Mode houdt mij levend.

Nog geen week geleden… Snikkend kijk ik naar haar foto. Wanneer ik haar foto zie lopen de tranen van mijn wangen af. Ik mis haar zo hard. Morgen is het zover, dan wordt ze begraven. Eigenlijk wil ik niet dat dat gebeurt, want dan moet ik haar voor altijd achterlaten. Het liefst wil ik haar gewoon hier bij mij. Elke keer als ik besef dat dat nooit meer gaat gebeuren, knakt er iets in mij. Het is een soort leeg gevoel.