Korku

Karanlık bir sokakta, bütün ışıkların karanlığa yenik düştüğü o korkunç soğuk sokakta yürümekteydim. Bir takım garip çığlıklar kulağımı tırmalar gibiydi. Adımlarım bir kaplumbağanın ki kadar yavaştı, korku bedenimi esir almıştı ama kalbim sıcak ve neşe doluydu. Zifiri karanlığı yaran tek şey sokak lambalarından gelen hafif loş ışıktı sadece onun dışında her şey karanlığa teslim olmuştu. En ufak sesleri duyuya bildiğimi fark ettim, kalbimin alışıla gelmiş o ritmi yerine bam başka bir ritim işitiyordum. Daha sakin ama bir o kadar patlamaya hazır canlılıkla dolup taşmış gibiydi adeta.