Aşkın Rengi: Mavi
- LECTURAS 21,111
- Votos 620
- Partes 49
Bu kitap "aşk" ile ilgilidir, askerliğe dair ayrıntılı anlatımlar içermemektedir.
***
Şu an dünyada yazılmış̧ kaç̧ roman vardır? Milyonlarca. Peki yazılmamış̧ kaç̧ roman vardır? Her bir insanın hayatı sayfalara dökülmemiş̧ birer roman sayılamaz mıydı? Başlangıç̧ ve son cümlesi benzer olan birer roman değil miydik hepimiz?
"Ben doğdum." ile başlayan ve "Ben öldüm." ile biten. Önemli olan bu iki cümlenin arasında neler yazılı olacağı değil miydi? Ve ben bu iki cümlenin arasını 'Kadın; bütün kuşları kıskandıracak güzellikteki kanatlarını alabildiğine açmış, gökyüzünde süzülen hayaline aşıktı.' cümlesi ile doldurmuştum.
Aşkın rengi, maviydi benim için. Çünkü benim hikayem gökyüzünde hayat bulmuştu ve yine o mavilikte son bulacaktı.
***
Geçmişinden yaralı bir asker ve kendini, iyileştirmeye adamış bir psikoloğun hikayesi...
Todos los derechos reservados
#15
renk
Únete a la comunidad narrativa más grandeObtén recomendaciones personalizadas de historias, guarda tus favoritas en tu biblioteca, y comenta y vota para hacer crecer tu comunidad.
Quizás también te guste
ℝ𝕒𝕪𝕚𝕙𝕒
(3 Bin okunma için teşekkürler. Hayalimdi.) "Ne düşünüyorsun?" İç çekdi. "Ben, o, Tevhid, herşeye rağmen eninde sonunda bağlanan kalbim..." *** #romanConcluida
Hayatın Getirdikleri (#Tamamlandı)
4.Hikaye Vedat doktor eşini kaybettikten sonra arkadaşlarına sarılıp hayata tutunmuştur. Şimdiyse yıllar sonra belki bir daha aşık olmak üzeredir. Gaye ve Vedat acaba başarabilecekler mi? Bu kısacık hikaye de bunun cevabını bulacağız.... Sevgiyle ve sağlıkla kalın.... Hamiş: Hikaye tek bölümdür. Yarım kalmış, tamamlanmamış değildir. Yarışma için yazılmış, tek bölüm, mini bir hikayedir. İlginiz için teşekkür eder, keyifli okumalar dilerim...Concluida
SİNE (Tamamlandı)
İnsan, bastırdığı duygunun esiri olur derler hep, öyle de zaten. Ama düzeltilmesi gereken hususları var. İnsan; yaşayamadığı, karşılık göremediği, kursağına bir yumru gibi oturan duygunun esiri olurdu ve ben, bu adama küçük bir çocuğun hayallerine olan bağlılığı gibi bağlanmıştım. Onun vesilesiyle öğrendiğim dinim ise tek kurtuluşum olmuştu. Her yönüyle iyi gelmişti bana, Allah demeyi unutan ruhuma aslını öğretmişti. (Silinip geri yüklenmiş, yaklaşık bir-bir küsür yılı aşkın yayımda olmuş bir hikayedir. 24. bölümden sonrası geri yüklendikten sonra yazılmıştır.) -Sine adında yazılmış ilk kurgudur Yeniden yüklendiği tarih: 31.07.20 Kapak tasarımı: @bikudusgecesiConcluida
GÜL FİDANI (KİTAP OLDU)
Bu sihirli bir kitaptır. Bir kere okumaya başladınız mı, bırakamazsınız!.. Bitirdiğinizde ise sevdiğiniz bir şeyi kaybetmiş gibi hissedersiniz!.. Ama aynı zamanda içinizde tekrardan okuma isteği duyarsınız!.. O halde hoş geldiniz! Aşk ile okumanız dileğiyle! Hikayemin cümle aralarında geçen söz ve şiirler de naçizane tarafıma aittir. İsteyen paylaşımlarda bulunabilir. Yalnız beni de etiketlemeyi ve kitabımı tavsiye etmeyi unutmayın! Teşekkürler... instagram/ayvazaltunConcluida
BİZ İKİMİZ(TAMAMLANDI) Düzenlenleniyor....
-Cennet hatunum bak başladığımız yere döndük. ☆- Evet çimen gözlüm. - Şu kapının önünde çarpıştığımızda vermiştim kalbimi sana. ☆- Ben de ilk o gözlerde kaybolmuştum farkına sonradan varsamda. ☆-Yusuf'um - ilayda'm ☆- BİZ İKİMİZ , dünyanın en kolay kavuşan ama ayrılamayan çiftiz biliyorsun değil mi? - Ayrılmak için sevmemiştim ki zaten seni Cennet Hatum ol diye sevmiştim... Başlangıç: 10 Şubat 2020 Bitiş: 6 Haziran 2021Concluida
Kıyıdaki Aşk
Hepimiz hayatımızın bir döneminde yuvamızdan ayrılırız. Yeni şehirler, yeni hayaller peşinde koşarız. Yol boyunca kaybolduğumuzu sandığımız anlar olur, yorulur, düşer, yönümüzü şaşarız. Ama tıpkı albatros gibi içimizde bizi çağıran bir ses vardır. O ses, kim olduğumuzu ve nereye ait olduğumuzu hatırlatır. Albatrosun hikayesi bize şunu fısıldar: "Önemli olan hiç kaybolmamak değildir. Önemli olan ne kadar uzağa savrulursan savrul, bir gün kendi yolunu yeniden bulabilmektir." Nazlıcan & Aktan
AY IŞIĞI
Güven hayatıma girdiği anda bazı şeyler değişmeye başlamıştı. Bunu ilk zamanlar anlamamıştım ama geriye dönüp baktığımda gerçekler karşımda duruyordu. Kalbime girdiği anda ise ben değişmiştim. Her şekilde... O en umutsuz olduğum zaman karşıma çıkmıştı. -------------------------------------------------------- "Özmen Koleji'nde zorla okuyan Güven, herkese karşı soğuk ve mesafeli. Özmen Koleji'ne hastalığı yüzünden nakil aldıran Yonca, içine kapanık ve mutsuz. İkisi de yaralı ve iyileştirilmeye ihtiyaçları var. Onları iyileştirecek olan arkadaşları mı olacak yoksa birbirleri mi? Bu hikayede herkes birbirinden bir şeyler saklıyor. Gerçekler yavaş yavaş ortaya çıkmaya başlarsa ne olacak? Hiçbirinin hayatı artık eskisi gibi olmayacak. Ama onların bundan haberi yok."Concluida
ZAAFIMSIN
Çocukluk arkadaşının yıllar sonra bulduğunda kardeşin olduğunu öğrenmek nasıl bir his bilirmisin?Concluida
AYçAz |Yarı Texting
Ayça: Doğru, sen üç yıldır benim sevgilim değilsin. Ayça: Unutmuşum kusura bakma. Ayça: Ama bunun dışındaki her şeyi hatırlıyorum biliyor musun senin hakkında... Ayça: ...bizim hakkımızda. Çerezlik bir kurgudur.Concluida
BU DÜNYADAN DEĞİL (İki Kitap)
Kader bağlamıştı birbirlerine ağı. Kaçamazlardı bile. Kaçamazlardı bile isteye. Bir sahil tanıştırdı onları. Yine bir sahil yıktı bütün aşkı. Hayat yaptı yine cilvesini. Bağladığı iplerin üzerine taş yığını döşedi. Koca bir duvar ördü. Kimse de yıkmak istemedi bunu. Bozmak istemedi karanlık yolu. Şarkıcı bir kadın ve doktor olan bir adam. Kimdi şimdi bu aşkta yanan? Acı mı istiyorsun? Acı vereceğim. Ölmek mi istiyorsun? Nefesini keseceğim. Gidiyorum. Acı çekiyorum. Ve bu duyguların hepsine dayanarak veda ediyorum. Vedalar acıtır. Ancak bu veda ciğer bırakmadı.
(3 Bin okunma için teşekkürler. Hayalimdi.) "Ne düşünüyorsun?" İç çekdi. "Ben, o, Tevhid, herşeye rağmen eninde sonunda bağlanan kalbim..." *** #roman
Más detallesPautas de Contenido