞ Defteri masanın üzerine koyup ellerimi tuttu. elleri sıcacıktı, elimi tuttuğunda elimle birlikte kalbimin de sımsıcak olduğunu hissettim. ❝Sevdiğim, baktıkça içmek istediğim tek kahve gözlerin, Umay.❞ Not: Bölümler düzenlenecektir.Complete
bir söz gibi sessiz
Bir mutfakta başlar her şey... Kahvaltı krizlerinin, kayıp tabakların ve bitmek bilmeyen çocuk isteklerinin arasında genç bir şef, geçmişiyle yavaş yavaş yüzleşmeye başlar. İngiltere'nin sakin bir banliyösünde, iki çocuklu bir adamın evinde sadece yemek yaparken bulur kendini sanır. Ama duvarların hafızası vardır. Fısıldayan sesler, yarım kalmış anılar ve bir gün yanlışlıkla duyduğu bir konuşma, hayatını geri dönülmez bir yola sürükler. Patronu dediği adamla ilgili öğrendiği gerçek, ne sofraları ne de duyguları eskisi gibi bırakır. Artık pişen her yemekte biraz hüzün, biraz umut, biraz da geçmiş vardır. Kalbe dokunan, tebessüm ettiren ve yavaş yavaş iç ısıtan bir hikâye... Aile sandığınızdan daha yakında olabilir. Kimi zaman gözyaşlarıyla, kimi zaman kahkahalarla yoğrulmuş bu hikaye, hem kalbinize dokunacak hem de içinizi ısıtacak.
AKYAZ MAHALLESİ
Kendi halinde kuytu kenarda bir mahalle ve o mahallenin bir tanecik asi kızı; Petek Karan. Yıllardır karakola gelen tüm Komiserleri görevi bıraktıracak kadar zorlayıp onlara nefes aldırmayan bir kadın. Her yaramazlığı, ukalalığı sanki dünya onun etrafında dönüyormuşcasına har vurup harman savuran bir Kızıl Fırtına. Peki ya onun ezberlediği yolları yıkacak bir komiser karşına çıksa? o zaman da tabuları yıkılmadan durabilecek miydi?
BİR ADIM OFSAYT
Yaroslav Vurgun Karahan için hayat, çizgileri belli bir oyundu; disiplin, kontrol ve kazanmaktan ibretti. Nisra Su Aydemir içinse her şey ritimdi; dağınık, planlı ve oldukça gerçekti. Üni-Lig hazırlık maçında fırlatılan forma, ikisinin hayatını istemeden kesiştirdi. Vurgun için bu kontrolünü tehdit eden bir detaydan ibretti. Su içinse başına açılan gereksiz bir belaydı. Aynı kampüste, aynı şehirde ama bambaşka dünyalarda yaşayan bu iki insan; laf sokmalar, kaçışlar ve inkarlarla örülü bir çekişmenin içine sürüklendi. Ve en büyük aşk, yanlış yere fırlatılan bir forma ile başladı.
AŞK PARİS'TE | YARI TEXTING|
Enzo Lefevre: Bir şey demeyeceksen kapatıyorum. Bir toplantının ortasındayım. Bir toplantının ortasında bana cevap mı vermişti? Bir toplantıda mıydı? Çalışma masasının üstündeki saate kaydı gözlerim. Saat akşam dokuzdu ama Fransa iki saat öndeydi. Yani saat orada şimdi on birdi, gece yarısına yaklaşıyordu. Onun için garip bir üzüntü hissederek sonraki mesajımı yazdım. İkra Budak: Diyeceğim bir şey yok. Ama bundan sonra sana yazarsam mesajlarıma bakacaksın değil mi? Hayır, yürek falan yememiştim, ben doğu ştan aptalların sahip olduğu türden bir cesarete sahiptim. Enzo Lefevre: Bakarım.
• Kalp Doktoru •
"Biliyor musun, geçen üniversiteden kalma notlarımı okurken bir bilgiyi hatırladım." Araba kullanırken normalde tüm dikkatini arabaya verirken bu defa bana göz ucuyla baktı. Dediğim şey onu meraklandırmış gibiydi. "Öyle mi? Neymiş o not?" Dudaklarımı ıslattım. Kuru bir tenim vardı. Ama onun yanında heyecandan olacak ki, iki katına erişiyordu bu durum. "Sevdiğin insanın resmine bakmak o anda yaşanılan fiziksel acının azalmasını sağlıyormuş." Kaşlarını kaldırdı. Ve ardından ukalaca gülümsedi. "Biz askerler bunu asırlardır biliyoruz." Omuz silktim. Olabilirdi. Yine de güzel bir bilgiydi. "Hadi ya, öyle mi?" Kafasını salladı. Tuhaf bir bilgi beynime ilişti. Peki o kimin fotoğrafını kullanıyordu? Kendi kendimi düşünerek bitireceğim bir konuydu bu. Bu yüzden buna izin vermedim ve hızla ona sordum. "Sen kimin fotoğrafını kullanıyordun peki?" "Aptal" dedi iç sesim. "Cevabını öğrenmekten hiç mi korkmuyorsun" diye devam etti. Lakin ben onu susturdum. Ve tamamen sevgilimin cevabına odaklandım. Sevgilim mi? Hala sevgilim olduğunu şübheyle söylemem yaralamıştı kalbimi. "Hiç kimsenin." Anında serin sular kalbimdeki çeşmeden akıverdi. Bu öyle bir rahatlama bahşetti ki bana, bir aslanın pençesinde sıkıştırılan duygularım özgür bir kuş gibi havalandı. "Ama bundan sonra yeleğimin sol cebinde kimin olacağı belli." Hızla ona döndü bakışlarım. Tamam kimden bahsettiğini anlamayacak kadar aptal değildim lakin bir kez daha ondan duymak istedim. "Kimin?" Eli mutfakta yemek yaparken derin kestiğim elime dokundu. Acısını alır gibi okşadı. Daha sonra dizinin üstüne koydu elimi. Ve ardından kendi eliyle dizi arasında hapsetti. "Karımın." Başlama tarihi: 30.06.2023 🦋 #mizah 1《05.10.2023》 🦋 #gerilim 1《08.10.2023》
Seninle ben, birbirimize çok yakınız... Aramızda sadece bir ''Gökdelen.'' mesafesi var. -Sencer Pars Ulukan.
More detailsContent Guidelines