Before You Say Goodbye
- Leituras 54
- Votos 12
- Capítulos 8
Em andamento
Última atualização qua, mar 10, 2021
Malabong puting kisame.
Yan ang unang bumungad sakin pagka-gising. Patagal ng patagal ay ang pag-adjust din ng aking mga mata sa liwanag.
Agad kong tinaas ang isa kong kamay upang ipang-harang sana sa silaw na mukhang galing sa isang bumbilya, na tumatama sa aking mga mata
Pero dahil doon ay naramdaman ko lamang ang pagkirot niyon. Nang tignan ko'y may naka-turok roon na karayom sa dulong bahagi ng karayom ay ang tila hose na manipis.
Nilibot ko ang aking paningin.
Puti lahat ng bagay. Mapa-pintuan, kurtina sa bintana, isang sofa na kasya ang dalawang tao, naka-tiles na sahig. Kumot, unan at maski ang suot suot ko.
Nasa hospital ako?
Ano bang nangyari?
Todos os Direitos Reservados
#231
sadstories
Junte-se a maior comunidade de histórias do mundoTenha recomendações personalizadas, guarde as suas histórias favoritas na sua biblioteca e comente e vote para expandir a sua comunidade.
Talvez você também goste
Sweetest Mistake
Bigla akong napatingin sa panyo na sumulpot sa aking harapan. Galing ito sa lalakeng katabi ko. "Ang lalim ng iniisip mo, hindi mo yata napansin na umiiyak ka na." Nabigla ako sa sinabi niya. Kaagad ko namang pinahid ang aking mga luha. Tama siya, umiiyak na pala ako ng hindi ko namamalayan. Hindi ko tinanggap ang panyo na inabot niya, dahilan para mapilitan siyang bawiin ito. "Kailangan mo ba ng kausap?" malumanay niyang tanong. Umiling lang ako bilang sagot. Sa labas pa din ng bintana ang tingin ko. "Sabi nila, maganda daw mag kwento ng problema sa isang stranger. Para ka daw nakipag usap sa isang Human Diary. Hindi mo iisipin na baka malaman ng mga taong malalapit sayo yung kinikimkim mong sakit" Napatingin ako sa kanya pagkatapos niyang magsalita. Hindi ko alam, pero parang nasabi ko na ang mga iyon. Nakita ko ang pagsilay ng ngiti sa kanyang labi. "I'm willing to be your human diary. Sabihin mo sa akin lahat at hindi kita huhusgahan." Sa isang iglap ay medyo nabawasan ang bigat na nararamdaman ko.Concluída
I'm In love With That Girl
Sa Chapter nyo lang malalaman A sad love story po ito..may halong iyak at kilig.. :* try to read this story po... :) 사랑해요aConcluída![Akin Pa Rin Ang Kahapon [UNDER REVISION]](https://img.wattpad.com/cover/366573719-256-k978143.jpg)
Akin Pa Rin Ang Kahapon [UNDER REVISION]
Isang gabi ng pangarap ang nauwi sa bangungot. Matapos magpropose sa kanyang pinakamamahal, isang trahedya ang kumitil hindi lamang sa kanyang alaala-kundi sa buong pagkatao niya. Pinaniwalaan ng lahat na siya'y sumakabilang-buhay... ngunit ang tadhana'y may ibang plano. Sa tulong ng isang matanda, siya'y nailigtas mula sa bingit ng kamatayan. At sa mga bisig ng dalagang anak nito, muling tumibok ang kanyang puso. Sa bawat haplos, sa bawat ngiti, natutunan niyang magmahal muli-isang pag-ibig na nagbunga ng bagong pag-asa. Ngunit hindi habang panahon kayang ikubli ang nakaraan. Nang biglang bumalik ang kanyang alaala, isang sugat ang muling bumuka. Sino ang kanyang pipiliin-ang babaeng una niyang sinumpaan ng pag-ibig, o ang babaeng naging liwanag niya sa dilim? Isang kwento ng pag-ibig, trahedya, at matinding pagpili... saan hahantong ang puso ng isang lalaking hati ang kaluluwa sa dalawang mundo?
Finally, I'm Yours And You're Mine (Short Story)
"Wait, Gill it's not what you think. Listen first," Hinihingal na wika nya. "No more explanations. Buking kana Josh! Kitang kita ng dalawang mata kong nakikipagtukaan ka jan sa babaeng yan! TWO YEARS JOSH! TWO YEARS! NILOLOKO MO LANG PALA AKO? AKALA KO IKAW NA!! I HATE YOU! WE'RE OVER!" Pasigaw na sabi ni Gillian tumalikod na agad ito at umalis. Gulat na gulat naman si Tracy sa nakita. Hindi nya alam at hindi sya makapaniwala na nakipaghalikan sya ng halos limang minuto sa isang estranghero. "WHAT THE HELL?" ito na lamang ang salitang lumabas sa bibig nya. "F*CK! IT'S ALL YOUR FAULT!" sinasabi ito ng binata habang dinuro-duro pa si Tracy. "I-I dont know what your saying, Mister! and please don't touch me!" Natatakot si Tracy sa maaring gawin nito dahil kitang kita nyang nagpupuyos na ang mga mata nito sa galit. SAY NO TO PLAGIARISM!Concluída
(Free) Finally Found You (Tagalog)
"NANDITO ka na naman. Lagi ka na lang bumabalik dito sa dati nating tagpuan. Hindi ka ba napapagod o nagsasawa man lang?" kausap ni Jerome kay Jenny habang nakaupo ang dalaga sa upuang inukit niya noon sa malaking puno ng mangga. Nasa ituktok iyon ng burol, hindi kalayuan sa unibersidad na pinapasukan nila. Madalas silang magpunta roon ng nobya tuwing break time upang mag-relax. "Bakit hindi mo maintindihan na tapos na tayo?" muling wika ng binata upang maipabatid dito ang nadarama. Gayunma'y hindi siya sinagot ni Jenny at sa halip ay tumulo lamang ang luha nito sa mata. Nakita niya pang malungkot itong ngumiti at tumingala sa kalangitan. "Nandito na naman ako mahal ko. Nahihirapan pa ring tanggapin ang pagkawala mo," bulong ng dalaga habang hindi nakikita si Jerome sa tabi nito. Nahihirapan ang loob na idinantay ni Jerome ang kamay sa balikat ng minamahal. Subalit tumagos lamang iyon sa katawan ng dalaga. Naikuyom niya ang kamao sa sakit na nadama. "Bakit hindi kita makausap, mahagkan o kahit mahawakan man lang? Paano ako matatahimik kung ika'y nahihirapan?" malungkot niyang sambit habang tahimik na sinusubaybayan ang babaeng minamahal. Lumipas pa ang mga araw na hindi pa rin iniiwan ni Jerome ang dalaga. Hindi matahimik ang binata habang nakikitang hindi masaya ang minamahal. "Jenny!" Sabay silang napalingon ng dalaga sa pinanggalingan ng tinig. Nasa loob sila ng mini garden ng paaralan ng mga sandaling iyon. "Oh, Joel?" tugon ng dalaga nang mapagsino ang dumating. Samantalang siya ay nanlaki ang mga mata nang matitigan ang kakilala ng nobya. Hindi siya maaaring magkamali, hinding-hindi niya malilimutan ang taong nasa harapan dahil ito mismo ang pumatay sa kaniya!Concluída
Bawat Sandali (Completed)
Bianca was raised to never disobey - to follow her aunt's every word and to wait for love until college is over. But her deep admiration for Ismael is a temptation she can't resist, even if it means disobeying for the first time in her life. ** Tatlong lugar lang ang madalas puntahan ni Bianca - eskwelahan, bahay, at simbahan. In school, she learns. At home, she rests and feels safe. But the church... that's where she gets to see Ismael - the sacristan she secretly adores so badly. Ismael Aurelius Alejo is Monte Claro's pure boy - kind, innocent, angel-like. Or so everyone believes. But when Bianca catches him breaking the image he's worked so hard to keep, she learns the truth. Ismael is not as innocent as he seems. And the more she uncovers, the more she's drawn to him - even if it means betraying her aunt's trust. Bawat sandali, bawat lihim na pagtatagpo, bawat tahimik na away na walang ibang nakakaalam - Bianca just can't let him go. She knows this love can't last. And when she finally does, it's too late. His feelings have gone beyond control. Now it's him who can't forget every moment they shared together. Ismael Aurelius Alejo is the boy who fights for love. And this time, he's ready to break every rule to keep her. This story is written in Tagalog and English. HeyBeyaaahConcluída
I Won't Last A Day Without You
"AHHH! Sabi ko saiyo tag-isa tayo ng banyo." Biglang Takip ni Fredrick sa kanyang mga mata. "Sira yung toilet ko." Nahihiyang sabi ni Lucille. "Sa susunod put a sign outside the door." "Yes po." Habang tinatakpan ang kanyang katawan. Biglang piatay ni Fredrick ang ilaw sa banyo. "Wala akong makita." Reklamo ni Lucille. "Ako meron, marami akong nakikita." Inis na sabi ni Fredrick dahil kahit takpan ni Lucille ng tuwalya ang kanyang katawan ay nakikita naman niya ang reflection nito sa malaking salamin ng banyo. "Tell me, how in the world did I get into this?" Bulong niya sa patay niyang matalik na kaibigan. "She's looking much beautiful each day." Sagot naman ni Mang Karding, isang multo. "Maybe, you could warn me next time." "I'm not allowed to look at my daughter like that." Sagot naman ng multo. "Ow... And I am." Sumipol si Mang Karding at lumabas ang kaluluwa sa kuwarto. "Great! Now I have a live person who I trying to stay away from and a multo who keeps bothering me." Bulong ni Fredrick sa sarili.Concluída
CONTRACT MARRIAGE (COMPLETED)
Mahirap ang iniwanan Mahirap ang ipagpalit Mahirap ang lokohin Pero may mga tao talagang nakatadhanang dumaan lang sa buhay natin Gawin tayong matatag Ihanda para sa talagang nakatadhana para sa atinConcluída
Bigla akong napatingin sa panyo na sumulpot sa aking harapan. Galing ito sa lalakeng katabi ko. "Ang lalim ng iniisip mo, hindi mo yata napansin na umiiyak ka na." Nabigla ako sa sinabi niya. Kaagad ko namang pinahid ang aking mga luha. Tama siya, umiiyak na pala ako ng hindi ko namamalayan. Hindi ko tinanggap ang panyo na inabot niya, dahilan para mapilitan siyang bawiin ito. "Kailangan mo ba ng kausap?" malumanay niyang tanong. Umiling lang ako bilang sagot. Sa labas pa din ng bintana ang tingin ko. "Sabi nila, maganda daw mag kwento ng problema sa isang stranger. Para ka daw nakipag usap sa isang Human Diary. Hindi mo iisipin na baka malaman ng mga taong malalapit sayo yung kinikimkim mong sakit" Napatingin ako sa kanya pagkatapos niyang magsalita. Hindi ko alam, pero parang nasabi ko na ang mga iyon. Nakita ko ang pagsilay ng ngiti sa kanyang labi. "I'm willing to be your human diary. Sabihin mo sa akin lahat at hindi kita huhusgahan." Sa isang iglap ay medyo nabawasan ang bigat na nararamdaman ko.
Mais detalhesDiretrizes de Conteúdo