Hanggang Crush Nalang
- Reads 43
- Votes 2
- Parts 1
Ongoing
Last published Sun, Sep 21, 2014
Grade 9 na ako, Hanggang ngayon tanga pa rn ako… 6 years naghihintay pa rin ako na sana kausapin man lang niya ako. sa fb, txt, twitter Seenzoned umaasa ako na sana minahal niya ako kahit kaibigan lang. Namimiss ko na ang dating John Daniel na niyayakap ako kapag nagagalit ako, pinapagtanggol ako kapag may nang aaway sakin. Sana di na lumipas ang nakaraan. Yung nakaraan na nilalambing mo ako kahit di naman tayo. Dinadalaw mo pa ako kapag di ako pumasok kasama m0 sila jin at kurt. Tinuturuan mo akong tumugtog ng Violin kahit di ako nagpapaturo. Pro lumipat lang ako ng ibang school at lumayo lang ako ng konti .Kinalimutan mo na ako. Chinat kita sa fb nun sabi mo sakin kilala mo pa ako, Tinext kita hindi mo ako nireplyan. Sinubukan kong bumalik jan sa olongapo kaso nasa ibang bansa ka para sa youth choir mo. HaHaHa. itinawa ko nalang at nilibang ang sarili ko.Sinubukan kong magMove-on sayo pero ang hirap. Lalo na parng nging tayo ng ilang taon. Kaya sinubukan kong enjoyin ang HS Life k..
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
BULLY'S OBSESSION (Completed) Under Editing
Huminga ako ng malalim baka sakaling maibsan Yung sakit at takot na nararamdaman ko. Nasa loob ako ng bodega , nakakulong. Hindi ko naman pinangarap na maging ganito Ang Buhay ko. Wala sa isip ko ang makapag aral sa isang mamahaling paaralan ,sapat na Ang public school. Ngunit sadyang mapaglaro ang tadhana, eto ang nagkataon na paaralan Ang tanging tumanggap saakin. Masaya ako Kasi nakapag aral ako , ngunit Hindi ko alam na Ang kapalit pala nun ay paghihirap. I was just a scholar in this school, kaya siguro mainit Ang dugo nila saakin. Napasinghot ako ng maramdaman Ang muling pagtulo ng luha. Mula recess time ay nakakulong na ako rito, at ngayon ay maghahapon na. Ramdam ko na Ang matinding pagod at gutom. Tingin ko ay magiging katapusan ko na ito. Ipipikit ko na sana ang mga mata ko ng maramdaman kong may magbubukas ng pintuan. Napadilat ang mata ko Ng kaunti , ngunit di ko magawang iangat ang sailing ulo. Sa matinding gutom at pagod ay hirap akong gumalaw tanging pagyakap sa sariling katawan ang aking kayang Gawin. "I'm sorry if I did this to you." Ani ng Isang tinig na malamig, sa boses palang ay kilala ko na ito. Napahikbi ako sa takot. B-bakit ginagawa nya ito saakin. Hindi ko naman sya kilala. Isa lang akong transferee SA school na ito at ang malala pa ay wala talaga akong maibubuga pagdating sa yaman. "You made me do this to you , your stubborn " Ani pa nito , sabay lakad palapit saakin. Gusto kung lumayo ngunit Hindi ko magalaw ang katawan ko. Tanging iyak lang ang kaya ko. Hinawakan nito ang Mukha ko at pinaharap sa kanya , pinilit Kong idilat ang MGA mata ko. Sumalubong ang malumanay nitong titig na aakalain mong may pakealam talaga sya saakin. Napa buntong hininga ito , kinarga nya ako na parang bagong kasal. Wala akong nagawa kundi Ang Hindi tumutol, Wala na akong lakas kaya naipikit ko Ang magkabilang mata. --
EXO's Little Princess
"Appa ibili mo naman ako nun!" sabi ng batang babae sa harap ko. "Oo sige ba!" sabi ng matandang lalaki at kinarga yung bata. Bigla akong nainggit. Sana ganyan din ang appa ko. Yung malambing, mabait at kung anu man ang hihilingin ko ay ibibigay nya.. Pero hindi eh .. hindi sya ganun sa akin .. Sinu ba naman magmamahal sa isang batang katulad ko na bunga ng isang kasalanan .. bunga ng isang masaklap na nakaraan.. Sampal dito, Suntok dun, Tadyak dun, Mura dito, yun ang lagi kong natatanggap sa ama ko kahit pa limang taong gulang palang ako.. Ni wala man lang ginagawa yung mama at ate ko.. Tinitingnan lang nila ako .. Pakiramdam ko nag-iisa nalang ako sa mundo walang gusto magmahal sa akin.. Pero simula ng makilala ko sila nag bago ang lahat .. naging masaya, naging makulay, natututo akung ngumiti sa kabila ng nangyari sa buhay ko.. Masaya na sana ngunit panu nalang kung bumalik ang mga tinatawag kong magulang? Paanu nalang bumalik ulit yung dati? Panu nalang kung biglang bumalik ang aking kinakatakutan? Makakaya ko ba ang sakit na mararamdaman ko?Complete
Almost Paradise
Sypnosis "Huwag kang masanay sa mga bagay na alam mong mag-iexpire, there's no such thing like everlasting love, forever, or whatever. Pinapaasa lang tayo ng movies, books, and songs. There's no balance here in our world. Kung mahal mo siya, himala na lang na mahalin ka rin niya tulad nang pagmamahal mo sakanya." he smirked and drink his tequila. I learned from him na wala nga talagang balanse, puro lang kulang at sobra. Pag sobrang mahal mo siya, kulang na pag-mamahal ang maisusukli niya. Walang balanse, o dahil siguro ayaw balansehin? Dahil ang isa kapit na kapit at ang isa bumibitaw na. "Pagsinanay mo ang sarili mo sa mga bagay na mawawala, you'll end up hurting yourself." he smiled, looking so drunk. I nodded, because I believe him. I believe you Tres, I've been experiencing it... because... You. Wont. Love. Me.Complete
My Possessive Bully (REPOSTED) (NEW VERSION)
THE BOOK PHOTO IS NOT MINE, CREDITS TO THE RIGHTFUL OWNER SOURCE: Pinterest 𝐒𝐘𝐍𝐎𝐏𝐒𝐈𝐒 Isa lang naman ang pangarap ko. Nais ko lang naman makapagtapos ng pag aaral at tuparin ang mga mithiin ko sa buhay Kung sana nakinig ako kay mama, hindi ko sana mararanasan ang bagay na ito Wala nman akong ginagawa, naging mabait naman akong tao at estudyante ngunit bakit na inaapi ang tulad ko? Hanggang sa dumating sya, akala ko, pag nakilala ko sya, magiging ligtas ako... Pero mali, akala ko sya ang saviour ko ngunit hindi... Isa din pala syang bully na walang ibang ginawa kundi pahirapan din ako... Makakayanan ko pa ba? Kaya ko pa ba? O kakayanin ko ba? Bakit pakiramdam ko nanghihina ako pag nasa tapat o harapan ko sya? Bakit di ko man lang magawang iligtas ang sarili ko? Bakit ba nag paubaya ako? Ayan tuloy, nahulog ako. Nahulog ako sa kanya. At dahil dun ay minahal ko sya. Dapat sinabi nalang nya noong una para hindi ko na kailangan umasa pa. Ano bang dahilan kung bakit ako nahulog sa isang lalaking toh na walang ibang ginawa kundi pahirapan at saktan ang puso ko Pagod na ko! Gusto ko nang sumuko at lumayo nalang sa kanya, pero itong taksil kong puso, nasaktan na nga, kumabog pa! Nakakainis! Ang hirap mag move on sa lalaking toh! Pero bakit ba kase sa t'wing lalayo ako para sa katahimikan, hinahabol nya naman ako at pinapahirapan. (REPOSTED KASE NADELETE KO)Complete
My First Love Is My Secretary
It's been 6 years buhat nung huli ko syang makita. Ako nga pala si Lexa Gonzales 29 na ako ngayon. Graduation ng college, dapat masaya pero nalungkot ako. Crush ko sya since first day of school. Gwapo matangkad moreno at masasabing pang modelo artista ang dating. Siya si Luke Monteverde, magka batch lang kami. Pamilya daw nila ang may-ari ng paaralang pinasukan ko, samantalang isa akong scholar kaya lang nakapasok sa paaralang ito. Kaya ipinangako kung magtatapos ako ng pag-aaral para makaahon sa hirap. Napansin nya ako hundi naman sa pagmamaganda, may itsura din naman ako pero natatakot ako sa mayayaman, kahit kailan hindi lalapag ang bituin sa lupa. Paglalaruan lang nya ang damdamin ko. Malungkot pero tinibayan ko ang loob ko. Binigyan nya ako ng panahon hiningi nya ang sagot ko sa araw ng graduation. Pagkatapos ng graduation pinuntahan nya ako para hingin ang sagot ko. Gusto kung omoo kaso natatakot. Natatakot baka hindi sya totoo. Pero hindi ko lang sya gusto, mahal ko sya. Sa pag buka ng bibig ko bigla kung nakita ang best friend kong ako lang ang nakakakilala sa tunay nyang katauhan. Si Harold Perez. Isa syang beke pero walang nakakaalam kasi natatakot syang mabunyag ang tunay nyang pagkatao, kaya sekreto lang. Papalapit sya sa amin at nakangiti. Bigla ko na lang lumabas sa bibig ko ang katagang, " sorry Luke, may boyfriend na ako si Harold." Bigla syang yumuko. Nakita ko ang lungkot sa mga mata nya. Masakit, sobrang sakit pero babawiin ko ba? Bigla akong inakbayan ni Harold " beh, bakit bigla kang nawala hinahanap ka na nina tita at tito." Tumalikod sya at hindi na nagsalita. Gusto ko syang habulin at sabihin ang tunay kung nararamdaman, pero nanghihina ako, bigla na lang tumulo ang mga luha sa mga mata ko. Bumulong na lang ako sa hangin, "sana mahanap mo yong babaeng hindi duwag sumugal sa pagmamahal. Sana kung magkikita tayong muli masaya ka na, at hindi ko na makita yong mga matang parang dumurog sa puso mo." Yun ang huli naming pagkikita.......Complete
My Rebound Guy
Naranasan mo na bang magmahal? Naranasan mo na bang masaktan? Naranasan mo na bang maging tanga? Kasi ako? Oo. Pag mahal mo daw ang isang tao kaya mong gawin lahat. Lahat-lahat! Kahit kaibigan ka lang basta may papel ka sa buhay niya okay na. Aba! Kesa naman wala. Hindi ko alam kung kailan, paano at saan ko siya minahal. Basta ang alam ko... mahal ko siya... kahit may mahal siyang iba. Loving her from a far is okay with me. But once I saw her fell to the ground, crying? I swear! I'm ready to do everything just make her happy. Ang maging isang takbuhan kapag nasasaktan, maging isang dakilang tanga para lang mapatawa ka, ang maging isang taga sunod kapag nalukungkot ka, at ang maging isang panakip-butas para makalimutan mo yung sakit kahit panandalian lang. Lahat gagawin ko. Lahat-lahat. Dahil mahal kita, kahit rebound lang okay na. The story will be edited soon. Thank you! Please do inform that my username is changed to wounder3rComplete![TILL THE END [M2M] [✔] BOOK 1](https://img.wattpad.com/cover/227922898-256-k753874.jpg)
TILL THE END [M2M] [✔] BOOK 1
BOOK 1 Maraming mga magulang ang mahal ang kanilang mga anak, pero maraming anak ang hindi marunong mag mahal ng kanilang sariling mga magulang dahil mas mahalaga sa kanila ang kanilang kaibigan. Sana ganyan na lang din yung mga magulang ko na mahal ang kanilang mga anak pero hindi ko alam kung mahal ba nila ako dahil unang una sa lahat kung mahal nila ako bilang sarili nilang anak hindi nila ako iiwan at lalayuan. Maswerte nga ang mga ibang bata dahil pag karating nila sa bahay nila nandyan yung mga nagulang nila sasalubong sa kanila pag pasok nila sa bahay pero ako pag pasok musa bahay bunganga agad ang sasalubong sayo. Na pag karating nyo sa bahay nyo may pag kain na pero ako natutulog na hindi kumakain na mag trabaho ka muna bago kumain. Yung pag may problema ka may magulang kang masasandalan pero ako wala dahil wala sila sa tabi ko para pangaralan ako na matagal kunang hinahangad. SANA DUMATING DIN YUNG ARAW NA MAHALIN DIN AKO AT PANGALAGAAN NG AKING MGA MAGULANG AT SANA KAHIT SA BILYONG BILYONG TAO NABUBUHAY SA MUNDO KAHIT ISA MAN LANG NA ISANG TAO ANG MAG MAHAL SA AKIN NANG TAPAT AT TOTOO KAHIT YUN LANG MASAYA NA AKO. BOOK COVER: Ang larawang ginamit sa pag gawa ng aking Book Cover ay hindi ko pag mamayari kaya Credits to the rightfull owner. Sources Pinterest. Link: https://pin.it/1UVWjBNComplete
Season 1: Great Pretender
Magaling ka bang magpanggap at magtago ng nararamdaman? Mahilig ka rin bang tumanggi sa mga katotohanang tungkol sa sarili mo? Ako si Zhavia. Lahat ay nagawa kong itago simula nang makilala ko ang dalawang tao na hindi ko alam kung ano ba talaga ang role sa buhay ko. Masyadong magulo, pinasasakit nila ang ulo ko. Pareho silang kinababaliwan ko. Iyun nga lang, ang isa ay kinababaliwan ko nang dahil sa paghanga, gusto ko siya, gustong-gusto ko siyang angkinin. Habang ang isa naman ay kinababaliwan ko rin, pero nang dahil sa galit at inis, gusto ko rin naman siya, gustong-gusto na sapakin! Biskwit! PERO HINDI KO NA ALAM KUNG KANINO BA DAPAT MAGTAPAT NG TOTOO ANG PUSO KO! NAKAKALITO!Complete
Huminga ako ng malalim baka sakaling maibsan Yung sakit at takot na nararamdaman ko. Nasa loob ako ng bodega , nakakulong. Hindi ko naman pinangarap na maging ganito Ang Buhay ko. Wala sa isip ko ang makapag aral sa isang mamahaling paaralan ,sapat na Ang public school. Ngunit sadyang mapaglaro ang tadhana, eto ang nagkataon na paaralan Ang tanging tumanggap saakin. Masaya ako Kasi nakapag aral ako , ngunit Hindi ko alam na Ang kapalit pala nun ay paghihirap. I was just a scholar in this school, kaya siguro mainit Ang dugo nila saakin. Napasinghot ako ng maramdaman Ang muling pagtulo ng luha. Mula recess time ay nakakulong na ako rito, at ngayon ay maghahapon na. Ramdam ko na Ang matinding pagod at gutom. Tingin ko ay magiging katapusan ko na ito. Ipipikit ko na sana ang mga mata ko ng maramdaman kong may magbubukas ng pintuan. Napadilat ang mata ko Ng kaunti , ngunit di ko magawang iangat ang sailing ulo. Sa matinding gutom at pagod ay hirap akong gumalaw tanging pagyakap sa sariling katawan ang aking kayang Gawin. "I'm sorry if I did this to you." Ani ng Isang tinig na malamig, sa boses palang ay kilala ko na ito. Napahikbi ako sa takot. B-bakit ginagawa nya ito saakin. Hindi ko naman sya kilala. Isa lang akong transferee SA school na ito at ang malala pa ay wala talaga akong maibubuga pagdating sa yaman. "You made me do this to you , your stubborn " Ani pa nito , sabay lakad palapit saakin. Gusto kung lumayo ngunit Hindi ko magalaw ang katawan ko. Tanging iyak lang ang kaya ko. Hinawakan nito ang Mukha ko at pinaharap sa kanya , pinilit Kong idilat ang MGA mata ko. Sumalubong ang malumanay nitong titig na aakalain mong may pakealam talaga sya saakin. Napa buntong hininga ito , kinarga nya ako na parang bagong kasal. Wala akong nagawa kundi Ang Hindi tumutol, Wala na akong lakas kaya naipikit ko Ang magkabilang mata. --
More detailsContent Guidelines