Mysterious Girl
- Leituras 100
- Votos 0
- Capítulos 4
A loner, introvert but friendly person. Ganyan ako. Di lang talaga sanay makikipagsosyalan sa karamihan. Maraming nagtataka sa akin, maybe kasi, palipatlipat ako ng school every year. Medyo misteryoso ang dating kasi wala silang alam sa buhay ko. Mabuti nang ganun kaysa usyusuhin nila ang buhay ko. Lumaki akong binubuhay ang sarili ko. Walang magulang na kinalakihan. Both of them, nasa kabilang buhay na. Mas madali sa akin na mabuhay mag-isa kaysa may mga kapatid at magulang kang inalala. Buti nalang ako lang mag-isa. Welcome sa Mysterious life ko.
Todos os Direitos Reservados
Junte-se a maior comunidade de histórias do mundoTenha recomendações personalizadas, guarde as suas histórias favoritas na sua biblioteca e comente e vote para expandir a sua comunidade.
Talvez você também goste
You are My Home (PUBLISHED under LIB)
I was 16 back then when I married you. You were 18. Kahit bata ka pa lang, successful ka na agad. Ikaw na agad ang nagpapatakbo ng kompanya niyo. Samantalang ako, sakit sa ulo ng mga magulang ko. Kaya nga siguro ako ipinakasal sayo para magtino ako. Pero kahit isang taon na tayong dalawa na nagsasama, we are still strangers. Walang kibuan, walang pakialamanan. Minsan nga wala pang imikan. Pero that's fine with me kasi hindi naman kita mahal At alam kong hindi mo rin ako mahal Pareho lang tayong naipit sa sitwasyong ito na hindi natin kayang takasan. Pero sana lang dumating ang panahon na kahit papaano masasabi kong YOU ARE MY HOMEConcluída
Until We Meet Again
Tama nga sila. Habang tumatanda at nagkakaisip ka doon mo lang makikita kung gaano kahalaga yung mga bagay at tao sa paligid mo. Yung tipong mas uunahin mo pa ang mga iyon kaysa sa sarili mo. Back then when i was High School wala akong pakialam sa mga taong nasa paligid ko. I was alone i was afraid to be attached by someone because i was scared to get hurt. Pero lahat ng takot na nararamdaman ko nawala nong nakilala ko siya. Binago niya ako, binago nya ang buong pagkatao ko. Pinaramdam niya kung gaano kasaya mabuhay. Para sa akin isa siyang anghel na binigay sakin ng Diyos upang baguhin ako. Pinahiram lang siya sa akin. Kung may pagkakataon lang ako hihilingin ko na sana hindi na matapos ang huling araw natin. I was happy because I met her. She changed me. Utang ko sakanya kung ano man ako ngayon at kung asan man ako ngayon. I hope sa kabilang buhay magkikita kami at ipagpapatuloy namin ang naudlot naming pagmamahalan.Concluída
Love Able
Lahat tayo may karapatang magmahal. Lahat tayo may karapatang magmahal at mahalin. Minsan kahit pinapasaya ka niya, sasaktan ka rin niya. Pero hindi mawawala ang pagmamahal mo sakanya. Walang pinipiling edad kung magmahal. Pero mas maganda at mas successful kung sa tamang panahon kayo magmahalan. That's how we love and that's how we know love. Magulo ba? Kahit ako di ko maintindihan. Ganyan ang pagmamahal. Magulo man pero minsan kailangan mong intindihin. :)Concluída
Spending My Life With A Ghost
Isa lang akong simpleng tao. Shy type, medyo may kakayahan sa pagiisip, tahimik at mahilig gumawa ng kung ano-anong bagay para lang hindi ako mabored. Gusto ko lang rin pong sabihin na I'm not a violent person, gusto ko lang namang isulat kung ano yung nasa imahinasyon ko. Malikot kasi ang pagiisip ko e. Hahahaha Nainspired lang naman ako sa story ng "Special Section" ni OneeChann kaya naimpluwensyahan akong gumawa ng story na 'to. Which is simple lang ako at nainlove sa isang multo pero hindi hadlang ang mga bagay na yan para hindi kami pagtagpuin ng tadhana. Maaari ngang "Itidnadhana, pero hindi itinakda." That's why I entittled it "SPENDING MY LIFE WITH A GHOST."Concluída
We Got Married!
Ten years ago nangako siyang papapakasalan niya ako. Nakakatuwang isipin dahil ten years old lang kami pareho noon. That was our promise. Pero dumating ang panahong kailangan niyang pumunta sa America dahil doon na siya mag-aaral. Nangako siyang babalik siya at tutuparin niya ang pangako niyang ihaharap niya ako sa altar. I waited and waited for him to come back. Hindi ako nagpapasok nang kahit sinong lalaki sa buhay ko. And the time came , na bumalik siya. Guwapo pa rin siya tulad noong huli ko siyang nakita pero marami nang nagbago sa kanya. He doesn't smile. He doesn't want to talk about his life in America. I know something was wrong but I never dare to ask him. Pagkabalik niya sa Pinas, we got married though civil wedding not like what I have imagined na church wedding. We attended the same school and we lived in the same house. I loved him. I protected him. I did everything for him. But one thing is for sure, he doesn't love me. Alam ko iyun pero kasi, baliw na baliw lang talaga ang puso ko sa kanya. Pero magagawa ko pa bang mahalin ang katulad niya, gayong tumitibok na pala ang puso niya sa iba?Concluída![Unofficially Mine [FIN.] (Editing)](https://img.wattpad.com/cover/1243710-256-k971665.jpg)
Unofficially Mine [FIN.] (Editing)
What if biglang sinabi ng parents mo na ipapakasal ka sa taong pinakamamahal mo? Anong magiging say mo? Go ka pa rin ba kahit alam mong simula nung una, kailanman ay hindi siya naging sayo?Concluída
Snow On The Beach
Villain sa story ng iba, minsan naman...Narrator. That is how my senior year feels like. Egocentric at overthinker, napaka gandang combo...hindi ba? But someone made me see something from within.Concluída
Love Letters
Hindi ko alam ba't sinulat ko pa to. Hehe siguro kasi I want that special person to know, wherever he is, that I always treasure him and I'm thankful because he became a part of my life. It may not turned out like a fairy tale with a happy ever after ending but this is the reality of life :) Someone leaves so somebody can enter in our lives. Please pardon the typo errors and misspelled words. Sobrang minadali ko lang to :) But I put my heart on this one. This is for you Mr. 21 :)Concluída
I was 16 back then when I married you. You were 18. Kahit bata ka pa lang, successful ka na agad. Ikaw na agad ang nagpapatakbo ng kompanya niyo. Samantalang ako, sakit sa ulo ng mga magulang ko. Kaya nga siguro ako ipinakasal sayo para magtino ako. Pero kahit isang taon na tayong dalawa na nagsasama, we are still strangers. Walang kibuan, walang pakialamanan. Minsan nga wala pang imikan. Pero that's fine with me kasi hindi naman kita mahal At alam kong hindi mo rin ako mahal Pareho lang tayong naipit sa sitwasyong ito na hindi natin kayang takasan. Pero sana lang dumating ang panahon na kahit papaano masasabi kong YOU ARE MY HOME
Mais detalhesDiretrizes de Conteúdo