My Last Song

My Last Song

  • WpView
    Reads 56
  • WpVote
    Votes 5
  • WpPart
    Parts 15
WpMetadataReadOngoing2h 23m
WpMetadataNoticeLast published Sat, Sep 5, 2020
WpInfo
Fiction
Romance
Minsan ini-isip natin, kung para kanino kaya ang huling kanta na ating aawitin? kung pata kanino kaya huling titibok ang puso natin? Ang buhay ay magulo, pero nasa kamay natin kung paano ito tatakbo. This is an LGBTQIA+ STORY. Di ko alam kung kikiligin ka ba or hindi. Pero sana sa pagbabasa neto matuto kang magmahal, magpahalaga at ingatan ang puso mo at ganun din para sa taong minamahal at mamahalin mo.
All Rights Reserved
#18
lovesongs
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Sa Gitna Ng Lahat
  • Mahal Kita Kahit Hindi Na Kita Kasama
  • ALENA [ SPG 🔞 ]
  • Simbang Gabi (An LGBTQ+ Christmas Short Story Special)
  • MY BULLY FUTURE HUSBAND
  • The Gangsta and The Gay
  • I'M YOURS And YOU'RE MINE
  • dugtungan mo ang aking kahapon
  • UNSEEN_Love Series

Sa Gitna ng Lahat "Minsan, kailangan mong maligaw para matagpuan mo ang sarili mo. At siya." Makulimlim ang langit. Nasa gitna ako ng crowd-naka toga, may medal sa dibdib, at hawak ang isang sulat na ilang taon kong itinago. Sa likod ng ingay ng graduation ceremony, natanaw ko siya. Si Akira. Pareho pa rin ang titig. Tahimik. Seryoso. Pero ngayon, may lungkot. At may tanong. "Xavier," sabi niya, habang nilalabanan ang mga luhang ayaw bumagsak. "Ngayon na natapos na tayo... anong susunod?" Tumingin ako sa kanya. Sa lalaking minahal ko sa gitna ng lahat-sa gulo, sa katahimikan, sa sakit, sa kilig, sa pagkalito. At ngumiti ako. "Siguro... simula ulit." Sa paligid, may mga taong palakpak ng palakpak. May mga sumisigaw ng pangalan ko. Pero ako, tahimik lang. Kasi sa wakas, natapos din ang chapter na akala ko'y walang ending. Pero may nakalimutan akong isa. "Martin..." Narinig kong binanggit ang pangalan niya sa kabilang side ng stage. Nagkatinginan kami. May lungkot. May ngiti. At isang pangakong hindi na kailangang bitawan. Kasi sa gitna ng lahat ng nangyari... ako ang pinili ko.

More details
WpActionLinkContent Guidelines