We've updated our Content Guidelines.
Review the latest guidelines to keep sharing stories safely.
Nefti
  • WpView
    Reads 832
  • WpVote
    Votes 51
  • WpPart
    Parts 4
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Wed, Jun 21, 2023
WpInfo
Fiction
Romance
"Ben, hayatım boyunca bana benzeyen birisini aradım," dedi itiraf edercesine. "Onu bulunca ruhum özdeşini bulmanın sevinciyle dans edecekti onun ruhuyla. Ülke ülke, şehir şehir onu aradım. Hayatımın her anında aradım. Sanki kalbim onun ellerindeydi, onunki de benim. Kalbimi almak için, kalbini vermek için aradım onu. Senelerce... Fakat ümitlerim boşunaydı." Nefesini verdi. "İnsan gider; kendisinin tıpkısını arar, ama kendini zıddında bulur. Tüm hayatım boyunca aradığımı, hiç ummadığım anda buldum. Sergi için gelmiştim ben sadece. Hep yaptığım şeydi. İnsanlar gelecek, resimlerimi inceleyecek ve satın alıp gideceklerdi. 3 Kasım, işte tam da öyle bir gündü. Sıradan, öncekilerden farksız... Ama öyle olmadı. Deli divane aradığımı yabancısı olduğum bir şehirde buldum. Eğer bilseydim... Bilseydim o sergiye senin geleceğini, İskoçya'da bir değil, bin sergi açardım. Her birine sen gel, sırf sen gel, yüreğime şeref ver diye açardım o sergileri sana."
All Rights Reserved
#1
ingiltere
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • Halısaha |texting
  • FERAYE | NEFRETTEN AŞKA (Tamamlandı)
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • Sessiz Yemin
  • Vatan Uğruna
  • Karven
  • HEKİMOĞLU | Köy - Zoraki Evlilik

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

More details
WpActionLinkContent Guidelines