Amaris (Completed)

Amaris (Completed)

  • WpView
    Reads 6,178
  • WpVote
    Votes 222
  • WpPart
    Parts 33
WpMetadataReadMatureComplete Sat, Apr 3, 2021
Naniniwala akong may pag-asa sa bawat sulok ng lupaing natatanaw ko. Life may be unfair to me but still I'm looking for a brighter night. Sa kabila ng mga pinagdadaanan ko may mga bituin na di ako iniiwan mag-isa sa kalawakan. Sila ang naging lakas ko para lumaban. Sa kabilang banda may mga matang nakamasid na mistulang naghihintay lamang kung kelan tatapak sa lupa ang buwan. Masyadong maliwanag kung mangyayari ito at baka ikamatay ng ilang piniling ilunod ang sarili nila sa dilim. Ako si Amaris, ang kwento ko ay walang halong hiwaga ngunit puno ng katotohanang di ako dapat mahalin. Ikaw? Mamahalin mo ba ako? Gugustuhin mo bang makilala ang tulad ko?
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Salamisim
  • $MARRIAGE OF CONVENIENCE(COMPLETED)
  • Our Hearts And Destiny [Completed]
  • the demon is obsessed to her (COMPLETED)
  • BS#2: When The Billionaire Owns You -COMPLETE-
  • Hiding My Husband's Triplets [COMPLETED]
  • The Mistress Love Story (Completed)
  • Moon Embracing The Princess
  • When Love Did Its All Duties (COMPLETED)
  • The Kingdom Of Rose And Ashes (Halifax Series I)
Salamisim

Kung marami na nga ang namamatay sa maling akala iisipin ko na talagang torture ito. Pero bakit ko nga ba mas pinili ang ganitong sitwasyon? Minsan iniisip ko napakatanga ko lang talaga na kahit na ano pang gawin mong pagsusungit at pagtataray sa akin ay nagagawa pa rin kitang suyuin. May punto na parang palagay ang loob natin sa isa't-isa. May punto naman na para bang kinasusuklaman mo na ako. Pero kahit na ganoon ay heto, nandito pa rin ako at patuloy na naghihintay. "Hmm, sorry," napakatipid na sambit mo. Hindi ko nga alam kung saan na bang lupalop nakakarating ang isang salitang gaya niyan. Napakadaling paniwalaan para sa akin dahil ikaw naman ang nagsabi, pero dumating yung punto na napagod na lang ako. "Pasensiya na rin. Nakalimutan ko kasi...hindi nga pala tayo. Kaya siguro dapat ilugar ko na lang ang sarili ko sa tamang lugar at tao." Ngumiti ako at nilagpasan ka. Ngumiti ka rin, pero kitang-kita sa mga labi mo ang mapait na katotohanan. "Mahal mo pa rin ba ako?" tanong mo. Isang tanong na nakapagpatgil sa akin. Ang tanging nagawa ko na lamang ay lumingon, ngumiting muli...at umiling.

More details
WpActionLinkContent Guidelines