3+1 "Yeni Eleman"

"Nereye gidiyoruz"

"Yildizlara."

Kafamı koltukta geriye doğru attım. Yaklaşık bir saattir yoldaydık ve tek konuşmamız buydu.
Özgür değildim. Hemde hiç. Çünkü yaptıklarının cezası buydu. Ölüm. Ama bundan benim yargılanmam. tek kötü tarafı buydu. Yakalanacaktım yüksek ihtimalle. Daha yeni kurtuldum derken tekrar hapis hayatı çekecektim. Yeniden ve yeniden. Asla mutlu ve düzgün bir hayatım olmayacakt.

Çünkü hikayem en baştan yazılmıştı. Karamsar ve acı
çekmekten mutlu olan birisi tarafindan. Lânet
getirdim!

"Üzgün durmuyorsun."

"Değilim."

"Bende değildim." Ona baktım. O da mi aynı durumdaydı ?Bir eli direksiyonda iken diğer kolu camdan dişarya çıkmış rüzgan hissediyordu. Bende yapmak istiyordum. Ama bu yabancının yanında bunu yapmam...bilmiyordum.

Konuşup rahatlamak daha iyi olacaktı.

"Derken ?" Ona bakıyordum. Bana bakmadığı için onu iyice inceleme firsatı buluyordum.

"Ayni durumdayız."

Güldüm. "Aynı durumda olduğumuzu hiç sanmiyorum."

Bir anlık bana bakt. Gözlerimi çekmek isterken o tekrar yola odaklanmişti. Kapkaranlık ve ormanlık bir alanda ilerliyorduk. O an bunun saçma olduğunu anladım. Daha hiç bilmediğim birisi ile bilmediğim bir yola çiıkmıştım. Bu dünyadaki en mantıksz şeydi. Ama içimden bir ses ona güvenmem gerektiğini konusunda bana baskı yaplyordu.

Hem ne olabilirdi ki..zaten ruhum ölüydü. En fazla bedenimi öldürürdü. Isime gelirdi tabiki. Gökyüzüne giderdim.

"Soğuk duvarlar hatırlyorum." dedi net bir şekilde. "Buz gibilerdi. Dokunamıyordum. Donuyordum. Ama ailem beni orada tutma konusunda baya bir ısrarcıydılar. "

Güldüm. Benziyorduk.

"Sende ateş yokmuş." Dedim dalga geçer bir şekilde. O da gülmüştü. Ardından tekrar konuştum. "Peki nereye gidiyoruz ?"

"Digerlerinin yanına?"

🦋🦋🦋

Arkadaşlar bu hikaye normalde @SelinBeler hesabından yayımlamıyordu. Fakat bazi nedenlerden dolayı o hesaba giremiyoru