15 Kapitel Laufend "Artık sana tuzak kurmuyorum."
Öfke duymuştu içinde. Önce kendine karşı, sonra her şeye.
"Gerek kalmadı çünkü. Kendi ayağımla geliyorum sana."
Odanın ortasına kadar yürümüştü ki onun seslenmesiyle durdu.
"Persephone..." dedi Leke.
İtiraz etmiyordu artık Sahra bu isme, çünkü hiçbir işe yaramıyordu. Leke ona doğru yaklaştı, yanında durdu. Sonra başıyla sol taraftaki duvarı işaret etti.
"Tabloya baktın mı?"
Sahra o yöne baktı, beyaz tuval üzerine
siyah çizgiler.
"Evet?"
"Şimdi tekrar bak, ama öylesine değil, gerçekten. Ne görüyorsun?"
Kafasını çevirdi, bakışları derinleşti. İncelerken içine çekiyordu sanki onu, anlam karmaşası yaratıyordu. Başını sola yatırıp uzun uzun düşündü.
"Berrak bir suya damlayan tek bir damla mürekkep görüyorum." dedi.
"Yayılıyor... Durduramıyorsun. Sadece bir damla ama bütün suyu zehirlemeye yetiyor. Artık ne su temiz diyebilirsin ne de mürekkep eski yerinde. İkisi de başka bir şeye dönüşmüş."