'Til The Perfect Day

Kahit kailan ay hindi naging pantay ang buhay ng mga tao.
Nasa iisang mundo pero ang iba'y naguguluhan, nalilito, masakit pero 'yan ang totoo.
Sa hirap ng buhay minsan gusto monalang sumuko, pero sila? hindi nagpaapekto.
Sila 'yung taong pinagkaitan ng katotohanan, kaginhawaan at binigyan ng magulong pagkatao.
Taong hangad ay simpleng buhay, pero ni minsan ang pagtao nila'y hindi nabuo.

Paano nila uumpisahan? Mismong kanilang pagkatao ay wala silang pagkakakilanlan.
Buhay nila'y tila walang patutunguhan, dahil umpisa palang sila na'y naguguluhan.

D- Dalamhati at nagugulumihanan kong puso, kailan mapapagtanto?

U- Una't umpisa palamang ng aking buhay, darating kaya sa pagkakataong perpektong pagkakataon?

R- Rumaragasang poot, pangungulila, na aking nararamdaman, akin kayang patuloy na aalagaan?

S- Sa mga panahong lumipas, aking mga hiling na nilamon lang ng oras.. .

T- Taong naghahanap ng pagmamahal, kalinga ng kanilang magulang na kagaya ko, kailan magkakaroon ng pagbabago?

D-U-R-S-T -> katulad ng aking pangalan, napaka gulo ng aking katauhan. Tao ako pero una palang, sumubok na'ko ng problema. Takot akong sumugal sa isang bagay, lalo na kung walang kasiguraduhan ang aking buhay. Anong mangyayari saakin? Darating paba 'yung tama at perkpektong panahon? Yung panahon na, masaya na ako, kompleto, at nasagot na'yung mga katanungan na matagal ng nakatanim sa aking puso't pagkatao?

Pero mapaglaro talaga ang tadhana.
Nakatagpo ako ng mga taong sinubok at binigyan rin ng pagkalito, sa makasariling mundong 'to, kagaya ko.
Mga taong may mas masaklap na kahapon, pero hindi alintana para muling bumangon.
Mga taong hindi alam 'yung salitang pagsuko.

" Mga taong iintindi, gagabay sa isa't-isa, patungo sa perpektong panahon at pagkakataon" -Durst.