Okyanustan Büyük Deniz

Deniz, bir kafede çalışıyordu. Küçüklüğünden beri içinde yanan ressam olma aşkını bir yaşa gelince bastıracağını sanarken, daha da büyümesine engel olamadı. Bu yüzden hukuk fakültesini, bununla birlikte sahip olduğum her şeyi geride bırakıp, bu şehire gelmişti. Fakat hayal ettiği gibi olmadı.

Kafede çalışan, sıradan bir kızın hayatı. Ama ona dair sıradan olamayan tek şey düşünceleriydi. Öylesine düşünüp dururdu ki, sanırım bu ona sanatçı ruhunu da veren şeydi.

O mektubu okuduğunda kendine bir gün gelemedim. Kendine geldiğinde ise belki hayalleri elimde kalmamış olsa da; peşinden gitmesi gereken bir şeye sahipti.

İçinde bir yangın yandı. Yeniden sanata dönmenin yangını.

"Eğer gözlerinde yanan yangınla seni bir okyanusa atsaydık, bütün su küre alev alırdı."