Seni yazarken kendimi silerdim ben. Sayfalarım kanlarla dolardı. Gözyaşlarım, göz pınarlarımda bağdaş kurar yıkılan bir şehri izlerdi adeta... Ağlayan bir çocuk masumluğunu taşırdı gözlerinde. Hıçkırıkları dolardı kulaklarıma. Nefeslerim kesilirdi. Ellerim titrerdi. Bir deprem etkisiydi seni yazmak. Gökyüzü ne zaman başıma çökecek endişesi içinde koşuşmaktı.
Todos los derechos reservados
Únete a la comunidad narrativa más grandeObtén recomendaciones personalizadas de historias, guarda tus favoritas en tu biblioteca, y comenta y vota para hacer crecer tu comunidad.