OKULUMDAKİ SERSERİ

Alara'ların evinin önünde durunca zile basmak için tam karşıdan karşıya geçiyordum ki hızla gelen arabayla donup kalmıştım. Bir adım atmaya bile çalışsam kurtulamazdım.

Her şey yavaş bir şekilde gerçekleşirken sanki zaman durmuştu. Arabanın gelen korna sesiyle kendime geldim. Tam atağa geçecektim ki dibimde duran arabayla rahat bir nefes verdim tabi bana çarpmasaydı iyiydi.

Yerde kendimi bulmamla çığlık attım. Hangi şerefsiz bana çarpmıştı ulan! Arabadan birinin inmesiyle kafamı kaldırıp bana çarpana baktım. Şerefsiz seni.

Oğlum bu insan mı? Allahım sen affet vallahi ben böyle bir taş çıkacağını bilseydim küfür etmezdim! Çocuk hızla yanıma gelirken beni kaldıracağını sanmış ama, o arabasının önüne yaklaşıp son model arabasını kontrol etmişti.

Benim gibi taş hatun dünyadan neredeyse göç edecekti ama bu salak arabasında hasar var mı diye bakıyordu. Hayır yani sen bir insana onuda geçtim zayıf bir kıdmkxkc çarpıldım sanırım.

Şaka şaka benim gibi bir kıza çarptın hasar görem benim olum! "Merak etme araban 500 kiloluk bir öküze çarpmadı! 40 kiloluk bir kıza çarptı!" dedim. Ne? Yalan mu 40 olmasamda zayıftın ben bir kere tamam mı?

Çocuk kafasını çevirip bana inanamazca baktı. "Arabaya bir şey olmuş mu diye bakmıyorum zaten. Kan izi var mı diye bakıyordum. Üstelik 40 kilo olmadığını ikimizde biliyoruz." hıh! Biliyormuş!

"Boşver sen benim kilomuda bana çarptın! Ölüyordum neredeyse!"

"Ama bak güzelim ölmemişsin!" tam ona cevap verecektim ki telefonumun çalmasıyla susmak zorunda kaldım.

Hayalim olan bir hikaye! Bende bu şekilde kelimelere döktüm. Umarım beğenirsiniz! Devamına hikayemde göz atın wattpad de aktifim mutlaka çok ısrar sonucu bölümleri hızla bir şekilde atarım.