Lotus

Ik kijk uit het raam. Het is stil in de straat, maar toch heb ik het gevoel dat iedereen mij aanstaart. Misschien komt het ook door al die poppen die al hun blikken op mij gericht hadden. Die wil ik eigenlijk al 3 jaar verkopen omdat ik er veel te groot voor ben, maar niemand wil ze hebben dus nu liggen ze nogsteeds verspreid in mijn kamer. Wat moet ik ermee? Weggooien is zonde want ze zien er nog hartstikke goed uit, maar geen enkel goed doel wil ze hebben. Dat is eigenlijk ook wel logisch want je gunt het iemand niet met een aanstarende pop elke dag te moeten leven. Ikoop naar beneden en zet wat thee. Helaas komt mijn moeder ook naar beneden. Ik besluit mijn thee te laten staan en ik ren snel naar boven. Ik heb geen zin in discussies die we altijd 's ochtends hebben sinds mijn vader naar Australië is verhuisd. Het is altijd iets waar normale mensen zich niet druk om maken zoals bijvoorbeeld:"Ik wil mijn brood niet gesneden maar gewoon dubbelgeklapt!". Het is altijd hetzelfde...