GECE YARASI

Tamamen birbirinden farkı yollar ve hayatlar sadece bir noktada birleşirse ne olur? Onlar birbirlerini tanımayan ve geçmişlerini arayan iki insandı, aradıkları geçmişinde birbirlerini buldular çünkü geçmiş onların en büyük yarasıydı ya da yalanıydı. Hepsinin hayatı tek bir gece yarısında mahvolmuştu, o gece yarısı basit bir trafik kazasından ibaret değildi çünkü o gece herkese yara olmuştu. Herkesin bilmediği bir geçmişi ve aradığı bir benliği vardır bazen sadece karanlığımızı aydınlatacak tek şey benliğimiz olur. Biz kendimizi ne kadar tanıyoruz? Ne kadar beniz? İzel kendini ararken Ulaş'ta buldu, Ulaş ise geçmişini ararken İzel'i buldu. Bu hikaye geçmişin acılarından doğan güneşin hikayesi.
***
Ulaş iki elinin arasına yüzümü alıp yaklaştırdıktan sonra gözlerimin içine baktı.
"Bundan sonra ne olursa olsun hiç tereddütte bulunmayacağım iki şey var kadın. Birincisi biz bu işte beraberiz, senin geçmişin benim geçmişim kadın. İkincisiyse sen o karanlık gecenin bana verdiği tek ve en güzel şeyisin."
Dudaklarımı birbirine bastırdım, o sözlerini söylerken ben bulanıklaşan görüntümü netleştirmeye, gözyaşlarımı tutmaya çalışıyordum. Ulaş bana narin hareketlerle yaklaşıp dudaklarını dudaklarıma bastırdığında beni asla pes etme, güçlü ol kadın der gibi öpüp kendini çekti. Alnımı alnıma yasladığında o an ikimizin de gözlerinde o gece kimsesizleşmiş çocukluğumuz vardı.
Bu işte beraberiz
Hep öyleydik.
Gerçek şu ki bu yapbozun eksik parçası benim hatırlayamadığım geçmişimdi.