Czas (One Shot)
- LECTURAS 109
- Votos 11
- Partes 1
Concluida sáb, ago 8, 2020
One Shot inspirowany cytatem autorstwa Henry'ego van Dyke'a:
Czas płynie zbyt wolno dla tych, którzy czekają,
Zbyt śpiesznie dla tych, którzy się lękają,
Zbyt opieszale dla pogrążonych w żałobie,
Zbyt wartko dla tych, którzy świętują,
Ale dla tych, którzy kochają, czas jest wiecznością.
Praca brała udział w konkursie ,,Rzut piórem 2020"
Praca została wyróżniona w konkursie ,,Wilcze Potyczki"
Todos los derechos reservados
#243
one-shot
Únete a la comunidad narrativa más grandeObtén recomendaciones personalizadas de historias, guarda tus favoritas en tu biblioteca, y comenta y vota para hacer crecer tu comunidad.
Quizás también te guste
Rozmowy, Których Nie Było
Filip wie, że czas nie działa na jego korzyść. Oskar udaje, że jeszcze jest nadzieja. Igor pojawia się pomiędzy nimi - i zmienia wszystko, nawet to, czego nie powinno się już zmieniać. To historia o miłości, która nie zawsze ratuje. O ciszy, która boli bardziej niż słowa. I o rozmowach, które istnieją tylko w myślach - nigdy na głos. Bo czasem najważniejsze rzeczy dzieją się... za późno.
Idioci z zapytaj onet
18+ moze
moje randomowe arty
kiedy nie piszę rozdziałów głównie albo leżę i gówno robię a jeśli tego nie robię to słucham jakiejś gównianej Muzyki i rysuję i tutaj pokaże swoje wypociny ♡ okpa
WYJĄTKOWY, KAŻDY DZIEŃ
To miejsce, w którym możesz przezwyciężyć niemoc. Miejsce gdzie znajdziesz spokój dla duszy i ciała. Miejsce, w którym będziesz mógł zobaczyć w sobie człowieka, wrócić do siebie i poukładać myśli. Miejsce gdzie nie ma gorszych i lepszych. Kobieta, mężczyzna, dziecko, istota walcząca, upadła, wzniosła i poszukująca inspiracji. Wiec wspaniałą istoto jeśli choć odrobinę poczułaś, ze to z Tobą rezonuje, zapraszam do środka.
Nie czekam i nie śpię.
W morzu bitów, w wodospadzie klawiszy.
Ja Polska
Prawdziwa depresja nie zawsze jest w noc gdy nikt nie patrzy. Czasem pojawia się na konferencji kiedy udajesz głupka i się śmiejesz, Gdy nagle przestajesz, a wspomnienia zalewają cię odśrodka. Wkońcu nie mieszczą się w tobie i wypływają jako łzy. Wtedy musiałem opóścić sale, by nikt się nie zoriętował, że sobie nie radzęConcluida
Filip wie, że czas nie działa na jego korzyść. Oskar udaje, że jeszcze jest nadzieja. Igor pojawia się pomiędzy nimi - i zmienia wszystko, nawet to, czego nie powinno się już zmieniać. To historia o miłości, która nie zawsze ratuje. O ciszy, która boli bardziej niż słowa. I o rozmowach, które istnieją tylko w myślach - nigdy na głos. Bo czasem najważniejsze rzeczy dzieją się... za późno.
Más detallesPautas de Contenido