YOL YORGUNU

" Bir yaralı ben varım " sanmayın sakın! Herkesin sırtından bir vuranı var.
"Bir ağlayan ben varım" sanmayın sakın! Herkesin başında bir üzeni var.
Bu dünya da "bir ölü benim" sanmayın sakın! Herkesin aslında bir katili var...
Ve unutmayın ki "bir yol yorgunu ben varım" sanmayın. Çünkü herkesin başında -bende de olduğu gibi- bir çok yoranı var...

"...Geçmişimde gerçekten de ölmüşüm... Hayat diye bir şey yokmuş meğerse bende. Gençliğimi heba etmişim. Çok geç anladım. Ben benmişim!.. Ben nasıl hayatta kalmışım..??"
.
.
.
.
Sizde yorgun musunuz bu hayattan??
her şeyde isteksiz, hüzünlü, bitkin misiniz??
Daha doğrusu her şeyden sıkıldınız mı?
Ya da şöyle diyelim yaşamaya hiç mi mecaliniz kalmadı.?

o zaman bu roman tam size göre :)
çünkü bu roman hayattan tat alamayan, hevesi kalmamış, yorgun, isteksiz bir kızı -sizi- anlatıyor...

Gelin hep birlikte kızın nasıl istekli bir biçimde hayata dört elle nasıl tutunduğuna şahit olalım.. :)

Kim bilir belki sizin de içinizde ufak bir istek kıvılcımı oluşur. :)
belki siz de bu hikayeyi okuduktan sonra hayata dört elle sarılacaksınız *.*

iyi okumalarr..