THE BLIND
- Reads 931
- Votes 65
- Parts 49
Binigay ni Carlo sa akin ang isang short enveloped na may lamang sulat. Kinuha ko ito at agad din binuksan at tinignan ang nakasulat sa loob. Nang mahugot ko na ang dokumento agad bumungad sa akin kung ano ang nilalaman nito.
Annulment letter
"Pirmahan mo na yan, pumayag na si mommy na maging malaya ako" sabi nito.
Natulala ako at halos diko mapigilan ang pag patak ng luha sa mga mata ko.
"Excited na ako makasal sa taong totoo ko mahal!" muli sabi nito.
Patuloy ang pag patak ng luha ko. "C-carlo" Yun lang nasabi ko nang hihina na ako.
"Carlo, mahal na mahal kita, please naman" lakas loob na sabi ko halos mapaluhod na ako sa kanya. Para itong nandidiri na inilalayo pa niya ang hita niya na hawak hawak ko habang nakaluhod sa kaniya.
"What are you doing?" Sabi nito.
"Hindi ko kaya mawala ka sakin please" Pagbabaliwala ko sa sinabi nito.
Itinayo nya ako mula sa pag kakaluhod ko sa kanya.
"Misty! Wag ka nga magmakaawa dyan! makita ka pa ni mommy! ano nalang sasabihin sakin nun!" sabi nito. Pero patuloy parin ang pag iyak ko.
"Carlo, ni minsan ba hindi mo ako natutunang mahalin?" Tanong ko rito.
Tumikhim ito bago magsalita. "Oo Misty! Ni minsan hindi ko naisip na minahal kita! Kahit katiting wala ako nararamdaman kaya please lang palayain mo na ako! Ayoko na sayo! Ni minsan hindi ako naging masaya na kasama ka!" Walang alinlangan nito sinabi sa akin.
Sobrang sakit dahil wala manlang pag aalinlangan ang nakita ko kasagutan. So siguro ito na nga yun.
Palayain siya para maging masaya sya at tanggapin nalang na hindi talaga siya yung taong minahal ko noon hindi na sya yung taong naging king of the night ko nung prom, hindi na siya yung taong nakasayaw ko nung gabing yon sa garden kung saan ginanap ang js prom namin nung high school.
Ang sarap balikan yung mga panahon na akala ko ay may pag tingin din siya sa akin.
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
You're there, here
Hi I'm Maleeka haseena alcaraz or known as maseena. Well now I was in college in manila. Malamang. Lumayo muna ako kanila mommy. Ngayon nainirahan ako malapit sa school namin. bumibisita sila sakin tuwing linggo, hindi masyado strict sila mommy sa akin. Hindi ako nagtatakip ng buhok hindi katulad ni mommy. Ang hindi alam ni mommy, I was having fun all night. "maseen-" I stop him to stay that name "sheena is my name, okay?" I said and I continue drinking. "whatever your name is. Just go home" he said and tumingin na lang ako sakanya. Kinuha niya ang juice sa kamay ko at nilagay sa lamesa. Kukunin ko sana ulit yung juice pero hinawakan niya ang palapulsuhan ko at nagulat ako sa action niya. Nung tumingin ako sa mukha niya. His expression were very annoyed sa akin "fine, uuwi na ako" sabi ko at nung pagtayo ko, tumayo din si carlo. "what are you doing?" tanong ko at tumingin ako sa kanya. "ihahatid ka pauwi" sabi niya at may nilabas siyang palda na mahaba. "saan mo nakuha yan?" tanong ko at tinitigan ko pa ang palda " sa mama ko." Malamig na sagot niya sa tanong ko at binigay ang palda, "suotin mo." Tinggap ko ang palda at pumunta ako sa restroom para magpalit ng palda. Paglabas ko ay nandoon si carlo naghihintay sakin "let's go." Sabi niya at sabay kaming lumabas, kumuha siya ng taxi at sumakay na kami pinasakay niya ako sa likod at sumunod siya sakin. Binigay niya ang jacket niya sakin para takpan ang balikat ko. "kamuslim mong tao, ganyan ka manuot minsan makinig ka naman kanila tita, hindi mo alam kung hanggang kailan ka lang dito sa mundo" sabi niya, papatayin niya ba ako? Grabi siya... "bakit papatayin mo ba ako?" tanong ko at tumingin sakanya "kung pwede, edi sana matagal ko ng ginawa." Sabi niya, ang harsh niyang tao "maseena.._" tawag niya sakin "I told you na wag mo akong tawagin na maseena-" napahinto ako nung nagsalita siya " I don't care, you are still maseena." Sabi niya " just listen to us. Magbago kana please."Complete
Breaking Steel (FIlipino)
"Hindi ko kasalanan na minahal kita!" singhal ni Andrew, nanginginig ang boses. "Eh sana hindi mo na lang ako minahal!" Mabilis lumabas ang mga salita, parang kumpisal na hindi niya sinadya. "Hindi mo sana ako minahal kung hindi mo rin naman ako kayang tanggapin-kung hindi mo kayang tiisin kung sino talaga ako, kahit ano pa ang nagawa ko!" Tumigil siya sa pagkilos. At sa katahimikang 'yon, may marupok na bagay na tuluyang nabasag sa pagitan nila. Naputol ang boses ni Caleta sa bigat ng katotohanang dala niya. "Kaya kong mabuhay sa ginawa ko, Andrew... kung ang kapalit nun ay ang protektahan ka. Protektahan 'yung mga bagay na binuo mo. Kaya kong akuin na ako 'yung kontrabida. Akala ko handa na 'ko sa kahit anong parusa na ibato mo sa 'kin, pero ito?" Napuno ng luha ang mga mata niya. "Na ikaw ang susuko sa 'kin? 'Yun ang hindi ko kayang tanggapin." "Kaya kitang samahan," mahina niyang sabi, mas malambot na pero halatang masakit pa rin. "Kaya kong dalhin kahit anong bigat basta kasama ka. Kung pinapasok mo lang sana ako. Pero hindi mo ako pinayagan. Ikaw ang nagdesisyon para sa ating dalawa. Ikaw ang nagsara ng pinto." Bumaba ang boses ni Andrew, pagod na. "Baka nga tama ka... Baka nga hindi ako kasing tibay mo." Muling lumalim ang katahimikan sa pagitan nila...marupok, at unti-unting napupunit. Dalawang taong nagmamahalan, nakatayo sa gitna ng mga guho ng kung anong puwedeng maging kamangha-mangha... kung natutunan lang sana nilang buuin ito nang magkasama. "Pero ang magmahal," sabi ni Andrew sa huli, "hindi dapat ganito kahirap. Hindi dapat parang digmaan, Caleta." Tiningnan siya ni Caleta, ang luha dumadaloy sa pisngi. "Eh bakit parang ikaw palagi ang kalaban ko?" Corporate warfare meets slow-burn romance. If you love strong female leads, emotionally complex men, and high-stakes power plays with a touch of poetry and passion, this story is for you. Will the Steel Lady bend... or will she break?
the demon is obsessed to her (COMPLETED)
Im here in my room when someone knocked to my door Tumayo ako mula sa pag kakahiga at binuksan ang pinto.... Agad na bumungad sakin si manang tesi ang mayordoma ng mansion hikhok "Bat po nay?" Magalang at malambing kong saad hehe.. "Hayst batang to talaga pinapatawag ka ng daddy mo panigurado may ginawa ka nanaman kalokohan" sabe ni nay tesi Luh grabe sya oh kalokohan agad!? Eh wla nga akong natatandaan na ginawa kong kalokoh- HUWATT!!!?? NALAMAN NA NI DAD??? ang bilis noice WHAHAH "Opo manang susunod na po" kamot ulo kong ani ko hoyy wla akong kuto hah sarap nyong ipakain sa bird eh Nag shower muna ako bago lumabas ng kwarto Im here outside my dad's office Whoo hingang malalim kaya mo yan selp Pumasok na ko sa office ni dad ng wlang katok katok hehe sanay na naman sya saken eh Pag pasok ko ay isang makinang na bolang Cristal ang sumilaw sa maganda kong eyes jwk ulo pala ni daddy un BWHAHAHA "ehem" pekeng ubo ni dad na nasa harapan ko lang "Yes po daddy pinapatawag mo daw po ang maganda nyong anak?" Malambing na ani ko Syempre kaylangan naten manglambing para hnd tau pagalitan hikhok "ZAIREIGH JANE MONTEZ!!" sigaw ni dad awuuu buti hnd sya napapaos sa kakasigaw "Yes po dad?" With puppy eyes hehe alam kong hnd makakatangi sa magunthe kong mata Nakita ko nmn nag iwas ng mata si dad ng mata saken HULI KA BALBON!!!! "Anak bakit mo naman sinunog ung deans office?" Malumanay na tanong ni daddy tamo kanina sisigaw sigaw ngayun mahinanon hayst "Kase po ayaw maniwala nung dean na hnd nga ako ang nanguna ung panget na mukang paa na clown nga yung nauna " malungkot na ani ko hehe baka hnd nyo alam best actress ata ako "Hayst may magagawa pa ba ako? Dun kana sa HELLIAN UNIVERSITY mag aaral" malumanay na sabe ni dad "Ok po" masigla kong sagotComplete
Tears of the Girl Named Sea (COMPLETED)
TEARS OF THE GIRL NAMED SEA "Sigurado kana ba? Wala ng bawian ito anak." Tumango ako pagkatapos ay sinara ang malaking maleta. "Wala po Dad. Salamat sa lahat." "You don't need to say thank you, that's what parents do." Huminga ito ng malalim. "Sandali lang tatawagin ko ang Mommy mo para matulungan ka sa pagiimpake." Dumating ang araw ng pagalis ko, malungkot akong nagpaalam sa magulang ko. Napagdesisyunan kong hindi gamitin ang ebidensiya at hayaan na ang hukuman ang humusga. Hindi na rin ako nakaattend ng huling hearing dahil tumapat ito sa flight ko. ---------- "Ma'am you want coffee?" Napabalik ako sa kasalukuyan ng magtanong ang flight attendant. "No, thank you." Sagot ko. Napasandal ako sa kinauupuan at napakagat sa labi ng maalala ang naging desisyon ko. Pinagisipan ko itong mabuti, inaral ko ang posibleng epekto nang magiging desisyon ko. At dun nga pumasok sa isip ko na itigil ito. Ang dami nang nadamay, nasaktan dahil sa galit ko. Iba talaga kapag galit ka, wala kang makialam kung sino ang matamaan, hindi ko man lang naisip na may pamilya silang walang kinalaman ngunit nasasaktan. Ayoko nang baguhin ang buhay nila dahil sa pagkakamali na matagal na nilang pinagsisihan. Hindi ako Diyos para magpasya sa kaparusahan nila, kung Diyos nga nagpapatawad paano pa kaya ako. Masaya akong nakilala sila, lalo na si Lucas binago niya ang buhay ko. Marami siyang tinuro sakin, siguro kung hindi ko siya nakilala nandun parin ako sa point na hinahanap ang sarili ko. He became my life, my everything. I loved him so f*cking much at umaasa akong magkikita ulit kami pagdating ng panahon. Kung hindi man... mananatili siyang parte ng nakaraan ko na hinding hindi ko makakalimutan. ⚠WARNING: PLAGIARISM IS A CRIMEComplete
I LOST IT
~PROLOGUE~ "Isa pa nga"sabi ko sa bartender Binigay naman agad sa akin ng bartender,takot cguro aba pag hindi nya binigay sapak abot na charr joke lang Teka asan na kaya ang mga bwisit kung mga kaibigan,o dba ang daming "MGA"ayon nakita ko cla na sumasayaw sa DF dto sa bar Yeah,you heard it right nandito kami sa bar naglalamay joke Ano ba to ihing-ihi na ako san ba ang cr dito.Tumayo ako sa kinauupuan ko at lumakad kahit na nahihilo ako basta makahanap lang ng cr Matapos kung mahanap ang cr at umihi naglalakad na ako pabalik sa pwesto ko sana kaso hilong hilo na talaga ako mawawalan na sana ako ng balanse ng may maramdaman akong bisig. Naaninag ko ang taong may tatlong ulo sa aking harapan,at bakit parang ang INIT my god bigla ko na lang naramdaman na parang may malambot sa labi ko at gumalaw eh ako namang c tangang walang alam pumikit na lang at dinama ang bagay na yon ,at hindi namalayan na sumasabay na pala ako tapos bigla syang tumigil at tumingin sa akin "Not here,lets go "hinila na nya ako hindi na ako nakaangal kasi naman hilong-hilo na ako at ang masasabi ko ay ang "INIT"gusto ko ng maghubad whooo Isinakay nya ako sa sport car kuno nya cguro at makalipas ang ilang minuto hininto na nya ang sasakyan nya,bumaba at hinila na naman ako,wala na bang katapusan tong hila portion na to,dahil sa pag-iisip ko hindi ko namalayang nandito na pala kami sa loob ng bahay o condo?? hay ewan ko at don nangyari ang hindi dapat mang yari Abangan ang kwento ng buhay ni Sefira Reyes sa "i lost it" ******************Complete
Lion Heart (Touch #2)
This is the story of a syndicate leader who fell in love with a hostaged Nun. "I found peace and..love in her. Mapapatawad ba ako ng Diyos niya kung aagawin ko siya sa kanya?" ---- Mayaman at nakukuha ang lahat, iyon ang nakagisnan ng isang anak sa labas na si Trojan Dreau Zobel sa Italya. Hindi lingid sa kaalaman niya kung bakit sa halip na sa Pilipinas ay sa ibang bansa siya itinira ng milyonaryo siyang ama. Hatred burned inside his head. At nang ipinasa sa kanya ang atubili niya iyong tinanggap, iyon na rin ang pagkakataon niya para makauwi sa Pilipinas. He runs a Casa. Isang Casa'ng pinamumugaran ng iba't-ibang masasamang gawain. Wala siyang pakielam kung labag man sa batas ang ginagawa. Lahat para sa kanya ay pwedeng gawing negosyo. Lalo na at siya ang nangunguna sa black market. "Kung hindi ka makakabayad, 'yang anak mo ang kukunin kong kabayaran sa inutang mo!" He didn't listen to any explanation. Ang utang ay dapat binabayaran. Kaya sapilitan niyang kinuha mula sa kumbento ang madreng anak ng negosyanteng hindi na makabayad sa kanya. Pero ang babaeng iyon..ang yumanig sa pag-iisip niya. Hindi niya nagawang ipalapa sa mga matatandang lalakeng milyonaryo ang dalaga bagkus ay mas pinili niyang makasama sa iisang silid. Noong una ay naririndi siya sa tuwing naririnig na nagdadasal ang dalaga, but he was tempted to kiss her. And he was ready to break his group just to get her back! "I will find you, Heaven Celesty Baltazar." ------- All rights reserved 2018 by Gianna Warning: Mature Content. Read at your risk.Complete
Unknown Reason
"Bakit nga ba minsan na me-mental block ang isang manunulat?" Tanong ko sakanya out of nowhere. Napatigil sya at tumingin sakin saglit bago pinag patuloy nya muli ang pag lalakad. "Depende siguro sa manunulat" panimula nyang sagot. "Its either wala talaga syang maisip na isulat at sabihin or baka dahil sa sobrang dami nyang gustong sabihin hindi nya alam kung paano ito isusulat sa paraang maiintidihan ng mambabasa yung nais nyang iparating.." "Naiintindihan mo ba?" Tanong nya sakin at bahagya ulit sumulyap sa pwesto ko. "*chuckles* oo naman" sagot ko sakanya at inunahan syang mag lakad ngunit huminto din pag karaan. "Alam mo? Siguro tama ka. Sa sobrang dami ko ngang gustong sabihin sayo, hindi ko na alam kung saan at paano ako mag sisimula. Ni hindi ko nga alam kung bakit gusto ko yon sabihin sayo? Wala naman akong maisip na rason kung bakit kailangan mo pang malaman. Tsaka, pakiramdam ko napaka nonsense naman ng mga dapat na sasabihin ko" "Kahit hindi mo alam yung dahilan kung bakit-kahit wala kang maisip na rason, Kahit nonsense pa yan sabihin mo pa din... Makikinig ako" Aniya. Napatingin ako sa gawi nya dahilan para makita ko kung pano nya sinuklay gamit ng kamay nya ang buhok nya palikod pag katapos ay tumingala para makita ang mga bituing nag kalat sa langit. "Pero hindi ko nga alam kung saan ako mag sisimula." Bulong na sabi ko, sapat na marinig at ikalingon nya sa gawi ko. "Edi simulan mo sa umpisa" nakangiti nyang sabi. "Umpisahan mo kung san tayo unang nagkakilala"Complete
THE STORY OF CORRINE MENDEZ
"Ano nanaman bang pinag gagagawa mo sa buhay mo ha corrine?!wala ka ng ginawang matino sa buhay namin ng mommy mo!." singhal sakin ng walang kwenta kong ama. "May pake pa pala kayo sakin dad?." sarcastic kong sagot sakanya. "Nakakahiya sa pamilya natin mga pinag gagagawa mo!dala dala mo ang apelyido ko!wala kang kwentang anak!." "Mas wala kang kwentang ama!palibhasa puro mali ko nalang mga nakikita mo,kayo ni mommy!kelan nyo ba ako napuri ha?!." "Lumayas ka nga sa pamamahay ko!simula ngayon,tinatakwil na kita bilang anak!wala akong anak na kagaya mo!." "Well ayoko narin naman mag stay sa mala impyernong bahay na to!at ayoko narin naman sain-----." (PAK) Di parin ako nagpatinag sa dad ko habang hawak hawak ko ang namumula kong pisngi.this time,mas lalo pa akong nagalit sa daddy ko.wala syang karapatan saktan ako at pahirapan ng ganito! "get out!lumayas kana!." Padabog akong pumunta sa kwarto ko.lahat ng gamit ko dinala ko.pagbaba ko ay wala si dad sa living room kaya agad kong kinuha yung susi ng kotse nya sa lalagyan nito.mautak ako at wala talaga akong takot na gawin yun. i'm on my way na papunta sa condo ko.kaya kampante ako kanina nung pinalayas ako ng sarili kong ama dahil alam kong may pupuntahan ako. Mga 20mins.narin ng makarating ako sa condo ko.inayos ko muna yung mga gamit saka ako nag isip ng pwedeng gawin dito. "What if tawagan ko si aren?hmmm.bright idea." MY NAME IS CORRINE MENDEZ.22 years old. and this is my storyComplete
![Hiding My Husband's Triplets [COMPLETED]](https://img.wattpad.com/cover/365888386-256-k903152.jpg)
Hi I'm Maleeka haseena alcaraz or known as maseena. Well now I was in college in manila. Malamang. Lumayo muna ako kanila mommy. Ngayon nainirahan ako malapit sa school namin. bumibisita sila sakin tuwing linggo, hindi masyado strict sila mommy sa akin. Hindi ako nagtatakip ng buhok hindi katulad ni mommy. Ang hindi alam ni mommy, I was having fun all night. "maseen-" I stop him to stay that name "sheena is my name, okay?" I said and I continue drinking. "whatever your name is. Just go home" he said and tumingin na lang ako sakanya. Kinuha niya ang juice sa kamay ko at nilagay sa lamesa. Kukunin ko sana ulit yung juice pero hinawakan niya ang palapulsuhan ko at nagulat ako sa action niya. Nung tumingin ako sa mukha niya. His expression were very annoyed sa akin "fine, uuwi na ako" sabi ko at nung pagtayo ko, tumayo din si carlo. "what are you doing?" tanong ko at tumingin ako sa kanya. "ihahatid ka pauwi" sabi niya at may nilabas siyang palda na mahaba. "saan mo nakuha yan?" tanong ko at tinitigan ko pa ang palda " sa mama ko." Malamig na sagot niya sa tanong ko at binigay ang palda, "suotin mo." Tinggap ko ang palda at pumunta ako sa restroom para magpalit ng palda. Paglabas ko ay nandoon si carlo naghihintay sakin "let's go." Sabi niya at sabay kaming lumabas, kumuha siya ng taxi at sumakay na kami pinasakay niya ako sa likod at sumunod siya sakin. Binigay niya ang jacket niya sakin para takpan ang balikat ko. "kamuslim mong tao, ganyan ka manuot minsan makinig ka naman kanila tita, hindi mo alam kung hanggang kailan ka lang dito sa mundo" sabi niya, papatayin niya ba ako? Grabi siya... "bakit papatayin mo ba ako?" tanong ko at tumingin sakanya "kung pwede, edi sana matagal ko ng ginawa." Sabi niya, ang harsh niyang tao "maseena.._" tawag niya sakin "I told you na wag mo akong tawagin na maseena-" napahinto ako nung nagsalita siya " I don't care, you are still maseena." Sabi niya " just listen to us. Magbago kana please."
More detailsContent Guidelines