İsimsiz Masal

Daha çok küçükken yıkılan hayatını, toparlamak için çabalarken; tekrar düştü. Ve bu sefer her şey daha zor, her yer daha dağınıktı. “Bundan daha kötüsü olamaz, zaten en dipteyim.” dediği her an bir basamak daha aşağıyı gördü. Sorunu; geçmişi, geleceği ve yaşadığı andı. Sırtını yaslayacağı anıları, umutla sarılacağı hayalleri kaybolmuştu. Bunları aramak için daldığı derin denizde ya boğulacak ya da ona uzanan ellere bağlanacaktı. Son çırpınışlarını umuda doğru yapıp, son kulacını tutmak istediği ellere doğru attı.
Buz gibi parmakların arasındaki minik eli artık ayrılmak istemiyordu o soğukluktan. Soğuk parmaklar avucundan kayıp gitsede tutunuyordu, bırakamazdı. Uzun, ince, buz gibi parmakların yeri artık onun yanağı, boynu ve kalbiydi.

Kapakta yer alan karakter ile iletişim içerisindeyim. Kullanmamanızı rica ediyorum. Kendisinin bizden ve kitaptan haberi var.