KARANLIĞA ULAŞMAK

KARANLIĞA ULAŞMAK

  • WpView
    Reads 6
  • WpVote
    Votes 0
  • WpPart
    Parts 4
WpMetadataReadMatureOngoing
WpMetadataNoticeLast published Tue, Sep 1, 2020
Az sonra onun mezarını görüp buruk bir tebessümle yanına vardım. Ağlamamak için söz vermiştim kendime o gün. Kabullenemediğim acı gerçek yüzüme çarptı hep olduğu gibi. Ardından yüzümü buruşturup söyleyebileceğim en kısık sesle, "Ben buradayım peki sen? Beni bırakıp giderken düşündün mü hiç? Biz birdik, birbirimizdik. Sen ne seversen ben de onu severdim. Ben ne yersem sen de onu yerdin. Sen bana nasıl güveniyorsan ben de sana güvenirdim. Sen benim diğer yarımdın, ikizimdin." Daha fazla dayanamayacağımı fark edip hızla terk ettim sevdiğimi. Analdım ki o an hayat gerçek anlamda boştu...
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT
  • ALİN | Gerçek Aile
  • KORKUT / bxb
  • Sirayet|Texting
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • Mafyaymısmıs
  • Gecenin Ucunda |  Texting

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines