KIZIL

-Keşke hatırlamasaydım dediğim insanlardan olduğun için bu kadar geç hatırlamış olmamı mazur gör.

-Çok karmaşık konuşuyorsun .

-Niye anlamıyormusun?

-Hayır kızıl beynimi yormak istemiyorum.

-Gerizekalı.

-Sinirlerimi zıplatıyorsun.

Kapıda tam önünde durdum , gözlerinin içine atabileceğim en delici bakışlarımı attım.Bir insan nasıl bu kadar sinir olabilirdi ki? Ve neden beni buluyordu böyleleri?

Ellerini bana uzattı beni sertçe kendine çekip sımsıkı sarıldı.Bana böyle sarılan tek insan babamdı o yüzden başta çok garipsemiştim.Sonra korkunun etkisiyle Bende onun boynuna sarıldım.Ben sarılınca daha sıkı sarıldı.Garip bir şekilde bu duygu çok hoşuma gitmiişti.Hala titriyordum sarsıntıdan.Kafamı kaldırdığımda gözlerimin içine bakıp dudaklarını anlıma indirdi.Anlımdan öptü , derin bir öpücüktü.Hemen geri çekildim.Böyle bir yakınlaşma beklemiyordum.Sadece korkudan kaynaklanmıştı.Dahası değildi.Arkamı döndüm tam yüürümeye devam ediyordum ki elimden tutp beni yine kendine çekti.Bu çocuk bu harekketten vazgeçmeliydi.
,