Elvada Gönlūm

Elvada Gönlūm

  • WpView
    Reads 44
  • WpVote
    Votes 1
  • WpPart
    Parts 1
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sun, Jul 19, 2020
Bir hikaye işte ruhuna dokunan ilk ve son kişiye veda . İnsanların hayatlarında yaşayacakları milyonda bir ilk ve son .İnsan çaresizliği yokluktan veya varlıktan çeker sanırsınız .Aslında her dert sıkıntı sona erer . İmkansızsa ve ahîrete bırakîlmışsa . Elvada demek gerek .Elvada diyen kanatları ve kolları ruhu kırılmış bir kadın .Onu iyi eden bir yürek ve o yūreğin ağırlığı altında ezilme .Güveni hiç kalmamış virane bir yūreğin son çırpınışları ...Elvada gönlüm de size hüznü saklayan yaralı bir yüreğin hayatını çevreleyen yokluğu yok sayan tüm imkansızlıklara dua ile çare arayan . Kimseye el açmadan yaşama umutsuz umutla bakan bir kadın dünyasına bakacağız .
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • Sessiz Yemin
  • HEKİMOĞLU | Köy - Zoraki Evlilik
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • Karven
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • Vatan Uğruna
  • FERAYE | NEFRETTEN AŞKA
  • Halısaha |texting

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailme konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

More details
WpActionLinkContent Guidelines