New Normal: Virus Apocalypse

Ang buong mundo ay naalarma sa pagkalat ng virus na sumisira sa katinuan ng bawat taong nakakapitan nito. Mga taong parang zombies, walking dead, or we should call it running dead dahil sa mga hindi pangkaraniwang kilos nila, bunga ng sugat na natamo nila sa iba.

PERO...

May isang babae ang minsan na ding nakagat ng isa sa kanila. Natakot itong baka maging isa narin syang halimaw na manghahabol sa magiging biktima nya, sa mga mahahalagang tao sa paligid nya, sa mga kaibigan nya.

NGUNIT...

Isang linggo na ang nakakalipas at hindi parin sya nagiging kagaya ng karamihan na nawawala na sa sarili nilang katinuan, tumatakbo upang manghabol sa bibiktimahin upang maging halimaw na rin...

SA HALIP AY...

May isang pangyayaring hindi nya inaasahang muling magpapabago sa buhay ng mga infected na tao, sa bayang nagmistulang playground ng mga zombie-like humans, sa MUNDO!

- - - - - - - - - -

P I A' S P O V

Hindi ko alam kung anong nangyayari sakin, hindi ko manlang nararamdaman ang kahit anong senyales na magiging kaisa na ako nila, sa mga halimaw, sa mga zombies. Ngunit isang linggo na ang nakakalipas at hindi parin ako kagaya nila.

Tiningnan ko ang sugat ko sa baywang na nakagat hanggang sa natuon ang paningin ko sa sarili kong mga mata na nag-iilaw sa hindi malamang dahilan, hindi dahil sa liwanag o kung ano mang mga bagay na maliwanag kundi kusa talagang umiilaw ang aking mata. 'What's happenging to me? Is this normal?'

Ang aking mga mata na sa halip na nagiging pula ay kumikinang na parang isang amethyst. Hindi ko alam kung anong nangyayari sakin ngunit mas mabuti na ito kesa sa pagiging zombie.

Alam kong hindi madali ito, ngunit sisikapin kong makatulong sa iba hanggang sa makakaya ko.