Gölge ve Dennis

Gölge, sabahın ilk saatlerinde hayal ile gerçek arasından bir adımla dünyaya düşmüştü. Yıllardır gözlerini açtığı odada yine uyandığı sabah bir yabancılık çekmişti. Bir insan nereye yabancılık çekerdi? Her gece hayal perdesini aralayıp geldiği gerçek dünyası hep bu perdenin arkasındaki rüyalara yabancı kalmıştı. Yine öyle olmuş, yine böyle doğmuştu. Son bir gecenin ölümü sipariş etmeye çabaladı ama o da olmadı. Böylece, her gece ölmek bir çiçeğin doğumuyla eş değer mutluluk, her sabah ölümüyle orantılı hüzündü. Bu sabah farklıydı, birkaç güne yakındır olduğu gibi. İnsan bir şeylerin farklı olacağını hissediyor çok kez fakat bu farkındalığın nasıl olacağını kestiremiyor. Bu da öyleydi. Olacakları olduğu gibi beklemeye koyuldu çünkü dünyanın günlük hareketlerine inat tepkisiz yaşamayı öğrenmişti ve bekliyordu...