kalbe inen perde bir inde

Bilirsiniz işte, kimsenin bir şeylere başlangıç adımı birkaç yıl sonraki kadar sağlam olmaz. Konuşmayı bilmezdik, yürümeyi, anlaşmayı ya da herhangi bir şeyi. Büyüdükçe bize doğuştan bahşedilen şeylerle bir şeyler başarmayı amaç edindik. İyi olduğumuz şeylerle bile başka bir şeye geçiş yaparken engellerle karşılaşırdık hep.

Ve babamın bana öğrettiği tek şey belki de, şu an beni vicdanımla baş başa bıraktı. Elimi attığım ilk anda ne olduğunu bile bilmezdim ama şimdi, elleri ellerimde, onu öldürmem için, baş başaydık.

Ama ikimiz de biliyorduk ki, kader ağlarımızın bizim için neden burada olduğunu. Birbirine dolanmış iki ruh ve tek bir nefret ya da sevgi. Önemi yoktu.

Çünkü;

İçimizde yanıp sönen biri
Elleri bağlı
Acıları yaş
Umutları kuru

"Zamanda akan su, hayatımıza dokunur. Ya kurtarmak için ya da boğmak için. Seçim bizimdir.
Şimdi söyle, yaşamaya devam mı etmeli, yoksa pes mi etmelisin hüzün bakışlım?"

[13.08.2020]