Koruyucu ( Kitap Oldu)
- Membaca 10,988
- Vote 8,299
- Bab 33
Lengkap Rab, Jan 19, 2022
"Gözlerin kaybettiği annesine çok benziyor... Bizi hiç bırakma olur mu? Çünkü ölen kişiyi bizde annemiz gibi görüyorduk ve gözlerini annemize benzeten tek kişi Eray değil..."
Cansu çizdiği resme bakıp "Bak burada bizim grubun resmini çizmiştim sanırım oraya bir kişiyi daha eklemem gerekecek." demişti. Ege resme bakarak tekrar aile oluyoruz sanırım. Eray koruyucusunu tekrar buldu."
⭐Wattpad de ki hali düzenlenmemiştir.⭐
Seluruh Hak Cipta Dilindungi Undang-Undang
#20
eray
Bergabunglah dengan komunitas bercerita terbesarDapatkan rekomendasi cerita yang dipersonalisasi, simpan cerita favoritmu ke perpustakaan, dan berikan komentar serta vote untuk membangun komunitasmu.
anda mungkin juga menyukai
GÖĞE BAKMAYA YÜZÜMÜZ OLSAYDI
"Keşke," diye konuşmaya başladım titreyen sesimle. "Göğe bakmaya yüzümüz olsaydı." Başımı kaldırdım ve kısa süre önce orada olan ama artık giden ayın boşluğuna baktım. "İkimiz birden sevinebilirdik," Sesim öyle yenilmiş, öyle çaresiz ve yorgundu ki. Doğmaya başlayan güneşe baktım hemen sonra. "Tüm bunları yapmasaydın." Karanlıktı etraf. Ve soğuk. Annemin üstümü örtmesini beklemek gibiydi. Sessizdi. Hiç odama yaklaşmayan ayak sesleri gibiydi.
Viane Efsanesi
"Bilemezdim ki bir taşın bu kadar karanlık geçmişinin olacağını." Günümüzden Burak adlı bir gencin hayatı, toprağı kazarken eline geçen sıradan görünümlü bir taşla tamamen değişir. İlk bakışta değersiz gibi duran bu taşın üzerinde, zamanın aşındıramadığı gizemli motifler ve anlam veremediği işaretler vardır. Burak'ın merakı onu, taşın ardında yatan gerçeğin peşine düşmeye zorlar. Araştırmaları derinleştikçe, karşısına yüzyıllar öncesine ait bir krallığın adı çıkar: Viane. Tarih kitaplarında adı neredeyse hiç geçmeyen bu krallık, zenginliği ve ihtişamıyla anılsa da, aslında bulanık sırların gölgesinde kalmıştır. Halkın bilmediği karanlık deneyler ve sonuçları, krallığın dört bir yanına sinsice yayılmış; hırs, ihanet ve kanla örülmüş bir kaderi hazırlamıştır. Burak'ın elindeki taş, sadece geçmişin bir hatırası değildir. O, zamanın kapılarını aralayabilecek tek anahtardır. Taşın gücüyle Burak, kendini hiç bilmediği bir çağda, Viane'nin tam kalbinde bulur. Görkemli sarayların, entrikaların ve büyülü gölün ardında, aslında yok edici bir sır yatmaktadır. Şimdi Burak, hem bu yabancı dünyada hayatta kalmak hem de Viane'yi yavaş yavaş tüketen lanetin ardındaki gerçeği ortaya çıkarmak zorundadır. Çünkü bu yolculuk sadece taşın sırrını çözmek değil, aynı zamanda geçmişin gölgesinde geleceğin kaderini belirlemek anlamına gelmektedir.
HAYALET BULVARI
insanlar çaresizlik duygusunu ilk olarak yaşamlarından nefret edip ölemedik lerinde hissetmişlerdi hayaletler ise kendi ırkları tarafından öldürüldülmek istendiklerinde hissetmişlerdi Henry 17 yaşında başka bir evrene geçiş yaptığında geceleri korktuğu hayaletleri arasında yaşamaya başlamıştı kendiene yeni bir aile bulmuştu Bir yakıcı hayalet Bir zaman Hayaleti Bir kan emici hayalet Bir efsane ölümlü Bu hikâye seni okuman için ikna ettimi?
İZ #Wattys2020
İzlerimiz, bunlar bizim kaderimiz ve bizi bırakmayan tek şey kaderlerimizdir. Biz izimizden ibaret değiliz ama izimiz bizden ibaret. Kendimizi buna adadık. Gelecekler, az kaldı... - "Bir karanfil, işte siz oydunuz..." - 07.19 savaş kategorisi #10 Kapak tasarımı: @kairosayLengkap
Yedi Gün Son Nefes
-Giraj- Besin zincirinin en tepesinde artık ukalar vardı. İnsanlık gökyüzünde süzülen şehirlerinde yaşamaya devam ederken başardıkları çarpıcıydı. Tek amacım yükselmek ve yükselmeye devam etmekti. ''En Tepedeki Ojusa ve Çapadaki Ukate adına üç oluşumu kabul ediyorum.'' Benim sonum bu kelimelerle başlamıştı. *** -Hina- Bir dokumacının sevgilisi olmak gizemi ve kıskançlıkla dolu günleri beraberinde getiriyordu. Ta ki tek seçeneğimin o olmadığını fark edene kadar. Yapmam gerekenler ve isteklerim birbiri ile çatışırken yürüdüğüm düzlemin en karanlık sırrını açığa çıkarmıştım. ''Onu boşlukta kendin keşfedersin.'' Kelimeler yakıcıydı. Sanki keşfettiklerim bana yetmemişti. *** Not: Hikaye bazı yetişkin sahneler içermektedir!Lengkap
Cinayetin Suçu
"Bazıları katil olurdu,bazıları katil olmaya sürüklenirdi"... Onlarda katil olmaya sürüklenmiş öğrencilerdi. Bilmeyerek istemedikleri bir cinayete ortak olan Güneş ve arkadaşları ne yapacaklarını bilmezler ve her şeyin iyi olacağını düşünürler.. Ta,ki tehditler gelene kadar.Her gün korku içinde ve yakanacaklarını düşünen katiller aralarında bir plan kurmaya çalışırlar... "Bizlerde birer birer katil olmaya sürüklenmiştik."..... Bana ulaşa bilmek için: İnstagram:@huseynve_kitaplari
BÜYÜK OYUN
Bu kitabda mafiya işlərinden baha ediyor. IYI OKUMALAR
Karşılıklı Vote, Yorum ve Takip Desteği
•Karşılıklı vote •Karşılıklı gerçek okuyucu •Karşılıklı yorum •Kitap kapağı tasarım yardımı •Karşılıklı takip •Reklamlar •İnstagram, Discord, WhatsApp destek grupları davetleri İçeride istediğiniz gibi reklam ve tanıtım yapabilirsiniz. Oy vermeyi unutmayın, daha çok kişi daha çok kazanç demektir 🥳 © Haziran 2021Lengkap
SEÇME ŞİİRLER
"Mürekkebin tükenir ama kelimelerin değil..." Şiirleri kendim yazıyorum, alıntı değildir! Paylaşım gibi durumlarda kesinlikle izin almadan paylaşmayınız, en ufak çalıntı söz konusu olduğunda yasal işlem başlatılacaktır! İyi okumalar...Lengkap
Umay : Başlangıç (1) -Kitap Oldu
Bundan uzun yıllar öncesi... İnsanlığın savaşlar ve doğa arasında sıkıştığı, aklı eşkin, kılıcı keskin olanların yaşayabildiği bir devir. Amansız bozkırda hakimiyet yarışına girmiş iki büyük devlet ve aralarında gittikçe yaklaşan bir savaş, Üstün yetenekler vaad eden üç büyük taş ve bu taşın değiştireceği üç farklı hayat. Umay, hepimizin görebileceği sıradan biri olarak büyümüş biriydi. Niyeti bir an önce memur olmaktı. Ta ki o güne kadar... Bilmediği bir hayatın içine düşen genç kadının aynı anda öğrenmesi gereken bir çok şey vardı. Ona miras kalan güçleri ise sadece başlangıç olacak, iyi ve kötünün kadim kavgasında yerini alacaktı. ...Ve taşlar layık olan gelene kadar göğün yedi katında saklandı. Kalem tuttuğum ilk günden bugüne kadar benden desteklerini esirgemeyen, her zorlukta arkamda dimdik durduklarını bildiğim annem ve babama ithafen...Lengkap
"Keşke," diye konuşmaya başladım titreyen sesimle. "Göğe bakmaya yüzümüz olsaydı." Başımı kaldırdım ve kısa süre önce orada olan ama artık giden ayın boşluğuna baktım. "İkimiz birden sevinebilirdik," Sesim öyle yenilmiş, öyle çaresiz ve yorgundu ki. Doğmaya başlayan güneşe baktım hemen sonra. "Tüm bunları yapmasaydın." Karanlıktı etraf. Ve soğuk. Annemin üstümü örtmesini beklemek gibiydi. Sessizdi. Hiç odama yaklaşmayan ayak sesleri gibiydi.
Detail lengkapPanduan Muatan