REHA

Aynanın karşısında sırtımdaki yaralara baktıkça yaşadığım o kötü anılar gözlerimin önüne geliyordu. Daha fazla düşünmemek için geçip yatağın kenarına oturudum açık camdan esen rüzgar saçlarımı dağıtıyordu Mirza'nın söylediği merhemi alıp sürmeye çalıştım ama birtürlü elim uzanmıyordu. Aniden kapı açıldığında hızla elbisemi çekip ayağa kalktım beni öyle gören Mirza olduğu yerde durdu sonra kapıyı yavaşça kapattıktan sonra gelip yatağın bir köşesine oturdu. Arkamı döndüm banyoya gidecekken "otur" dedi elleri yüzünde olduğu için sesi boğuk çıkmıştı.

Anlamayan gözlerle ona bakıyordum başını kaldırıp bana baktı elini yatağın üstüne iki kez vurup tekrar "otur" dedi.
Çekinerek gidip gösterdiği yere oturdum elbise tekrar omuzumdan düştü tutup geri çekip kapattım.

Saatlerdir oturmuş onun konuşmasını bekleyemezdim. Ayağa kalkacakken kolumdan tutup izin vermedi bana biraz daha yaklaştı elini elbiseme attığında sıkıca tuttum "bırak" dedi sakince sonra devam etti

"Bırak yardım ediyim" dedi elimi tuttuğum elbisemden yavaşça ayırdım.
Elbisemi indirdi dağılmış saçlarımı bir tarafa topladı ve bunları çok yavaş hareketlerle yapıyordu ben biran önce bitsin isterken o ise tam tersine çok yavaştı eli kor bir ateş gibi bütün vücudumu yakıyordu.

Belkide bizim kaderimiz mutsuz olmaktı, başkaları mutlu olsun diye.

Yayınlanma tarihi: 29.08.2020
Tüm hakları saklıdır.