i'll wait forever • sam drake [2]

i'll wait forever • sam drake [2]

Season 2 of 2

Reads 8,195
Votes 862
Parts 37

MatureComplete Sat, Dec 12, 2020

beforeyougo drake fanfiction games gry

Hazel stara się poskładać na nowo swoje życie i zacząć od początku. Ma świetną pracę, bliskich, którzy są zawsze przy niej, tyle że ona nie jest szczęśliwa. Trzynaście lat minęło odkąd straciła miłość swojego życia. Rozpamiętywała każdy pocałunek, każdy dotyk wydawał się być coraz bardziej odległy, bo jego już nie było, a ona wciąż go kochała. Pewnego dnia dzieje się coś co znowu wywróci poukładane życie Hazel do góry nogami i przywróci jej nadzieję na lepsze dni. ┈ ┈ ┈ ⋞ 〈 aithusade 2020〉 ⋟ ┈ ┈ ┈

All Rights Reserved

Series

UNCHARTED

Season 1
36 parts
Season 2
37 parts

Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.

You may also like

Michał, wcale nie Mata || MATA

- Przecież my nigdy się nie lubiliśmy - Rzuciłam, wzruszając ramionami, ale tym razem nie odwróciłam wzroku. Michał zaśmiał się krótko, bez humoru. - Tak było łatwiej, wiesz? - Sama nie wiem - Westchnęłam głęboko. Odwrócił wzrok, ale tylko na chwilę. - Zawsze byliśmy po przeciwnych stronach. Kłóciliśmy się o wszystko - Urwał, po czym dodał szybciej. - Tak było o wiele lepiej. - Michał o czym ty mówisz? - Uniosłam brwi stresując się tą całą konwersacją. Michał przewrócił oczami i parsknął. - O nas? A raczej, kurwa, nie o nas. Bo nigdy nie powinno być "nas" - Powiedział robiąc palcami cudzysłów w powietrzu. - A jednak tu jesteś - Spojrzałam w jego oczy uśmiechając się słabo. - Nie powinienem. Mieliśmy się nie znosić, miało być prosto - Powiedział przejeżdzając dłonią po swojej twarzy. Westchnęłam, czując, jak w gardle ściska mnie coś, czego nie potrafię nazwać. - Było prosto, do czasu - Wzruszyłam ramionami. Michał uniósł na mnie oczy, spojrzenie pełne sprzeczności: gniew, strach i coś, czego nigdy wcześniej nie widziałam. - Kurwa, im dłużej udaję że nic nie czuję, tym ciężej jest mi patrzeć ci w oczy - Przełknął powoli jakby nie wiedział co ze sobą zrobić. Cisza znowu zapadła między nami, ciężka, elektryczna. Staliśmy tak blisko, że mogłam poczuć ciepło jego oddechu, a serce waliło mi tak mocno, że każde kolejne słowo wydawało się być o krok od wybuchu. I wtedy nagle zrozumiałam coś, czego wcześniej nie chciałam przyjąć do świadomości - Michał Matczak nigdy nie był moim wrogiem. Wszystkie nasze spory, te pieprzone przepychanki... to było tylko tło. Za nimi kryło się coś innego, coś ciepłego, coś, co sprawiało, że serce zaczynało bić szybciej, gdy tylko na niego patrzyłam.

Content Guidelines