Nie Zostawiaj Mnie

- Proszę cię, nie zostawiaj mnie. Nie możesz tego zrobić. Nie ty - mówiłam cichym i łamiącym się głosem. Nie miałam siły, żeby mówić głośniej. Gardło okropnie mnie piekło, a oczy były całe zaszklone, ale nie leciała z nich żadna zła.

- Wszystko będzie dobrze mała, jesteś silna - spojrzał na mnie słabymi oczami. Wiedziałam, że sprawia mu to ból.

- Dobrze, wiesz, że tak nie jest. Nie poradzę sobie bez ciebie. - złapałam Arona za rękę i mocno ścisnęłam. Potrzebowałam go, on nie mógł mnie zostawić.

Chłopak nie patrzył na mnie, tylko lekko się uśmiechnął. Wziął moją rękę, ścisnął i pocałował.

- Obiecaj, że wrócisz, proszę. - mówiłam błagalnym tonem, ale nie otrzymałam żadnej odpowiedzi.

- Przykro mi, ale czas odwiedzin się skończył. Chodzimy Via - niepodziewanie weszła jego mama. Chwyciła mnie za ramiona i wyprowadziła z sali.

Wychodząc zdołałam wyszeptać jeszcze tylko dwa słowa

- Kocham Cię.