We've updated our Content Guidelines.
Review the latest guidelines to keep sharing stories safely.
ŞANS
  • WpView
    Reads 975
  • WpVote
    Votes 154
  • WpPart
    Parts 8
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sat, Dec 12, 2020
WpInfo
Fiction
Romance
11 yaşında küçük bir çocuk düşünün. Hastane odası oyun bahçesine çevrilen, pencerenin ardındaki oyun parkı ise yasak olan, arkadaş edinmek yerine yeni yeni doktorlar tanıyan, upuzun kıvırcık saçları sağlıyla birlikte onu terk eden bir çocuk... Taki On Altı yaşına kadar! Kanseri onu terk ediyor ve asıl hayatına adım atıyor. Peki bir anda nasıl tepe taklak oldu her şey? Yeniden İzmir'i terk edeceğini, en yakın arkadaşını ardında bırakacağını ve tekrar hayatını bir hastane odasına sığdıracağını öğrendiği gün nereden çıktı? O artık öleceğine inanıyor. Bunun bir işaret olduğunu biliyor ve bu inadından dönmeyecek. "Kim bilir? Belki de tekrar yaşamak isteyecek kadar büyük bir şans bulur onu..."
All Rights Reserved
#201
siyah
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • Halısaha |texting
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • FERAYE | NEFRETTEN AŞKA +21 (Tamamlandı)
  • Vatan Uğruna
  • Sessiz Yemin
  • HEKİMOĞLU | Köy - Zoraki Evlilik

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

More details
WpActionLinkContent Guidelines