Star Section ^-^
- Reads 110
- Votes 1
- Parts 2
Alam niyo ba yung feeling na iba kayong mag-babarkada?
Yung feeling na parang tinuturing mga artista kayo dahil tingin nila sa inyo matino, magaling, maganda/pogi, astig, at kung anu-ano pa?
Kami ang Star Section.
Kami ang top 10 sa buong school.
Nakahiwalay kami sa ibang mga estudyante.
Sila, sa tipikal na classroom sa school.
Kami naman, sa mansion. (walang bedrooms)
Kami, astig uniform namin.
Sila, plain lang.
Sila araw-araw nag-aaral at nag kla-klase.
Kami nag-aaral lang tuwing exams na.
Sila every hour may teacher.
Kami walang teacher.
Meron panga kaming sariling kusina eh.
Maraming students ang nagkakagulo samin, marami naman ding galit samin.
Gusto ko lang namang ituring nila akong normal.
Hindi naman kasi ako yung kasing yaman ng mga kaklase ko.
Lahat sila may sari-sariling kumpanya/business.
Kaya lang naman ako pumasok sa Galaxy High para sa kanya
Simula pa nung bata ako, crush ko na siya.
Simula nung bata pa kami bestfriends na kami.
Pero parang hanggang kaibigan lang tingin niya sakin eh.
Ako si Christina Summer Anderson and this is my story...
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
A GOOSE'S DREAM - Pinoy M2M Story
"Ano ang kaya mong isugal para sa pag ibig? "Ano ang kaya mong isakripesyo para sa Pangarap? "sa Panahon na Lugmok ako at bigong-bigo Nakilala ko si Jayson Ramos. Isang anak mayaman, nakatira sa isang marangya at malapalasyong Bahay na parang doghouse lang ang bahay namin kung ikukumpara sa mansion nila. Naging classmate ko siya sa isang subject. At doon ko nadiskubre kong ano ba talaga ako. Dahil sa pagdaan ng mga araw na kasama ko ito , nagulat nalang ako nahuhulog na pala ako dahil subra akong nasasaktan at nagseselos kapag may kasama itong iba. Pero Magkaiba kami ng mundo na dalawa, isang mundong magulo kagaya ng kasarian ko na hindi ko matukoy kong ano. Pero what if na ang pag ibig na aking nadama ay taliwas pala sa kanya. Langit siya at Lupa ako , kaya Hanggang tanaw nalang ako. Dahil ang pag-ibig ko ay hindi niya naman pansin. Dahil ang mata niya sa iba na nakatingin at ang puso niya ay sa iba na nakalaan. Hanggang kailan ako maniniwala sa kasabihan na "Sa Pag-ibig walang mahirap at mayaman And loveWins." Kaya bang Tabunan ng Pag-ibig ang stado namin? What if na ang pinag alayan mo ng iyong puso at kaluluwa ay mayroon malaking bahagi sayong pagkatao? Hanggang saan mo kayang manindigan? Hanggang saan mo kayang lumaban kung alam mong talo kana? Hanggang saan mo kayang sumugal Kung sa Umpisa palang ay Mali na ang lahat? DISCLAIMER: This is a work of fiction. Names, characters, businesses, places, events and incidents are either the products of the author's imagination or used in a fictitious manner. Any resemblance to actual persons, living or dead, or actual events is purely coincidental. _ All rights reserved. No part of this story may be reproduced or transmitted in any form or by any means electronic or mechanical, including, photocopying, recording, or by any information storage and retrieval system, without the written permission of the author, except where permitted by law."Complete
Dear Mr. Popular
Di ko alam kung may kakagat sa TRIP ko. Basta pag may gusto kang sabihin, mag-comment ka, at least nakatulong ka sa baguhang tulad ko. (For improvement purposes, chariiiing!) Ang story'ng to ay dedicated sa lahat ng PANGET sa buong mundo. Kaya kung isa ka sa kanila, matuwa ka, kasi mukha mo palang JOKE na! (ay peace, sorry naman). Dedicated din ang story na to sa mga taong JUDGMENTAL! (madami tayo kaya gagawa na tayo ng nasyon! HAHA). First published story ko 'to dito sa wattpad so WAG KANG HARSS!! (harsh). Nangjujumbag yung author. Ito rin yung first story na natapos ko nang ma-realize kong TRIP kong magsulat (yun oh!). Parang RELASYON niyo lang yan. Hindi pa nagsisimula, tapos na. Kasi in the very first place, imposible naman talaga tsaka wala naman talagang pag-asa. Ooops! Shakeeet! HAHA! Gora, basa ka na! Lovelots! ITAAS ANG BANDERA NG MGA PANGET!!! 😝Complete
Catch Me, Dear!
Naglalakad ako sa field mag-isa, dala-dala ang piece of cake na nabili ko sa café. Ang ganda pa ng design-color pink siya na may white cream at strawberry on top. My favorite! Bigla na lang, may tumama sa ulo ko na maliit na bola. Bwisit! Napahawak ako sa ulo ko at nakita ko ang cake ko na nasa lapag na... NO! "Are you okay?" malalim na boses ng isang lalaki ang narinig ko. Wala na akong maisip na sabihin sa kanya kundi bayaran niya ang cake ko! "Bayaran mo ang cake ko!" sigaw ko. Nagkaroon ng awkward silence sa field. Tumingin ako sa paligid. Bwisit, nag training pala sila... may mga babae sa bleachers at lahat sila ay nakatingin sa akin. Ang iba ay nagbubulungan pa, habang ang iba naman ay matalim ang tingin sa akin na parang may nasira ako. Nung tiningnan ko ang lalaki, walang iba kundi ang crush ng bayan si Adrian James. The baseball captain... and the most red flag guy! Ngumiti siya sa akin at inabot ang kamay niya para tulungan akong tumayo. "Don't worry. Magkano ba 'yan?" sabi niya. "112 pesos," ani ko naman habang hindi tumitingin sa mga mata niya. "Mura lang pala..." sabi niya, at nararamdaman ko ang titig niya sa akin nang sobra-sobra. "Bakit hindi ka makatingin? Ganoon ka ba kagalit sa akin?" sabi niya at pilit na tumingin sa mga mata ko. Nakakagulat siya. "It's just a piece of cake, kaya ko gumawa ng cake for you." Ulol niya! Tinulak ko siya at umalis na lang ako nang walang sinasabi sa kanya. Tiyak na magagalit sa akin ang lahat ng babae sa campus dahil iisipin nilang inaagaw ko sa kanila si Adrian. Ipakain ko sa kanila 'yan, eh!Complete
Loving Rose (Completed)
First you need to understand few so you'll know how I write this story: 1. This is a taglish story and more on tagalog cause I'm a Filipino. 2. If I have a wrong gramar or spelling please understand I'm not so good at it! Please enjoy 3 words I love you!.. Hi !Ako si Rose Jessica Santigo. Nag-aaral ako sa Southwood Academy Baguio City. Nakatira ako sa isang private apartment. My dad is a Ceo of a company knowed world wide and my mom is the owner of 9-10 star hotels in the world. Pinili ko sa Philippines kesa sa ibang bansa dahil sa Baguio talaga ang hometown ng mommy ko. Yun nga lang miss ko sila tuwing holidays or kapag meetings lang sila sa Philippines ko sila nakikita. I have an older brother, bale 2 lang kami at ako ang bunso. My kuya and I are really close since bata pa kami. He always takes care of me . He is always there kapag may nang-bubully sa aking school. Kahit uncle ko ang may ari non ay di ko sila sinusumbong dahil kaya ko naman eh. To be contined!!.. ××Credits to the owner of the picture××Complete
Until We Meet Again
Tama nga sila. Habang tumatanda at nagkakaisip ka doon mo lang makikita kung gaano kahalaga yung mga bagay at tao sa paligid mo. Yung tipong mas uunahin mo pa ang mga iyon kaysa sa sarili mo. Back then when i was High School wala akong pakialam sa mga taong nasa paligid ko. I was alone i was afraid to be attached by someone because i was scared to get hurt. Pero lahat ng takot na nararamdaman ko nawala nong nakilala ko siya. Binago niya ako, binago nya ang buong pagkatao ko. Pinaramdam niya kung gaano kasaya mabuhay. Para sa akin isa siyang anghel na binigay sakin ng Diyos upang baguhin ako. Pinahiram lang siya sa akin. Kung may pagkakataon lang ako hihilingin ko na sana hindi na matapos ang huling araw natin. I was happy because I met her. She changed me. Utang ko sakanya kung ano man ako ngayon at kung asan man ako ngayon. I hope sa kabilang buhay magkikita kami at ipagpapatuloy namin ang naudlot naming pagmamahalan.Complete
Memories Afterall (BoyxBoy)
Maibabalik pa ba ang tiwalang ilang beses ng nasira? May pagkakataon pa bang bumalik ang dating masaya na alaala? Sapat na bang magmahal at magpakatanga ng ilang beses para masabi mong, "Tama na, pagod na ako."? Muli pa bang pagtatagpuin ng tadhana? O, ibabaon nalang sa limot lahat ng nangyari at magsimulang muli? Lahat ba ng love story 'e may happy ending? Lahat ba ng may happy ending ay together? "If you won't treasure and give importance to someone especially your love ones then after all of those obstacle, challenges and triumphs that you've been through together.. it would turn out as, Memories After all." --- Tara na't alamin natin ang pag-iibigan ni Freya at Danreb. Kung mananatili bang sila hanggang dulo? O mauuwi ang lahat sa alaala na kayang palitan ng ibang alaala pero hindi makakalimutan? Well-well-well. If you do so, please do read my story. It's my first story here in watty so please bare with me. If I can't satisfy you with the content of the story, then you can just simply delete it in your library. He-he. You may encounter a lot of typo errors and wrong grammar. Well, I stand for corrections, so please do me a favor, if ever you would encounter numerous mistakes then please do inform me, you could just type a chat in the comment box below in every chapter. He-he. Thank you & Enjoy reading everyone! -Nasy.Complete
In Denial (Short story)
I've always been her bestfriend but she never once saw me as something more. I love her but I've had enough, I've been a fool for far too long. My story has to end. Ako si Tristan Vergara at isa akong malaking tanga pagdating sa TL, kahit itanong niyo pa kay PapaJack. Sabi nga ni PapaJack "Di porket libre maging tanga, aaraw-arawin mo na." Hindi ako naniniwala dyan nung una pero ngayon naging motto ko na. Matagal ko na siyang gusto, mahal ko na nga eh. Pero ayoko na. Sawa na ko at naawa na ko sa mga babaeng di man lang matitikman ang gandang lalaking tulad ko. Kaya girls available na ko. Sainyo lang ako. Di ko na siya mahal. Di ko na siya gusto. Wala na kong nararamdaman para sa kanya. Wala. Wala na. In Denial? ako? ------------------------------------------------------------ First short story ko po! inspired siya sa isang kdrama na napanood ko kaso hanggang episode 1 lang ako tinamad na ko eh, malay ko ba kung kelan yung susunod na episode XD Anyways Sana po supportahan niyo! ♡♡♡Complete
Babaeng Kakaiba || Completed |
Kung nakukuha sa isang tingin lamang ang kabuuhan ng paghuhusga, ano na lang kaya kung kikilalanin ang babaeng bukod tangi sa lahat ng nilalang. Minsan ang pagkakaiba ay siyang nagdudulot ng pagkakaroon ng mga suliranin, kung kaya't mamangha at subaybayan ang daloy ng buhay nitong babaeng tinutukoy (dont forget to vote).. Tao lang po. Madaming typos, errors at kung ano ano pa man na kamalian ang makikita nyo sa pagpapatuloy nyo ng pagbabasa. This is my first story so I dont need perfectionist/ haters to read my story. I write because i want to express myself and it is my passion as well. So if you're one of them, bettee Leave! Para sa mga magpapatuloy ng pagbabasa. Hope you enjoy guys. All the love KingVComplete
"Ano ang kaya mong isugal para sa pag ibig? "Ano ang kaya mong isakripesyo para sa Pangarap? "sa Panahon na Lugmok ako at bigong-bigo Nakilala ko si Jayson Ramos. Isang anak mayaman, nakatira sa isang marangya at malapalasyong Bahay na parang doghouse lang ang bahay namin kung ikukumpara sa mansion nila. Naging classmate ko siya sa isang subject. At doon ko nadiskubre kong ano ba talaga ako. Dahil sa pagdaan ng mga araw na kasama ko ito , nagulat nalang ako nahuhulog na pala ako dahil subra akong nasasaktan at nagseselos kapag may kasama itong iba. Pero Magkaiba kami ng mundo na dalawa, isang mundong magulo kagaya ng kasarian ko na hindi ko matukoy kong ano. Pero what if na ang pag ibig na aking nadama ay taliwas pala sa kanya. Langit siya at Lupa ako , kaya Hanggang tanaw nalang ako. Dahil ang pag-ibig ko ay hindi niya naman pansin. Dahil ang mata niya sa iba na nakatingin at ang puso niya ay sa iba na nakalaan. Hanggang kailan ako maniniwala sa kasabihan na "Sa Pag-ibig walang mahirap at mayaman And loveWins." Kaya bang Tabunan ng Pag-ibig ang stado namin? What if na ang pinag alayan mo ng iyong puso at kaluluwa ay mayroon malaking bahagi sayong pagkatao? Hanggang saan mo kayang manindigan? Hanggang saan mo kayang lumaban kung alam mong talo kana? Hanggang saan mo kayang sumugal Kung sa Umpisa palang ay Mali na ang lahat? DISCLAIMER: This is a work of fiction. Names, characters, businesses, places, events and incidents are either the products of the author's imagination or used in a fictitious manner. Any resemblance to actual persons, living or dead, or actual events is purely coincidental. _ All rights reserved. No part of this story may be reproduced or transmitted in any form or by any means electronic or mechanical, including, photocopying, recording, or by any information storage and retrieval system, without the written permission of the author, except where permitted by law."
More detailsContent Guidelines