GÜL 🥀

Kitap kapağı:Bataklikyakamozu ❤

Günün birinde herkesi ölmemesi için ikna eden kız, intihar etmiş...
Yüzümde ki içten gülüşle ellerimi ona doğru uzattım

"Kartal abi topumuzu ver. Devran'la top oynayacağız.", dedim. Kartal abi kara basan gibi yüzünde çattığı kaşları ile beklemediğim bir şekilde beni tersledi.

"Bana abi deme.", dedi duyduklarım karşısında kaşlarım yukarı doğru havalandı.

Anlamamıştım. Ne demek istemişti Kartal abim?

"Niye ki benden beş yaş büyüksün abi. Sana abi demem lazım." Kartal abi sözlerimle gene sinirle bağırdı.

"O zaman Devran'a niye demiyorsun Gül! Oda büyük senden, benimle aynı yaşıt?" , dedi yutkundum, kızaran yanaklarım ile dudaklarımı ısırdım. Gözlerimi kocaman ederek konuşmaya başladım.

"Şeyden o.. Şey.. Şeyden" , dedim ellerimle oynayarak bir şey anlatmaya çalıştım Kartal abi tek kaşını havaya kaldırarak sordu.

"Neyden Gül!" , dedi gene bağırdı yerimde sıçrayarak derin bir nefes aldım, başımı utanarak yere eğdim. Kartal abime sinirlenmişti zaten ona neydi Devran'a abi demiyorsam! Kafamı yerden kaldırıp kaşlarımı çattım.

"Arkadaşım o benim." , dedim aklıma gelen toz pembe yalanı söyledim. Kartal abi ilk kez bir şey istedi benden

"Benimle de arkadaş ol o zaman." Kartal abi ile arkadaş olmak mı? Kaplumbağalar uçar mı sorusuna aldığımız aynı cevaptı şimdi Kartal abinin bu sorusu. Tamam dersem yakamdan düşmezdi, Devran ile de çok iyi anlaşmıyorlardı. Onunla arkadaş olursam Devran yanıma gelmezdi.

"Olmaz Kartal abi. Topumuzu ver?" Kartal abi sözlerime kaşlarını çattı sinirle elinde ki topuma cebinden çıkardığı çakıyı geçirdi. Gözlerimi irice açarak ona baktım.

"Al top falan yok sana.", dedi yüzüme doğru havası inmiş topu attı. Dolan gözlerim ile Kartal abinin arkasından baktım.