TAKSİ
  • WpView
    Reads 25
  • WpVote
    Votes 10
  • WpPart
    Parts 1
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Fri, Jul 17, 2020
𝐵𝑎𝑧𝑒𝑛 𝑏𝑖𝑟 ℎ𝑖𝑠 𝑔𝑖𝑟𝑒𝑟 𝑖𝑐𝑖𝑛𝑒. 𝐵𝑖𝑟 𝑦𝑎𝑛𝑖𝑛 𝑒𝑘𝑠𝑖𝑘... 𝐴𝑚𝑎 𝑏𝑖𝑙𝑒𝑚𝑒𝑧𝑠𝑖𝑛, 𝐴𝑚𝑎 𝑛𝑒𝑑𝑒𝑛 𝑜𝑙𝑑𝑢𝑔𝑢𝑛𝑢, 𝑛𝑒𝑦𝑖𝑛 𝑒𝑘𝑠𝑖𝑘 𝑜𝑙𝑑𝑢𝑔𝑢𝑛𝑢 𝑎𝑟𝑎𝑟 𝑎𝑟𝑎𝑟 𝑏𝑖𝑙𝑒𝑚𝑒𝑧𝑠𝑖𝑛. 𝐸𝑛 𝑎𝑧𝑖𝑛𝑑𝑎𝑛 𝑏𝑒𝑛 𝑏𝑖𝑙𝑒𝑚𝑖𝑦𝑜𝑟𝑑𝑢𝑚. 𝐵𝑒𝑙𝑘𝑖 𝑑𝑒 𝑠𝑎𝑑𝑒𝑐𝑒 𝑏𝑒𝑛 ℎ𝑖𝑠𝑠𝑒𝑑𝑖𝑦𝑜𝑟𝑑𝑢𝑚 𝑏𝑢 ℎ𝑖𝑠𝑠𝑖..? •••• 𝐵𝑖𝑙𝑒𝑚𝑖𝑦𝑜𝑟𝑑𝑢𝑚 𝑘𝑖 𝑜 𝑔𝑢𝑛𝑒 𝑘𝑎𝑑𝑎𝑟, 𝑢̈𝑛𝑖𝑣𝑒𝑟𝑠𝑖𝑡𝑒𝑦𝑒 𝑔𝑖𝑡𝑡𝑖𝑔𝑖𝑚 𝑖𝑙𝑘 𝑔𝑢𝑛𝑒 𝑘𝑎𝑑𝑎𝑟... •••• 𝑦𝑖𝑙𝑙𝑎𝑟 𝑠𝑜𝑛𝑟𝑎 𝑘𝑎𝑑𝑒𝑟𝑙𝑒𝑟𝑖𝑚𝑖𝑧𝑖𝑛 𝑏𝑖𝑧𝑖 𝑏𝑖𝑟𝑙𝑒𝑠𝑡𝑖𝑟𝑒𝑐𝑒𝑔𝑖𝑛𝑖 𝑘𝑖𝑚 𝑏𝑖𝑙𝑒𝑏𝑖𝑙𝑖𝑟𝑑𝑖 𝑘𝑖? •••• 𝑆𝑠𝑠𝑠𝑡𝑡! 𝐴𝑚𝑎 𝑠𝑒𝑠𝑠𝑖𝑧 𝑜𝑙, 𝑘𝑖𝑚𝑠𝑒𝑙𝑒𝑟 𝑏𝑖𝑙𝑚𝑒𝑠𝑖𝑛 𝑏𝑖𝑧𝑙𝑒𝑟𝑖, 𝑑𝑢𝑦𝑚𝑎𝑠𝑖𝑛𝑙𝑎𝑟 𝑏𝑢𝑛𝑙𝑎𝑟𝑖...🚖✨ •••• Taksi ailesine hoşgeldiniz..! 🚖💛 Kitaplarinarasinda_ 'dan hoş bir hikaye sizleri bekliyor. Haydi ne duruyorsun, hemen kitabı aç ve okumaya başla! :) 🧡
All Rights Reserved
#3
jsjsj
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • Sirayet|Texting
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • KORKUT / bxb
  • ALİN | Gerçek Aile
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • Mafyaymısmıs

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines