YABANCI
  • WpView
    Reads 892
  • WpVote
    Votes 161
  • WpPart
    Parts 6
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Mon, Aug 10, 2020
Ölüyordum. Ölüyordum ve ölüm, hiç kimsenin bilmediği şekilde tatlıydı. Aileme kavuşmaktan ve bu tatlı ölümün beni çekmesinden mutluydum. Dudaklarımda kalan küçük tebessüm ölü bir bedeni görenleri korkutabilirdi ama ben mutluydum. Karanlığa doğru yürürken, dünyada hiç olmadığım kadar, huzurluydum. "Sen merak etme, ben seni asla bırakmayacağım. 🌔🌖Soluksuz okuyabileceğiniz bir kitap arıyorsanız, macera arıyorsanız, aşk arıyorsanız, arkadaşlık, güven aksiyon dram... O zaman söylüyorum ;DOĞRU YERDESİNİZ. 🖤5.bölüm ve 5.bölümden sonra tamamen kurgu başlıyor diyebilirim. Lütfen değerlendirirken buna göre değerlendirin. 🖤 🌼 Bölümleri her cuma yayınlamaya çalışacağım. 🌼 Bu hikayenin tüm hakları ŞAHSIMA AİTTİR. (Kapağıyla bile)Çalınması ya da kopyalanması halinde hukuki işlem başlatılacaktır.
All Rights Reserved
#474
kan
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • Sessiz Yemin
  • HEKİMOĞLU | Köy - Zoraki Evlilik
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • Vatan Uğruna
  • Halısaha |texting
  • FERAYE | NEFRETTEN AŞKA
  • Karven

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

More details
WpActionLinkContent Guidelines