KARA LEKE

KARA LEKE

  • WpView
    Reads 1,400
  • WpVote
    Votes 405
  • WpPart
    Parts 11
WpMetadataReadMatureOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sun, Jan 10, 2021
Hiçbir cinayet kusursuz değildir ve hiçbir suç sonsuza dek saklı kalmaz... İki yakın arkadaş bir gün suç ortağı olurlar ve o günden sonra hiçbir şey eskisi gibi olmaz. "Hande.. B-ben öldürdüm. Birini öldürdüm ben Hande." Kesik kesik aldığı nefeslerle ne söylediğini zar zor anlamıştım. Ağlıyordu. Birini öldürdüm demişti. Karıncayı bile incitemeyen Defne birini öldürdüm diyordu. Duyduklarıma inanamadım. Bunların şaka olacağını düşünmek istedim. Fakat Defne öyle bir ağlıyordu ki şaka olamazdı. "Defne ne diyorsun sen? Ne demek birini öldürdüm? Kimi öldürdün?" Yüksek sesle arka arkaya sorduğum sorularla Defne'nin derin bir nefes aldığını işittim. Bir süre ses gelmedi kendine gelmeye çalışıyor gibiydi. "S-Salih'i Salih'i öldürdüm. Hande ne olur yanıma gel. Çok korkuyorum. Hapse girmek istemiyorum. Yardım et bana yalvarırım." Duyduğum isimle dondum. Salih diyordu. Salih. Kocamın kardeşi. O olamazdı değil mi? Ayaklarım tutmaz hale gelince salonumuzdaki yemek masasına tutundum. Sinan. Sinan kardeşine çok düşkündü. Kardeşi için bu dünyayı yakardı. Bu da Defne'nin sonu demekti.. Başlama Tarihi: 23.08.2020
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • Mafyaymısmıs
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT
  • Sirayet|Texting
  • KORKUT / bxb
  • ALİN | Gerçek Aile

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines