THE BLIND
- Reads 931
- Votes 65
- Parts 49
Binigay ni Carlo sa akin ang isang short enveloped na may lamang sulat. Kinuha ko ito at agad din binuksan at tinignan ang nakasulat sa loob. Nang mahugot ko na ang dokumento agad bumungad sa akin kung ano ang nilalaman nito.
Annulment letter
"Pirmahan mo na yan, pumayag na si mommy na maging malaya ako" sabi nito.
Natulala ako at halos diko mapigilan ang pag patak ng luha sa mga mata ko.
"Excited na ako makasal sa taong totoo ko mahal!" muli sabi nito.
Patuloy ang pag patak ng luha ko. "C-carlo" Yun lang nasabi ko nang hihina na ako.
"Carlo, mahal na mahal kita, please naman" lakas loob na sabi ko halos mapaluhod na ako sa kanya. Para itong nandidiri na inilalayo pa niya ang hita niya na hawak hawak ko habang nakaluhod sa kaniya.
"What are you doing?" Sabi nito.
"Hindi ko kaya mawala ka sakin please" Pagbabaliwala ko sa sinabi nito.
Itinayo nya ako mula sa pag kakaluhod ko sa kanya.
"Misty! Wag ka nga magmakaawa dyan! makita ka pa ni mommy! ano nalang sasabihin sakin nun!" sabi nito. Pero patuloy parin ang pag iyak ko.
"Carlo, ni minsan ba hindi mo ako natutunang mahalin?" Tanong ko rito.
Tumikhim ito bago magsalita. "Oo Misty! Ni minsan hindi ko naisip na minahal kita! Kahit katiting wala ako nararamdaman kaya please lang palayain mo na ako! Ayoko na sayo! Ni minsan hindi ako naging masaya na kasama ka!" Walang alinlangan nito sinabi sa akin.
Sobrang sakit dahil wala manlang pag aalinlangan ang nakita ko kasagutan. So siguro ito na nga yun.
Palayain siya para maging masaya sya at tanggapin nalang na hindi talaga siya yung taong minahal ko noon hindi na sya yung taong naging king of the night ko nung prom, hindi na siya yung taong nakasayaw ko nung gabing yon sa garden kung saan ginanap ang js prom namin nung high school.
Ang sarap balikan yung mga panahon na akala ko ay may pag tingin din siya sa akin.
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
Rent A Gentleman 1 (KELLEY & SEBASTIAN STORY)
Pagdating ko sa Hotel hindi ako agad tumungo sa lobby sa kdahilanang natakot ako bigla. Mabuti na lamang ay may isang lugar sa hotel na hindi pansinin nang mga tao, pumasok ako sa maliit na garden at may upuan doon sakto para sa isang katulad kong naghihintay nang prince charming na sasagip sa kanya. Patuloy kong kinontak ang nirentahan namin, pero hindi na siya sumasagot. Tinawagan ko din si Jelay pero naka-off din ang cellphone nito. Doon nagsimula ang pangambang baka kung saan ako pulutin sa katangahan ko. "Bakit ba ayaw mong sumagot!" naiinis kong sabi sa cellphone. Nagsimula akong manginig, pagpawisan at hindi makahinga. Mamamatay ka pa sa ginagawa mo, Kelley. Hindi ko na napigilang hindi umiyak. Wala na akong pakielam kung masira o matanggal ang mascara ko. Takot ang nangingibabaw sa akin ngayon. Gusto ko nang umuwi pero sobrang dami nang tao sa labas, kaya hindi ko magawa. "Please, don't do this, mister!" umiiyak ako habang patuloy na dumadial sa phone. Pero cannot be reached na siya at kahit kailan wala nang darating to make up for this stupid thing. I tried to walk outside but I can't. Nanginig ang tuhod ko kaya naman napadapa ako. "What the heck!!" hagulgol ko sa sobrang gigil sa sarili ko. "Ganyan naman kayong mga lalaki e! Stupid! Coward!" sigaw ko habang umiiyak. Then someone tried to get me up. "Miss?" at iniabot niya ang isang panyo dahil sa patuloy na pag-iyak ko. Is this him? Is he the rented gentleman? HIGHEST RANK IN CHICLIT #3 (January 29, 2017) Thank you so much to all who read this story! I never knew that my story could make it to 500k reads. You made my heart so happy! Thank you and Godbless you all guys. 💕Complete
Tears of the Girl Named Sea (COMPLETED)
TEARS OF THE GIRL NAMED SEA "Sigurado kana ba? Wala ng bawian ito anak." Tumango ako pagkatapos ay sinara ang malaking maleta. "Wala po Dad. Salamat sa lahat." "You don't need to say thank you, that's what parents do." Huminga ito ng malalim. "Sandali lang tatawagin ko ang Mommy mo para matulungan ka sa pagiimpake." Dumating ang araw ng pagalis ko, malungkot akong nagpaalam sa magulang ko. Napagdesisyunan kong hindi gamitin ang ebidensiya at hayaan na ang hukuman ang humusga. Hindi na rin ako nakaattend ng huling hearing dahil tumapat ito sa flight ko. ---------- "Ma'am you want coffee?" Napabalik ako sa kasalukuyan ng magtanong ang flight attendant. "No, thank you." Sagot ko. Napasandal ako sa kinauupuan at napakagat sa labi ng maalala ang naging desisyon ko. Pinagisipan ko itong mabuti, inaral ko ang posibleng epekto nang magiging desisyon ko. At dun nga pumasok sa isip ko na itigil ito. Ang dami nang nadamay, nasaktan dahil sa galit ko. Iba talaga kapag galit ka, wala kang makialam kung sino ang matamaan, hindi ko man lang naisip na may pamilya silang walang kinalaman ngunit nasasaktan. Ayoko nang baguhin ang buhay nila dahil sa pagkakamali na matagal na nilang pinagsisihan. Hindi ako Diyos para magpasya sa kaparusahan nila, kung Diyos nga nagpapatawad paano pa kaya ako. Masaya akong nakilala sila, lalo na si Lucas binago niya ang buhay ko. Marami siyang tinuro sakin, siguro kung hindi ko siya nakilala nandun parin ako sa point na hinahanap ang sarili ko. He became my life, my everything. I loved him so f*cking much at umaasa akong magkikita ulit kami pagdating ng panahon. Kung hindi man... mananatili siyang parte ng nakaraan ko na hinding hindi ko makakalimutan. ⚠WARNING: PLAGIARISM IS A CRIMEComplete
I LOST IT
~PROLOGUE~ "Isa pa nga"sabi ko sa bartender Binigay naman agad sa akin ng bartender,takot cguro aba pag hindi nya binigay sapak abot na charr joke lang Teka asan na kaya ang mga bwisit kung mga kaibigan,o dba ang daming "MGA"ayon nakita ko cla na sumasayaw sa DF dto sa bar Yeah,you heard it right nandito kami sa bar naglalamay joke Ano ba to ihing-ihi na ako san ba ang cr dito.Tumayo ako sa kinauupuan ko at lumakad kahit na nahihilo ako basta makahanap lang ng cr Matapos kung mahanap ang cr at umihi naglalakad na ako pabalik sa pwesto ko sana kaso hilong hilo na talaga ako mawawalan na sana ako ng balanse ng may maramdaman akong bisig. Naaninag ko ang taong may tatlong ulo sa aking harapan,at bakit parang ang INIT my god bigla ko na lang naramdaman na parang may malambot sa labi ko at gumalaw eh ako namang c tangang walang alam pumikit na lang at dinama ang bagay na yon ,at hindi namalayan na sumasabay na pala ako tapos bigla syang tumigil at tumingin sa akin "Not here,lets go "hinila na nya ako hindi na ako nakaangal kasi naman hilong-hilo na ako at ang masasabi ko ay ang "INIT"gusto ko ng maghubad whooo Isinakay nya ako sa sport car kuno nya cguro at makalipas ang ilang minuto hininto na nya ang sasakyan nya,bumaba at hinila na naman ako,wala na bang katapusan tong hila portion na to,dahil sa pag-iisip ko hindi ko namalayang nandito na pala kami sa loob ng bahay o condo?? hay ewan ko at don nangyari ang hindi dapat mang yari Abangan ang kwento ng buhay ni Sefira Reyes sa "i lost it" ******************Complete
Breaking Steel (FIlipino)
"Hindi ko kasalanan na minahal kita!" singhal ni Andrew, nanginginig ang boses. "Eh sana hindi mo na lang ako minahal!" Mabilis lumabas ang mga salita, parang kumpisal na hindi niya sinadya. "Hindi mo sana ako minahal kung hindi mo rin naman ako kayang tanggapin-kung hindi mo kayang tiisin kung sino talaga ako, kahit ano pa ang nagawa ko!" Tumigil siya sa pagkilos. At sa katahimikang 'yon, may marupok na bagay na tuluyang nabasag sa pagitan nila. Naputol ang boses ni Caleta sa bigat ng katotohanang dala niya. "Kaya kong mabuhay sa ginawa ko, Andrew... kung ang kapalit nun ay ang protektahan ka. Protektahan 'yung mga bagay na binuo mo. Kaya kong akuin na ako 'yung kontrabida. Akala ko handa na 'ko sa kahit anong parusa na ibato mo sa 'kin, pero ito?" Napuno ng luha ang mga mata niya. "Na ikaw ang susuko sa 'kin? 'Yun ang hindi ko kayang tanggapin." "Kaya kitang samahan," mahina niyang sabi, mas malambot na pero halatang masakit pa rin. "Kaya kong dalhin kahit anong bigat basta kasama ka. Kung pinapasok mo lang sana ako. Pero hindi mo ako pinayagan. Ikaw ang nagdesisyon para sa ating dalawa. Ikaw ang nagsara ng pinto." Bumaba ang boses ni Andrew, pagod na. "Baka nga tama ka... Baka nga hindi ako kasing tibay mo." Muling lumalim ang katahimikan sa pagitan nila...marupok, at unti-unting napupunit. Dalawang taong nagmamahalan, nakatayo sa gitna ng mga guho ng kung anong puwedeng maging kamangha-mangha... kung natutunan lang sana nilang buuin ito nang magkasama. "Pero ang magmahal," sabi ni Andrew sa huli, "hindi dapat ganito kahirap. Hindi dapat parang digmaan, Caleta." Tiningnan siya ni Caleta, ang luha dumadaloy sa pisngi. "Eh bakit parang ikaw palagi ang kalaban ko?" Corporate warfare meets slow-burn romance. If you love strong female leads, emotionally complex men, and high-stakes power plays with a touch of poetry and passion, this story is for you. Will the Steel Lady bend... or will she break?
THE STORY OF CORRINE MENDEZ
"Ano nanaman bang pinag gagagawa mo sa buhay mo ha corrine?!wala ka ng ginawang matino sa buhay namin ng mommy mo!." singhal sakin ng walang kwenta kong ama. "May pake pa pala kayo sakin dad?." sarcastic kong sagot sakanya. "Nakakahiya sa pamilya natin mga pinag gagagawa mo!dala dala mo ang apelyido ko!wala kang kwentang anak!." "Mas wala kang kwentang ama!palibhasa puro mali ko nalang mga nakikita mo,kayo ni mommy!kelan nyo ba ako napuri ha?!." "Lumayas ka nga sa pamamahay ko!simula ngayon,tinatakwil na kita bilang anak!wala akong anak na kagaya mo!." "Well ayoko narin naman mag stay sa mala impyernong bahay na to!at ayoko narin naman sain-----." (PAK) Di parin ako nagpatinag sa dad ko habang hawak hawak ko ang namumula kong pisngi.this time,mas lalo pa akong nagalit sa daddy ko.wala syang karapatan saktan ako at pahirapan ng ganito! "get out!lumayas kana!." Padabog akong pumunta sa kwarto ko.lahat ng gamit ko dinala ko.pagbaba ko ay wala si dad sa living room kaya agad kong kinuha yung susi ng kotse nya sa lalagyan nito.mautak ako at wala talaga akong takot na gawin yun. i'm on my way na papunta sa condo ko.kaya kampante ako kanina nung pinalayas ako ng sarili kong ama dahil alam kong may pupuntahan ako. Mga 20mins.narin ng makarating ako sa condo ko.inayos ko muna yung mga gamit saka ako nag isip ng pwedeng gawin dito. "What if tawagan ko si aren?hmmm.bright idea." MY NAME IS CORRINE MENDEZ.22 years old. and this is my storyComplete
Tired of Loving You (Completed)
TIRED OF LOVING YOU Yes. Ginagawa ko ang lahat para matapos na ito. Konting tiis nalang." Sabi niya tila pinapakalma ang kausap sa kabilang linya. "I miss you too. Bye." Pagpapaalam niya. Nakita ako nito ngunit nilagpasan lang ako at humiga na sa kama. "Pwede ba Evan, sa susunod hinaan mo ang boses mo. Baka biglang pumasok sila Elli at marinig ka." "Si Elli ba talaga o ikaw?" "Ayokong makipagaway. Matutulog na ako." "Tama lang naman na marinig mo eh, para mahiya ka naman." Bakas sa boses nito ang labis na pagkainis. Mabuti nalang sound proof ang kwarto namin kaya hindi ito maririnig sa labas. "Sana nga nahihiya ka." "Pwede ba wag tayong magaway ngayon, pagod ako." Mahinahong sabi ko. "Pagod na pagod na." Dahan dahan siyang tumingin sakin. "What do you mean?" "Wag kana magkunwari, alam ko naman na kaya mo ako laging inaaway kasi gusto mo na makipaghiwalay ako sayo." Nagiwas ito ng tingin. "Sige na Evan, nanalo kana. Siguro talagang mali ang naging desisyon ko na pakasalan ka at mahalin ka, akala ko kasi matututunan mo rin akong mahalin eh." "Wag mo akong artehan Ava." Galit na sabi nito. Huminga ako ng malalim at umupo sa kama. "Minahal mo ba ako Evan?" Dahan dahan akong tumingin sa mata niya. "Kahit konti lang." "Pwede ba tumigil kana kung hindi ma--" "Kung hindi ano? Sasaktan mo ako. Hindi ko na mararamdaman yung sakit Evan. Immune na ako sa araw araw." Pinunasan ko ang luha ko. "Ano bang kasalan ko sayo? Bakit mo ako pinahihirapan ng ganito, mali ba na mahalin ka? Hanggang kailan mo ba ako sisingilin sa kasalanan ko?" "Tumigil kana. Aalis na ako sa bahay na ito." "No need, this is your house. Matagal ko na rin napagisipan ito, pilit lang akong kumakapit sa tuwing nakikita ko na masaya ang mga anak natin kasama ka." Huminga ako ng malalim at napakagat ng labi para pigilan ang paghikbi. "I'm tired of fighting Evan, I'm tired of loving you." ⚠WARNING: PLAGIARISM IS A CRIMEComplete
A GOOSE'S DREAM - Pinoy M2M Story
"Ano ang kaya mong isugal para sa pag ibig? "Ano ang kaya mong isakripesyo para sa Pangarap? "sa Panahon na Lugmok ako at bigong-bigo Nakilala ko si Jayson Ramos. Isang anak mayaman, nakatira sa isang marangya at malapalasyong Bahay na parang doghouse lang ang bahay namin kung ikukumpara sa mansion nila. Naging classmate ko siya sa isang subject. At doon ko nadiskubre kong ano ba talaga ako. Dahil sa pagdaan ng mga araw na kasama ko ito , nagulat nalang ako nahuhulog na pala ako dahil subra akong nasasaktan at nagseselos kapag may kasama itong iba. Pero Magkaiba kami ng mundo na dalawa, isang mundong magulo kagaya ng kasarian ko na hindi ko matukoy kong ano. Pero what if na ang pag ibig na aking nadama ay taliwas pala sa kanya. Langit siya at Lupa ako , kaya Hanggang tanaw nalang ako. Dahil ang pag-ibig ko ay hindi niya naman pansin. Dahil ang mata niya sa iba na nakatingin at ang puso niya ay sa iba na nakalaan. Hanggang kailan ako maniniwala sa kasabihan na "Sa Pag-ibig walang mahirap at mayaman And loveWins." Kaya bang Tabunan ng Pag-ibig ang stado namin? What if na ang pinag alayan mo ng iyong puso at kaluluwa ay mayroon malaking bahagi sayong pagkatao? Hanggang saan mo kayang manindigan? Hanggang saan mo kayang lumaban kung alam mong talo kana? Hanggang saan mo kayang sumugal Kung sa Umpisa palang ay Mali na ang lahat? DISCLAIMER: This is a work of fiction. Names, characters, businesses, places, events and incidents are either the products of the author's imagination or used in a fictitious manner. Any resemblance to actual persons, living or dead, or actual events is purely coincidental. _ All rights reserved. No part of this story may be reproduced or transmitted in any form or by any means electronic or mechanical, including, photocopying, recording, or by any information storage and retrieval system, without the written permission of the author, except where permitted by law."Complete
Arranged Marriage With A Game Developer
(MCYT Series book one) She left, feeling defeated at the fact that the man she trusted with her heart and soul turns out to be the one to destroy her. Six years later she come back to the country with a much more confident personality. Only to be shock upon realizing that her parents have betrothed her to the most hateful man in the planet. ❤️❤️❤️ "Great. First rule, no sex." Wika nito dahilan upang maaapakan ko bigla ang silinyador ng sasakyan. The impact of it is too strong that it is enough to almost throw us both in the windshield if not for the seat belt that's keeping us still. Sunod sunod na mura ang lumabas sa bibig nito dahilan upang mapangiwi ako. "What the heck, Dream! Second rule, you are not to do that again! Are you planning to kill me?" Hindi makapaniwalang bulalas nito habang hawak ang dibdib niya at nakatingin sa akin. "I'm so sorry. It's just that my future wife is acting 'sus' at me right now." Sagot ko rito saka inayos ang sarili ko. "What the heck do you mean by no sex? I am a man Nati, where do you expect me to look for my needs? You. are. going. to. be. my. wife." "I don't know. It's not my problem anymore. I'm sure you have a lot of women where you can get those." Katwiran nito saka ibinalik ang tingin sa harap ng sasakyan. Mas lalong nagsalubong ang kilay ko sa sinabi nito. What kind of woman will agree for her husband to look for another woman to fulfill his 'carnal pleasure'? "Fine, I'll do just that. I will bring another woman in our house and fuck her because-." "Hey! I didn't say you can bring another woman to our house. That would be disrespectful. Anu na lang ang iisipin ng mga magulang natin?" Putol nito sa sasabihin ko. "Well, I'm so glad you think of that. What would you think they will say if they found out that you are the one who suggested that kind of set-up?" Balik tanong ko rito. 💐💐💐Complete
Pagdating ko sa Hotel hindi ako agad tumungo sa lobby sa kdahilanang natakot ako bigla. Mabuti na lamang ay may isang lugar sa hotel na hindi pansinin nang mga tao, pumasok ako sa maliit na garden at may upuan doon sakto para sa isang katulad kong naghihintay nang prince charming na sasagip sa kanya. Patuloy kong kinontak ang nirentahan namin, pero hindi na siya sumasagot. Tinawagan ko din si Jelay pero naka-off din ang cellphone nito. Doon nagsimula ang pangambang baka kung saan ako pulutin sa katangahan ko. "Bakit ba ayaw mong sumagot!" naiinis kong sabi sa cellphone. Nagsimula akong manginig, pagpawisan at hindi makahinga. Mamamatay ka pa sa ginagawa mo, Kelley. Hindi ko na napigilang hindi umiyak. Wala na akong pakielam kung masira o matanggal ang mascara ko. Takot ang nangingibabaw sa akin ngayon. Gusto ko nang umuwi pero sobrang dami nang tao sa labas, kaya hindi ko magawa. "Please, don't do this, mister!" umiiyak ako habang patuloy na dumadial sa phone. Pero cannot be reached na siya at kahit kailan wala nang darating to make up for this stupid thing. I tried to walk outside but I can't. Nanginig ang tuhod ko kaya naman napadapa ako. "What the heck!!" hagulgol ko sa sobrang gigil sa sarili ko. "Ganyan naman kayong mga lalaki e! Stupid! Coward!" sigaw ko habang umiiyak. Then someone tried to get me up. "Miss?" at iniabot niya ang isang panyo dahil sa patuloy na pag-iyak ko. Is this him? Is he the rented gentleman? HIGHEST RANK IN CHICLIT #3 (January 29, 2017) Thank you so much to all who read this story! I never knew that my story could make it to 500k reads. You made my heart so happy! Thank you and Godbless you all guys. 💕
More detailsContent Guidelines