Ontkend

'Ik zal nooit van dit kind kunnen houden. Ik zal slechts afkeer vormen tegenover het kind. Schreeuwde ik naar hen toe. Het leek alsof ze hun oren opzettelijk afschermde voor de waarheid en hun ogen opende voor bedrog. Jaren later huppelt er een dochter door het huis, maar haar bestaan heb ik altijd ontkend.'

Het begon als een gedwongen keuze en eindigde als afkeer. Haar hele bestaan wordt beschouwt als een fout. In haar ogen bestaat ze helemaal niet en leeft ze vrij als een vogel.

De 34-jarige Senna ziet zichzelf als vastgeketend aan haar dochter, die ze in eerste instantie weg wilde doen. Ze werd gedwongen om het kind te houden en ziet een deel van haar opgroeien. Ook al weigert ze toe te geven dat het kind van haar is, ziet ze toch een jongere versie van haar opgroeien tot een volwassen vrouw.