456

Merhaba,
Ben Asosyaliçe!Lise son sınıfım.Pek sosyal değilim.Ama olmaya çalışıyorum. Buraya dikkatinizi verin,ergenler, 'çalışıyorum'ama çalışmak o kadar da kolay değil,tabi ki de!Ya ayrıca nasıl kolay olabilir,Allasen?Ya şöyle düşünün; Bir anne evladından uzak kalabilir mi?Veya ne bileyim,bir kızın ilk ağdasındaki korkuyu bilir misiniz?
Nasıl bir anne çocuğundan uzak kalamaz ise ben de benim en kıymetli evladım olan telefonumdan uzak kalamıyorum.Bir kızın ağda ile çektiği korku ve acı, internet paketim bitmiş ve Wi-Fi olmayan bir yerde cıbıldak cıbıldak kalmışçasına çektiğim acıyla aynı dozda.
Peki, diyorsunuzdur ki; Neden sosyal olmaya çalışıyorsun?Güzelim asosyal hayat var iken neden yani,niye?
Yaşlanıp,elinde bastonuyla gezinen bir ihtiyar olduğum vakit,torunlarım lise yıllığımı fark ettiklerinde orada Defne Karakuru yazısının altında "Asosyal" kelimesini görmek istemiyorum. Düşünsenize; o küçük bücürler"Asosyal Nine!"diye dalga geçiyor.Zaten soyadımla maskara olmuşum,bir de asosyallik? Palyaçoya dönerim!Bu kadar yıl dilden dile dalga olmuş,deniz kıvamına gelmiş ben,tam huzura ulaşmış iken,yaşlılığın zirvesinde kolbastı oynayıp,azan romatizmalarımla televizyonda hava durumlarını söyleyen o taş spikerlere taş çıkartacak derecede hava bilimine sahip olacak iken;o muşmula suratlı torunların alayına gelemem!Katlanamam!Aha,oracıkta kalp krizinden nalları dikip,eşekler cennetine aktarmalı,yaşlı indirimli biletimle geçiş yapmazsam, ben de Defne Karakuru değilim,arkadaş!O "Asosyal"kelimesi,"Bayan Popüler"e dönüşecek.
Bu bir talimattır,dostlarım!Siz de benim yandaşçım olacak,menopoza girmiş karılar gibi en müstesna yerine kadar terleyen, dedikodu kazanının ta kendisi değil de o kazanı ateşleyen, son kelimesinin "telefon" olacağını bilerek her anını ergenlikleriyle çevreliyen bana yardım edeceksiniz!