2 months ago || jikook

2 months ago || jikook

  • WpView
    Reads 4,589
  • WpVote
    Votes 515
  • WpPart
    Parts 24
WpMetadataReadMatureOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sat, Sep 18, 2021
WpInfo
Fanfic
BTS
Życie na małej wyspie doskwiera Jeonggukowi. Strach przed nieuniknionym dorastaniem nie pozwala mu pogodzić się z wyborami swoich najbliższych, których chciałby zatrzymać przy sobie na zawsze. Wszystko przypomina mu o tragedii sprzed dwóch miesięcy, a niezaleczone rany po śmierci przyjaciela tylko utwierdzają go w przekonaniu, że nic już nie będzie takie jak kiedyś. Jednak życie Jeongguka zmieni się wraz ze spotkaniem intrygującego nieznajomego, który znikąd dołączył do niego na pustej plaży, roztaczając wokół siebie niepokojącą aurę. Pojawią się odpowiedzi na pytania, które strach było w ogóle zadać. A wszystkiemu towarzyszyć będzie gęsta mgła unosząca się nad wyspą, skrywająca wiele mrocznych tajemnic. Jednak czy małe miasteczko będzie mogło spać spokojnie, gdy nowo odkryte morderstwo wyjdzie na światło dzienne? ↪︎angst; mystery; supernatural; trochę horror; highschool ↪︎shipy poboczne: taegi, namjin ↪︎ostrzeżenia: samobójstwo, morderstwo, samookaleczanie, przekleństwa, homofobia, stąd ustawienie etykietki „treści dla dorosłych". Przez całe opowiadanie będą przewijały się tematy śmierci i żałoby.
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Należę Do Ciebie, Baby | Oskar Oki Kamiński
  • Potwór, który nie chciał zbawienia | Damon Salvatore
  • CEO
  • Rodzina Monet| Maddie Inesa Monet
  • JEDEN WERS || OKI
  • BACKSTAGE PASS | OKI
  • [T] Carpathian | Dramione
  • Ninjago || My Lightbringer
  • teacher's pet | yoonmin

Oskar „Oki" Kamiński żyje w świecie, w którym wszystko jest głośne: sceny, światła, ludzie, oczekiwania. Nauczył się grać role i znikać w tłumie, nawet gdy wszyscy patrzą tylko na niego. Dopiero poza sceną zostaje cisza, ta prawdziwa, w której nie trzeba nic udowadniać. Oktawia Jaworska od zawsze wiedziała, że nie męczy jej hałas, tylko samotność. Interesują ją rzeczy niewypowiedziane, momenty zawieszone pomiędzy jednym spojrzeniem a drugim. Nie szuka fajerwerków, tylko obecności, która nie znika, gdy gasną światła.

More details
WpActionLinkContent Guidelines